Χιόνι κι απέναντι το πέλαγος...

Τελευταία αργία σήμερα. Ξυπνάω αργά, φοράω τις νέες μου αρβύλες και ανηφορίζω προς τον Πολύγυρο. Στα μισά του δρόμου το τοπίο αλλάζει. Χιόνι παντού. Κόβω ταχύτητα για να απολαύσω το θέαμα. Η πόλη χιονισμένη, σαν ζαχαρωτό. Ακόμη και το Νοσοκομείο μοιάζει όμορφο. Μπαίνω μέσα και ψάχνω να βρω τον γιατρό. Εχει χειρουργείο. Τον περιμένω. Είναι η ώρα που τελειώνει το επισκεπτήριο. Περιφέρομαι στους διαδρόμους και στους θαλάμους. Μια πρόχειρη επιθεώρηση του χώρου στον οποίο θα ζήσω (!!!) για μερικές ημέρες από την επόμενη εβδομάδα. Εξοικείωση με τα πρόσωπα, τους ήχους, τα χρώματα. Μακάρι το κρεβάτι μου να είναι δίπλα στο παράθυρο να μπορώ να κοιτάζω στο δάσος. Κάνω στο μυαλό μου μια λίστα με τα βιβλία που θα πάρω μαζί. Τους «Δαιμονισμένους» σίγουρα δεν θα τους έχω ακόμη τελειώσει. Θα πάρω επίσης τον Ροθ και τον Γιούαν. Ωραία θα είναι. Θα πίνω και τσάϊ, θα παρηγορώ τον διπλανό μου, θα ακούω μουσική από το Mp3φωνο. Μιλάμε για λίγο με το γιατρό, δεν έχει χρόνο να μου εξηγήσει λεπτομέρειες. Φεύγω. Εξω χιονίζει και πάλι. Κατεβαίνω με χαμηλή ταχύτητα της κατηφόρα προς τη θάλασσα. Μαγεία! Θα ήθελα πολύ να μπορούσαμε να χτίσουμε ένα σπίτι εδώ πάνω. Να βλέπουμε μπροστά μας τα δύο πόδια της Χαλκιδικής και το πέλαγος.

Σαν σήμερα, πριν 24 χρόνια πήγαινα τον πατέρα μου στο 401. Ηταν η τελευταία φορά που τον έβλεπα…

Παράξενη μέρα!

Δεν έχει εκείνη τη θλίψη των προηγούμενων χρόνων…

Αντίθετα έχω, θα μπορούσα να πω, πολλά κέφια!

Ισως λόγω της διαδρομής!

Της μικρής μα και της μεγάλης!

Αυτά!

Σχόλια

  1. Ελπίζω να είναι υπόθεση ρουτίνας. Σε κάθε περίπτωση, περαστικά από τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παλιέ Εξαρχιώτη σου εύχομαι από καρδιάς όλες οι μέρες σου να είναι «άσπρες» και περαστικά σου.
    ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης
    http://mendrinos-giannis.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρουτίνας δεν είναι αλλά δεν είναι και κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο. Κουραστικό και επώδυνο θα το έλεγα!

    Ευχαριστώ για τις ευχές και τους δυό σας!

    ----
    Γιάννη, σε παρακολουθώ και καμαρώνω τους αγώνες σου!

    (Κι ας υπάρχει πιθανότητα να ήμασταν κάποτε "αντίπαλοι" στους δρόμους...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Περαστικά κι από μένα. Ίσως να είσαι σε κέφια, γιατί η όλη υπόθεση υγείας να πρέπει να γίνει για να ανακουφιστείς. Ίσως επειδή κλείνει ένας κύκλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η μοναδική περίπτωση να βρεθήκαμε κάποτε «αντίπαλοι», είναι η περίπτωση να βρεθήκαμε σε διαφορετικές «ομάδες» της πλατείας….. εσύ της Μαρονίτας (θυμάσαι;) κι εγώ του Τσαφ, ας πούμε.
    Όλες οι υπόλοιπες περιπτώσεις αποκλείονται, να είσαι σίγουρος, να περνάς καλά και να 'σαι υγιής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου