Χθες βράδυ στο Μοδιάνο

Χρόνια παλεύω με τις λέξεις. Κι όσο περνούν τα χρόνια τόσο δυσκολότερη γίνεται η μάχη. Το πρώτο μου λάθος ακόμη το πληρώνω: ξεκίνησα πολύ νωρίς να γράφω επ’ αμοιβή. Ανεπίτρεπτα νωρίς. Κάτι που δεν έβλεπα προοπτική στο να κάνω κάποια άλλη δουλειά της προκοπής, κάτι με εκείνη την εμμονή ότι δεν έχω χρόνο μπροστά μου, κάτι που με σπρώχνανε οι άλλοι κι εγώ «τραβάτε με κι ας κλαίω», κάτι η φαινομενική ευκολία του πράγματος και, τσουπ, έγινα γραφιάς απ’ τα δεκαοχτώ μου. Μέχρι πριν από τρία χρόνια σχεδόν δεν είχα γράψει αράδα χωρίς να την πληρωθώ έστω και μια δεκάρα. Αντε μόνο κάτι προσωπικά, κάτι στιχάκια, κάτι ραβασάκια σε χαρτοπετσέτες, κάτι σαχλαμαρίτσες πάνω σε σουβέρ και χάρτινα τραπεζομάντιλα. Βάλε και κάμποσες συνταγές για προσωπική χρήση, ένα δύο ποιήματα για διαγωνισμούς, τρεις προλόγους για ισάριθμα βιβλία τα οποία ουδέποτε συνέχισα. Αυτά!

Λογικό λοιπόν το ότι δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που ζήσαμε χθες από τις δύο το μεσημέρι μέχρι αργά τη νύχτα στην αγορά του Μοδιάνο…

Μπορώ να παραθέσω τα ονόματα των αγαπημένων που ήσαν εκεί: Φώτης, Κατερίνα, Μήτσος, Λευτέρης, Κωνσταντίνος, Εύη, Δημήτρης, Ελένη. Ορίστε! Ησαν κι άλλοι αλλά δεν θυμάμαι ονόματα…

Μπορώ να αντιγράψω αυτά που παραγγείλαμε από το χαρτάκι του λογαριασμού. Τσίπουρα, μπύρες και κρασιά όσα δεν τα βάζει ο νους… Τα υπόλοιπα δεν έχουν νόημα, για να αντέξουμε το πιοτό τα παίρναμε με τις πιατέλες, τους δίσκους και τις σέσουλες.

Μπορώ να θυμηθώ τα πρώτα τουμπελέκια και τα κλαρίνα. Και τα δεύτερα και τα τρίτα. Μέχρι που μπήκε ο Πέτρος από την Κορυτσά με το ακορντεόν του. Από εκεί και πέρα σηκώνω τα χέρια και ομολογώ πλήρη αδυναμία περιγραφής. Ντιπ ανάπηρος να μεταδώσω έστω και το ελάχιστο από όσα ζήσαμε ταξιδεύοντας ολάκερη τη χερσόνησο του Αίμου… Ακόμη χαμένα τα έχω κι εγώ όπως και όλοι όσοι ήμασταν εκεί. Ολη μέρα τηλεφωνιόμαστε να πιστοποιήσουμε ο ένας με τον άλλον πως όλα αυτά συνέβησαν στ’ αλήθεια!

Ως εδώ μπορώ! Τα άλλα μένουν άγραφα και άρρητα!

Τουλάχιστον προσπάθησα κάτι να γράψω…

Αντε στην υγειά μας και πάντα τα τέτοια!

Σχόλια