Αντίο μπαρμπα-Γιάννη!

Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία...

...είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη





ΠΕΘΑΝΕ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΜΤΑΚΟΣ

((i)) Indymedia :: Athens :: Κεντρική Σελίδα

Ο Γιάννης Ταμτάκος...

Γεννήθηκε το 1908 στις Φώκιες της Μ. Ασίας. Προσφυγάκι το 1914, επιστρέφει το 1919 στην πόλη που γεννήθηκε για να την αφήσει οριστικά το 1922.
Το 1924 εντάσσεται στην κίνηση των αρχειομαρξιστών και δραστηριοποιείται στο συνδικαλιστικό κίνημα μέσα από τα δυναμικά σωματεία των τσαγκαράδων και, αργότερα, των ανέργων. Συμμετέχει στα γεγονότα του 1931 στη Θεσσαλονίκη και στις συμπλοκές στο Σιντριβάνι πυροβολείται από αστυνομικό στο μάγουλο. Το 1932 γνωρίζεται με τον Άγι Στίνα (Σπύρο Πρίφτη) και το 1934 περνάει στον τροτσκισμό. Πρωτεργάτης στην εργατική εξέγερση το Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη που πυροδοτείται από τη μεγάλη απεργία των καπνεργατών, ζει μαζί με τους χιλιάδες εξεγερμένους την κατάπνιξή της και την προδοσία των σταλινικών.
Το 1937 πηγαίνει εξόριστος στη Γαύδο, όπου και παραμένει μέχρι το 1941. Στη συνέχεια μεταφέρεται στο Τμήμα Μεταγωγών του Πειραιά, όπου συνδέεται ξανά με το Στίνα, το Βουρσούκη και τους υπόλοιπους της ομάδας των ντεφαιτιστών, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της Κατοχής ακολουθούν διεθνιστική, επαναστατική στάση κάνοντας προπαγάνδα ενάντια στον πόλεμο και αρνούμενοι να ενταχθούν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, το οποίο θεωρούν εθνικιστικό και αντεπαναστατικό. Για τη στάση τους αυτή θα κυνηγηθούν τόσο από τους Γερμανούς και τους χίτες, όσο και από τους σταλινικούς φονιάδες της ΟΠΛΑ.
Από το 1942 θα συνδεθεί με τον Κορνήλιο Καστοριάδη, τις θέσεις του οποίου θα υιοθετήσει σχετικά με τη γραφειοκρατικοποίηση των ΚΚ, θέσεις που το 1947 θα τον οδηγήσουν στην οριστική απομάκρυνσή του από τον τροτσκισμό και την προσέγγιση της αντιεξουσιαστικής κοσμοαντίληψης.
Το 1951 φεύγει με πρόσκληση να εργαστεί στην Αυστραλία, από όπου επιστρέφει οριστικά το 1966. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 συνδέεται με τον αναρχικό χώρο της Θεσσαλονίκης, συμμετέχοντας ενεργά στις εκδηλώσεις του και πλουτίζοντάς τις με την εμπειρία του.


Ο μπαρμπα - Γιάννης Ταμτάκος με τον Άγι Στίνα



Εδώ βρίσκεται το κείμενο της περσινής κουβέντας με τον Γιάννη Ταμτάκο ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΤΟΥ 1936 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ που έγινε με αφορμή την Πρωτομαγιά. Την εκδήλωση είχαν οργανώσει το Ελευθεριακό Στέκι Μπραχαμίου «Πικροδάφνη» και Πρωτοβουλία από τον Αυτοδιαχειριζόμενο Χώρο στον Πειραιά.

www.athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=16929



"...Δεν υπήρξα θεωρητικός. Ήμουν ένας εργάτης του δρόμου κι έπαιρνα μέρος στις εκδηλώσεις του εργατικού κινήματος. Από το 1924 αγωνίζομαι για τα ζητήματα της εργατικής τάξης και προσηλυτήθηκα στις αναρχικές ιδέες παρόλο που ήμουν Αρχειομαρξιστής και τροτσκιστής από το βιβλιαράκι «Προς τους Νέους» του Κροπότκιν. Δεν είμαι ο θεωρητικός, όπως είπα γιατί ο καπιταλισμός δεν με άφησε να βγάλω το σχολείο είμαι προσφυγόπουλο από το 1914, γεννηθείς το 1908 και πήρα μέρος σε όλους τους απεργιακούς αγώνες στη Θεσσαλονίκη. Η Θεσσαλονίκη ήταν μια διεθνής πόλη...


Η εικόνα με τον θρήνο της μάνας του είναι η πιο γνωστή εικόνα της εξέγερσης.


... Σας είπα δεν είμαι θεωρητικός πρακτικά τα ξέρω αυτά τα πράγματα και ευχαριστώ που με ακούσατε και εύχομαι να ασπαστείτε κι εσείς την άποψη, μου έλεγε ένας εσύ τι ψηφίζεις; εγώ δεν ψηφίζω, μουντζώνω. Τι να ψηφίσεις δηλαδή; Τους σοσιαλανθρώπους του ΠΑΣΟΚ; Να τον μοιάσουν τον αρχηγό τους, να γίνουν κι αυτοί ριψάσπιδοι όπως ήταν ο αρχηγός τους. Αυτά αγαπητοί φίλοι, με συγχωρείτε αν τα είπα λίγο απλά και καυτερά. Σας είπα εγώ δεν ήμουν θεωρητικός ήμουν απλός εργάτης, δεν μ’ άφησε ο καπιταλισμός να σπουδάσω...

... Αυτά έχει σύντροφοι η κοινωνία και γι΄ αυτό ακριβώς πρέπει, λέμε είμαστε αντεξουσιαστές, θέλουμε την εξουσία να την ασκεί η ίδια η εργατική τάξις και όχι τα διάφορα κόμματα αυτοί οι φιλόσοφοι οι χαρτογιακάδες που μας διευθύνουν. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε και μην με παρεξηγείτε που τα είπα λίγο χοντρά..."

Λίγα λόγια για τον Γιάννη Ταμτάκο και η σχέση του με τον Άγι Στίνα

Αποσπάσματα από το ημερολόγιό του

Το βιβλίο του "Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα"



Κυριακή 10 Μάη. Ο λαός της Θεσσαλονίκης κηδεύει τα θύματα της εξέγερσης



9 Μαΐου 1936 - 4 Ιανουαρίου 2008

Ο Γιάννης Ταμτάκος μιλάει για τα γεγονότα του Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του "Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα", την Παρασκευή 9 Μάη, στις 20.00 στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου Μακεδονίας.

«Πώς σε λένε;» Είπα το ψευδώνυμό μου – Γιάννης Καζάκος. Αυτός ο χαφιές ο νοματάρχης κρατούσε το πιστόλι, με χτυπάει με την κάνη και μου λέει συγκεκριμένα τη φράση «Γαμώ το Στάλιν σου!». Πού να ήξερε… Εμένα με πήραν τα αίματα. Αυτοί οι δύο ήτανε άνθρωποι του Δάγκουλα, μία συμμορία παρακρατικών που δρούσε εδώ στη Θεσσαλονίκη και συνεργαζόταν με την αστυνομία. «Τι ήρθες εδώ να κάνεις;» Εγώ είχα κι ένα κουστούμι παλιό κι έκανα ότι είχα πάει να το γυρίσω ανάποδα, να μου το διορθώσει ο ράφτης. Τι να πω, ότι είχαμε συνάντηση του πυρήνα; Όλα τα στοιχεία τα είχαμε κρύψει στα κάρβουνα, γιατί παίρναμε μέτρα προφύλαξης – μην ξεχνάμε ότι βρισκόμασταν στην παρανομία. Μας κάνουνε έρευνα και με κατεβάζουν κάτω που ήταν κατάστημα, κατεβαίνει κι ένας μαζί μου και με φυλάει με το πιστόλι, ήταν και λίγο αλλήθωρος, δεν έβλεπε πολύ καλά.

[ Γιάννης Ταμτάκος ]

Γιάννης Ταμτάκος .


ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΑΜΤΑΚΟΣ (1908-2008)

ΚΟΥΡΣΑΛ.

Το τρέιλερ της ταινίας μπορείτε να το δείτε στο
http://www.youtube.com/nitheo



Σήμερα στις 11:00 το πρωί στο νεκροταφείο Μαλακοπής

η πολιτική κηδεία του αγωνιστή Γιάννη Ταμτάκου

Απόψε η γης τόνε τρομάζει

Σχόλια

  1. To Γιάννη Ταμτάκο τον 'γνώρισα' μέσα από την προδιδακτορική (προσοχή! όχι προδικτατορική!) έρευνά μου για τον Καστοριάδη, πριν δέκα χρόνια. Έχω κι ένα μικρό βιβλιαράκι το 'Για τον Καστοριάδη και το περιοδικό "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" της περιόδου 1952-1956' με μια φωτογραφία στη δεύτερη σελίδα του Γιάννη Ταμτάκου με τον Καστοριάδη στην Τήνο. Υπάρχει επίσης και το 'Αναμνήσεις' του Στίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Aπό τη σελ. 3 του πρώτου βιβλίου (γράφει ο Γιάννης Καρύτσας): 'Η παρούσα έκδοση απλώς συνέπεσε με τη θλιβερή είδηση του θανάτου του Κορνήλιου Καστοριάδη και δε γίνεται στα πεταχτά για να ανταποκριθεί σε εφήμερους στόχους. Είναι 27 του Δεκέμβρη του 1997, και ακριβώς τη στιγμή που τα δυο αυτά κείμενα [του Stephen Hastings-King και του Καρύτσα που περιλαμβάνει το βιβλιαράκι αυτό] βρίσκονται καθ'οδόν προς το τυπογραφείο μαθαίνω για το θάνατο του φιλοσόφου. Πριν ένα χρόνο περίπου, μετά από πολλές συζητήσεις στη Θεσσαλονίκη με το σύντροφο του Καστοριάδη από τα χρόνια της Κατοχής Γιάννη Ταμτάκο είχαμε αποφασίσει να εκδώσουμε, με τη σύμφωνη γνώμη του Καστοριάδη, ένα βιβλίο που θα ασχολείται με την κριτική του Καστοριάδη στο μαρξισμό και θα την "απλοποιεί για να γίνει πιο κατανοητή στους νέους αγωνιστές", όπως έλεγε ο μπάρμπα-Γιάννης ο Ταμτάκος.'
    Στη συνέχεια ο Καρύτσας αφιερώνει το κείμενό του στον Ταμτάκο: 'Το κείμενο αυτό αφιερώνεται στον μπάρμπα-Γιάννη Ταμτάκο και στους αγώνες του για την ισότητα και την ελευθερία του ανθρώπου, που με την επιμονή του "να γίνει ευρύτατα γνωστή" η αντικαπιταλιστική και αντιγραφειοκρατική πορεία του Καστοριάδη μας ώθησε σ' αυτή την έκδοση.'

    Nομίζω ότι άνθρωποι όπως ο Στίνας και ο Ταμτάκος υπήρξαν γνήσιες μορφές αγωνιστών, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς θεωρητικά μαζί τους, που έζησαν σε μια περίοδο στην οποία η επαναστατική δράση ήταν ακόμα δυνατή και αποτελεσματική. Πριν δηλαδή από την "αστικοποίηση" του προλεταριάτου και την απορρόφηση των ιδιωτικοποιημένων εργατών ως καταναλωτών μαζικά παραγόμενων αγαθών και ως πελατών κρατών πρόνοιας. Πλέον, η ευθύνη αντίδρασης στο σύγχρονο παγκιοσμιοποιημένο καπιταλιστικό φαντασιακό που κάποτε βάραινε αυτούς τους ανθρώπους και το εργατικό κίνημα ως αποκλειστικό φορέα της, βαραίνει όλους μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου