Δημοσιογραφία Πολιτών;;;


Η φωτογραφία του τραυματία Ζαχόπουλου που δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα του Ελεύθερου Τύπου, τραβήχτηκε από κάποια, όπως λένε, νοσοκόμα με κινητό τηλέφωνο.

Τα ερωτήματα που τίθενται στο περιθώριο της υπόθεσης αφορούν τη λεγόμενη «δημοσιογραφία των πολιτών» αλλά και την κλασσική δημοσιογραφία και είναι πολλά:

  1. Πρόκειται για μια συνειδητή πράξη «δημοσιογραφίας των πολιτών»; Οποιος/α τράβηξε την φωτογραφία το έκανε για να ενημερώσει το κοινό; Το έκανε από απλή περιέργεια; Το έκανε για να την πουλήσει στα Μέσα;
  2. Αν ισχύει η πρώτη εκδοχή (το έκανε για να ενημερώσει το κοινό) γιατί δεν ανέβηκε πρώτα σε κάποιο διαδικτυακό μέσο;
  3. Αν ήταν απλή περιέργεια και ενδιαφέρον πως βρέθηκε στην εφημερίδα;
  4. Είναι θεμιτό και δεοντολογικά ορθό να το έκανε για να την πουλήσει στα Μέσα από τη στιγμή που τα Μέσα δεν είχαν την ικανότητα να την εξασφαλίσουν τα ίδια;
  5. Τι προσθέτει στην ενημέρωσή μας η φωτογραφία του τραυματία; (Όπως τι προσθέτει στην ενημέρωσή μας η φωτογραφία της Νταϊάνα λίγο μετά το ατύχημα στο τούνελ και γιατί έχει δημιουργηθεί ολόκληρο θέμα γι’ αυτές;) Τι αποκαλύπτουν τέτοιου είδους φωτογραφίες;

Τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά. Όπως και η συζήτηση…



----------------------

Η φωτογραφία του Ζαχόπουλου

from ApoMesa.Info - Παρασκήνιο & αναλύσεις από...μέσα!
////////////////
////////////////
///////////////

Σχόλια

  1. Τα ερωτήματα που θέτεις δεν έχουν νόημα σε σχέση με τη συγκεκριμένη περίπτωση αν η νοσοκόμα χρηματίστηκε προκαταβολικά από δημοσιογράφο για να πάρει τη φωτογραφία (κοινώς, επικύρηξη του ασθενή), ή ακόμα κι αν την έβγαλε γνωρίζοντας ότι θα πληρωθεί. Τέτοια κόλπα σκαρφίζονταν οι κίτρινες φυλλάδες και τα κανάλια πολύ πριν την έλευση των citizen media.

    Όπως και να 'χει, εφόσον δημοσιεύτηκε, το λόγο έχουν τα αυτορρυθμιστικά όργανα, και πιθανώς η δικαιοσύνη. Το ερώτημα είναι αν ο δημοσιογραφικός κόσμος βρίσκει ειλικρινά κάποια αξία ενημέρωσης σ' αυτή τη θλιβερή φωτογραφία που δικαιολογεί τη δημοσίευσή της, κι αν όχι, πως τοποθετείται γι' αυτό. Δε μπορεί να αποτελεί δικαιολογία το "ωμό κρέας θέλουν οι πολίτες, αυτό τους ταίζουμε", όπως πάνω κάτω διάβασα κάπου να λέγεται' η δημοσιογραφία οδηγεί την κοινή γνώμη, δεν άγεται και φέρεται απ' αυτήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νοσοκόμα παπαράτσι που οδηγεί τη σκέψη μου λίγο πιό πίσω στα περί λογοκρισίας και αυτολογοκρισίας. Βέβαια στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας βρίσκεται το χρήμα το οποίο πολύ εύκολα εξαγοράζει ηθικούς φραγμούς και ερινύες. Δεν έχω δεί τη φωτο -και ούτε πρόκειται να λερώσω τα μάτια μου- φαντάζομαι όμως τις ύαινες να βγάζουν τις τσιριχτές τους κραυγές. Το ερώτημα αδέρφια Ονειρε και Καπτεν είναι το εξής: O δημοσιογραφικός κόσμος θα καταδικάσει αυτή την κίνηση γιατί είναι απάνθρωπη ή γιατί δεν μπόρεσαν με άδεια κι άλλα μέσα να συμμετέχουν κατόπιν αδείας;

    Οχι δα και citizen media το συγκεκριμένο γεγονός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Oupsy Boopsy!ή γιατί δεν μπόρεσαν κι άλλα μέσα να συμμετέχουν κατόπιν αδείας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μιας και –ελπίζω δηλαδή!- δεν κινδυνεύω να παρεξηγηθώ, θα κάνω τον δικηγόρο του …παπαράτσι! (είτε δημοσιογράφος είναι είτε …νοσοκόμα!)

    Ερώτηση 1η: Τι νόημα είχαν και τι νόημα απόκτησαν χρόνια μετά, ακόμη και μέχρι σήμερα, οι φωτογραφίες του Τσε στο πλυσταριό, διάτρητου από τις σφαίρες;

    Ερώτηση 2η: Το αν ήταν ή δεν ήταν ζωντανή η Νταϊάνα αμέσως μετά το ατύχημα είχαν δημοσιογραφικό και, βεβαίως, ανακριτικό ενδιαφέρον;

    Ερώτηση 3η: Τι περιμένουμε από τα μελλοντικά citizens’ media; Μόνο φωτογραφίες από τα ταξίδια τους στο εξωτερικό;

    Ερώτηση 4η: Εσείς, χωρίς να έχετε χρηματιστεί και χωρίς να έχετε πρόθεση να πουλήσετε την φωτογραφία οποιουδήποτε σε οποιοδήποτε Μέσο, αν είχατε την ευκαιρία, δεν θα τραβούσατε μια τέτοια φωτογραφία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου