Χάρτινες Μνήμες (Β’ μέρος)


«Η ντροπή της δημοσιογραφίας», «ντρέπομαι για την κατάντια της δημοσιογραφίας», «η αποθέωση του κιτρινισμού», «η κατάπτωση των μέσων». Φράσεις-κλισέ. Φράσεις που κι εγώ εκστόμισα τελευταία, ειδικά το «ντροπή!». Ντροπή στα μούτρα μου! Ντροπή για το ανιστόρητο της ντροπής μας και της ντροπής μου…

Λες και τώρα πέσαμε, δεν είχαμε ξαναπέσει στο βούρκο…

Λες και όλα αυτά που ζούμε δεν είναι ρόλοι που έχουν παιχτεί και ξαναπαιχτεί χιλιάδες φορές. Λες και μας έχουν λοβοτομήσει και ξεχνάμε…

…τα κίτρινα, ψευδή δημοσιεύματα της Ακρόπολης και της Απογευματινής λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη από το δεξιό παρακράτος. «Ο Λαμπράκης υιοθέτησε εξώγαμο τέκνο που είχε με την κουμπάρα του». «Ο Λαμπράκης κακοποίησε, αφού νάρκωσε στο ιατρείο του το Δεκέμβρη του 1952, την Κ.Β. από την επαρχία. Τον ίδιο χρόνο είχε συλληφθεί μοιχόμενος με σύζυγο φίλου του». «Το τέκνον του ζεύγους Λαμπράκη εγεννήθη πριν από τον γάμο του». Το άθλιο «Κους-Κους» της εποχής… Η ΙΔΙΑ ακριβώς χυδαιότητα που βλέπουμε και σήμερα σε τηλεοράσεις και ΑΝΩΝΥΜΑ μπλογκς!

…το «Σαμποτάζ εσημειώθησαν εις στρατιωτικάς μονάδας Βορείου Ελλάδος ΥΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ» στην Ακρόπολη του Σάββα Κωνσταντόπουλου, στις 11 Ιουνίου του 1965. Την υπόθεση που έστρωσε το δρόμο για τις ερπύστριες δύο χρόνια μετά.

…η υπόθεση της «δολοφονίας του 15χρονου Σπύρου Καρκαβέλλα το 1966. «ΕΞΕΤΕΛΕΣΘΗ Ο ΝΕΑΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΚΑΡΚΑΒΕΛΛΑΣ» έγραφε τότε η Ακρόπολις. Για να αποδειχθεί ότι η εκτέλεση ήταν ένα ατυχές παιχνίδι πιτσιρικάδων με τραγική κατάληξη.

Κι ήλθαν οι Χούντες και πέρασαν και φτάσαμε στο ’76 για να βρεθεί…

…το ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ. Όταν ένας δικηγόρος και ένας εφοπλιστής, οι Καματερός και Γράτσος, φίλοι του Κωνσταντίνου Γλίξμπουργκ ανακοίνωσαν ότι βρήκαν τον φάρμακο κατά του καρκίνου. Και όχι μόνο! «Παράλυτη ζωντανεύει από το νερό» γράφει την μία μέρα η «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» και την επόμενη (16/3/76): «ΑΝΑΡΠΑΣΤΗ ΧΘΕΣ Η «Α» -κυκλοφόρησε σε 300.000 φύλλα!». (Σας θυμίζει τίποτα η ανακοίνωση και το ΝΟΥΜΕΡΟ;;;).

Μέχρι που έφτασε η τότε «ΚΑΛΗ» δημοσιογραφία της εποιχής; Τα γράφει ο Λ. Κομίνης: «Ουρές απελπισμένων ανθρώπων περιμένουν με έναν κουβά ή ένα μπιτόνι. […] Ανάμεσά τους ήταν και ο Μητράκης, ένας 40άρης που βρήκε οικτρό θάνατο στα Βριλήσσια κάτω από τις ρόδες του βυτιοφόρου που μοίραζε τις φρούδες ελπίδες… Και το «εκπληκτικό» γεγονός του θανάτου ενός ανθρώπου διαφημίζει με 8στηλο περίεργο και απατηλό τίτλο η «απογευματινή» εφημερίδα: «ΣΚΟΤΩΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ» (18/3/76). Και αμέσως μετά: Η Γκιζέλα Ντάλι ομολογεί ότι έγινε καλά από τον καρκίνο του λάρυγγα».

Πάμε και αργότερα;

…»Στις 14 Σεπτεμβρίου 1985 μια «συνταρακτική» είδηση βλέπει το φως της δημοσιότητας. Η Ασφάλεια Αθηνών ανακοίνωσε τη σύλληψη δύο «τρομοκρατών». Ενός «δημοσιογράφου» και ενός καθηγητή μαθηματικών. Πρόκειται για την «υπόθεση Κρυστάλλη». Μια ακόμη συμπαιγνία κράτους-παρακράτους-ΚΥΠ και «καλής δημοσιογραφίας.

Κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα…

Ας πέφτουν από τα σύννεφα οι αμνήμονες!

Οι υπόλοιποι ας ξεσκονίσουμε βιβλία ιστορίας και λεξικά. Για να μην τρελαθούμε. Για να αρχίσουμε και πάλι να καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται τώρα. Και τι θα μας συμβεί αύριο!

///

ΕΣΗΕΑ: «Οχι» στην ισοπέδωση του δημοσιογραφικού λειτουργήματος

///

Σχόλια

  1. θυμήσου και την "φωτογράφιση" του Κοροβέση ως αρχηγού της 17Ν από την έγκριτη "δημοσιογράφο" Αγγελική Νικολούλη, νομίζω στο Έθνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διάβαζα επί δυο συναπτά έτη καθημερινά εφημερίδα, έβλεπα όσο περισσότερο μπορούσα ειδήσεις, σε όσα περισσότερα κανάλια προλάβαινα. Πριν τις εκλογές παρακολουθούσα οποιαδήποτε εκπομπή, άκουγα προσεχτικά ό,τι είχανε να πούνε όλοι.

    Σήμερα είμαι 25 ετών και έχω απογοητευτεί από όλους. Πολιτικούς, δημοσιογράφους, συνδικαλιστές, δικηγόρους, όσους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παίρνουν μέρος στο πανηγυράκι της "ενημέρωσης".

    Οι παπππούδες μου βγάζουν το μήνα τους με 400 ευρώ και όλοι μιλάνε αυτές τις μέρες γαι 5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ευρώ λες και είναι πλατανόφυλλα.

    Πλέον πιο εύκολα βλέπω ειδήσεις στο star. Τουλάχιστον εκείνοι δεν με κοροιδεύουν...

    υγ. άραγε υπάρχει πιο κάτω...? σαν κοινωνία γενικότερα. όλα αυτά που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες είναι η κορυφή του παγόβουνου. η κοινωνία μας πάσχει από μέσα. ένα απλό παράδειγμα. παλιότερα υπήρχαν τηλεπαιχνίδια γνώσεων, σήμερα υπάρχουν τηλεπαιχνίδια τζόγου. και πιστεύω ότι από αυτό και μόνο το απλοικό παράδειγμα μπορεί κάποιος να καταλάβει πολλά.

    καλή σας μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν θα υπήρχε κίτρινος τύπος
    αν δεν υπήρχαν κίτρινα μάτια
    για να τον διαβάζουν.
    Αυτός ο φαύλος κύκλος
    σε μιαν αένναη προσπάθεια
    απαξίωσης & εκφυλισμού
    του πολιτισμικού μας γίγνεσθαι.
    Το ζήτημα δεν είναι
    από πόσο παλιά ξεκινάει
    ούτε πόσο βαθιά
    ακόμα θα βυθιστεί.
    Το ερώτημα είναι ...
    τι κάνεις εσύ;
    τι κάνω εγώ;
    τι κάνουμε εμείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μένουμε ΑΓΡΥΠΝΟΙ!
    Ανασύρουμε μνήμες!
    Βαράμε καμπάνες!
    Ανακαλύπτουμε ο ένας τον άλλον και μετά τους πολλούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι μου θύμησες τώρα …την δολοφονία Λαμπράκη
    Διάβαζε ο πατέρας μου τα γεγονότα κάθε μέρα από την Αυγή σε καθημερινή συγκέντρωση της οικογένειας και δάκρυζε.

    Πρώτη σε κυκλοφορία λένε το Πρώτο Θέμα. Βέβαια με 2 dvd & μια soft τσόντα πώς να μην την αγοράσουν.
    Είναι μεγάλο το πρόβλημα παιδιά . Εγώ εφαρμόζω την τακτική Διάβαζε – Βλέπε αλλά χαμογέλα & μην πιστεύεις τίποτα.
    Ποιος με βεβαιώνει ότι αυτή η ιστορία Μάκη-Θέμου δεν είναι μια καλοσχεδιασμένη κομπίνα & αύριο να είναι πάλι μαζί & να γελάνε με τα θύματα.
    Βόθρος φίλοι μου βόθρος στεγανός & γεμάτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου