Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Puressence - How Does It Feel? (Χθες βράδυ στη Θεσσαλονίκη)

  1. Πριν ανοίξουν οι πόρτες…

Όπως συνήθως συμβαίνει στο Ελλάντα και ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη, πριν ανοίξουν οι πόρτες μια συναυλίας μπορείς να ξεροσταλιάζεις έξω στο κρύο, μπορείς να μείνεις να περιμένεις μέσα στο αυτοκίνητο, μπορείς να πας μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο, μπορείς να πέσεις ανάσκελα στο δρόμο και να περιμένεις να σε πατήσει ένα πούλμαν, μπορείς να πας να γαμηθείς! Κι όλα αυτά διότι αν και οι πόρτες θα έπρεπε να ανοίξουν στις 9μ.μ. τελικά ανοίγουν στις 10 παρά! Βλέπεις τότε αποφασίζουν οι διοργανωτές να καθαρίσουν το χώρο, να τσεκάρουν τις προσκλήσεις, να πάρουν τηλέφωνο τη γκόμενα… Επίσης εκεί κατά τις 8 το νωρίτερο αποφασίζουν και οι καλλιτέχνες να κάνουν το sound-check… Και ένα περίεργο πράγμα βρε παιδί μου, όσο πιο τριτοτέταρτο support είσαι τόσο πιο καθυστερημένα έρχεσαι στο χώρο της συναυλίας και τόση περισσότερη ώρα θέλεις για το sound-check σου! Ετσι και χτες! Ένα «στ’ αρχίδια μας κι εμάς, Κωστής Παλαμάς αν περιμένετε έξω μία και βάλε ώρα μέχρι να ανοίξουν οι πόρτες και να ξυπνήσουν οι Σκαμπ-Λέβελ πίνοντας τον 18ο φραπέ τους!».

  1. Μόλις ανοίγουν οι πόρτες…

Παντού στον κόσμο το κοινό των συναυλιών τρέχει να πιάσει θέση μπροστά στη σκηνή, όσο πιο μπροστά γίνεται έστω. Μόνο εδώ στο Ελλάντα το κοινό σπεύδει να πιάσει τα πόστα στις άκρες, στις γωνίες, στα πεζούλια, στα σκαμπό και στους καναπέδες. Το τελευταίο σημείο που θα γεμίσει είναι η πλατεία και με μια αίσθηση «φτου, ξεπέσαμε πάλι»! Και μη χειρότερα δηλαδή! Λες και όλοι έχουν κάνει –όπως εγώ- επέμβαση στη μέση και δεν μπορούν να κάτσουν μία ώρα όρθιοι. Και μετά θα πιάσουν τη συζήτηση για το πώς πήγε η εβδομάδα στη δουλειά και το που θα κάνουν Πρωτοχρονιά φέτος!

  1. Η ώρα των support…

Για μένα είναι η πιο δύσκολη ώρα μου σε όλες ανεξαιρέτως τις συναυλίες της Θεσσαλονίκης. Ισοδυναμεί με την απόλυτη δοκιμασία της αντοχής μου, με νύχια και δόντια κρατιέμαι να μην χαλαστώ πολύ, πάρα πολύ όμως. Σπάνια τα καταφέρνω. Χτες ήταν μια από τις πιο δύσκολες στιγμές μου. Οι κάποτε καλοί Scab Level στα χειρότερά τους. Αγευστοι και ανούσιοι. Ένα αναιδέστατο ξεχαρμάνιασμα, ένας διαρκής θόρυβος. Γιατί εξακολουθούν να ταλαιπωρούν τα όργανα και το κοινό τους; Οσο κι αν μαστίζεται από την ανεργία η Κεντρική Μακεδονία, μια δουλειά της προκοπής θα μπορούσαν να βρουν! Νέα παιδιά είναι! Δύο σφηνάκια τεκίλα ψιλοέσωσαν τα νεύρα μας!

  1. Η ώρα της μαλακίας…

Οι Idiot-ek!!! Ένα ακόμη συγκροτηματάκι που προσπαθεί να κάνει μεγάλη καριέρα (βλέπε: κανένα τραγουδάκι για το διαφημιστικό της Lacta ή της Cosmote!). Ευτυχώς ο κόσμος τους έγραψε κανονικά στα αρχίδια του και άρχισαν να εκτοξεύονται τασάκια, μπουκάλια και κέρματα προς τη σκηνή! Για τα μπάζα! Οι διπλανοί μου παίζουν games στα κινητά τους. Ο Φούλης και η Κούλα με τα στράς περιγράφουν στον Σούλη και την Τούλα το νέο τους 4Χ4 καμάρι. Η Λόλα και η Φόλα αναλύουν στην Τσόλα το πώς σαπίζουν στο διάβασμα για το 6μηνο. Ερώτηση: «Οι Puressence ακούνε ποιους τους βάζουν για support; Λες τώρα να χτυπάνε τα κεφάλια τους στον τοίχο από την ηχορύπανση;». Ποιος να ξέρει;

Τελικά πρέπει να έχεις απύθμενο θράσος για να δέχεσαι να είσαι support σε ένα συγκρότημα που μπορεί τώρα πια να έχει θαμπώσει αλλά που πριν λίγα χρόνια έγραφε ιστορία!

  1. Οι Puressence…

Ένα δεκάλεπτο κάθαρσης από τα κλαπατσίμπαλα των support (Τι support δηλαδή! Παρ’τους και στο γάμο σου να φύγουν όλοι οι καλεσμένοι!) και υπό τους ήχους μια άσχετης με την περίσταση μουσικής υπόκρουσης (κάτι κιθαρομπαλάντες του κακού χαμού), επιτέλους, ο λόγος για τον οποίο κουβαλήθηκαν 800 άτομα στο Principal (και πλήρωσαν 25 με 30 ευρώ το κεφάλι) επί σκηνής! Ανάσταση!

Σαν στο σπίτι τους! Μας ξέρουν και τους ξέρουμε…

Εχουν έλθει και ξαναέλθει και ξαναέλθει και τώρα ξαναήλθαν και πάλι! Αν δείτε και στο site τους τα μόνα Tour που κάνουν είναι στο εσωτερικό της Μεγάλης Βρετανίας και στην …Ελλάδα! Πουθενά αλλού! Κι αυτό τους κάνει αφ’ ενός να αισθάνονται ασφαλείς και αφ’ ετέρου να θέλουν τα δώσουν όλα. Και τα δίνουν! Επί δύο ώρες ο James, ο Lowell, ο Kevin και ο Anthony! Τραγούδησαν όλα όσα έχουμε αγαπήσει, δέχτηκαν ακόμη και «παραγγελιές», συνομίλησαν με το κοινό, ξεβιδώθηκαν στη σκηνή. Με πρώτο και καλύτερο τον τραγουδιστή τους, τον James Mudriczki που εξακολουθεί να είναι μια από τις μεγαλύτερες φωνές της παγκόσμια ροκ σκηνής… Εκτελέσεις, σκηνή παρουσία, ατμόσφαιρα: Αριστα!

Το κοινό –καιρό είχαν να το δω αυτό- ανταπέδωσε και με το παραπάνω. Χόρευε, τραγουδούσε, ζητούσε τραγούδια. Μέχρι και ο Σούλης με την Κούλα, μπροστά μας, ξεκουνήθηκαν! Μπορεί να μην ήταν η καλύτερη συναυλία που είδαμε φέτος, ήταν όμως από τις καλύτερες και τις πιο έντιμες, χωρίς υποψία αρπαχτής! Κι αν έλειπαν και τα απαράδεκτα support θα περνούσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα!

Αντε και του χρόνου!

PURESSENCE
James Mudriczki, φωνή
Lowell Killen, κιθάρες
Kevin Matthews, μπάσο
Anthony Szuminski, ντραμς

www.puressence.co.uk

http://www.myspace.com/puressence

Σχόλια

  1. einai ligo adiko kai prosvlitiko na milas gia "douleia". Kanoume ews kai 2 douleies tautoxrona gia na ta vgaloume pera kai paizoume mousiki gia to kefi mas kai mono.Exeis kathe dikaioma na miliseis ypotimitika gia th mousiki mas,alla oxi kai gia th zoi mas,xoris na ksereis

    kleanthis apo scab level

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεί όντως να ακούστηκε άδικο και προσβλητικό (κι αν ένιωσες έτσι σου ζητάω συγγνώμη) όμως δεν είναι… Υπερβολικό ως διατύπωση ήταν πράγματι… Αλλά δεν πέρασα καλά μαζί σας και μαζί με το άλλο support. Καθόλου καλά. Και αισθάνομαι ότι έχω το δικαίωμα να το πω και να γράψω και όχι να το συζητάω μόνο με τους διπλανούς μου. Ειδικά μάλιστα όταν παλιότερα σας είχα ξεχωρίσει ως μία από τις καλύτερες μπάντες της πόλης. Δεν ήταν καλό αυτό που βγάλατε προχτές. Ηταν αυτό ακριβώς που λες κι εσύ: «το κάνατε για το κέφι σας». Σίγουρα πάντως δεν το κάνατε για το δικό μας «κέφι». Αυτό, επίτρεψέ μου να επιμένω, ΔΕΝ είναι τέχνη. Δεν είναι τίποτα. Για το κέφι μας παίζουμε κανένα τάβλι, πάμε καμιά εκδρομή, παίζουμε μουσικές μεταξύ μας. Δεν ανεβαίνει κανείς σε μια σκηνή (μόνο) για το κέφι του. Για να ξεχαρμανιάσει –όπως γράφω και στο ποστ. Βγαίνει να για να προσφέρει, να συντονιστεί, να ανεβάσει, να στείλει μηνύματα, να πάρει μηνύματα, να πει και να δείξει καινούργια πράγματα, να θυμίσει παλιότερα. Αυτά όλα δεν έγιναν. Βγήκατε –και δεν είσαστε οι μόνοι, αυτό το σύμπτωμα το έχουν δεκάδες μπάντες τα τελευταία χρόνια- χύμα στο κύμα. Απροετοίμαστοι. Μπουκωμένοι ηχητικά. Εκτός τόπου και χρόνου. Αλλάζω τη διατύπωση: όχι, δεν είναι το θέμα αν θα κάνετε μια άλλη δουλειά. Το θέμα είναι να κάνετε ΑΥΤΗ τη δουλειά καλά κάνοντας ταυτόχρονα και το κέφι σας και το κέφι μας! Αλλιως σκηνή και κοινό θα σας καταπίνουν αμάσητους! Και είναι κρίμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. profanos kai ennoousa gia th diatyposi Andrea...den ekana post gia na mou zitiseis signomi.me to "kefi" den enoousa "ksexarmaniasma" Apla den einai h douleia mas,de zoume apo auto.Ennoeite pos theloume na dosoume kati se autous pou mas akoune allios tha paizame spitia mas.ta ypoloipa pou les ta sevomai kai elpizo an theliseis na mas ksanadeis na peraseis omorfa
    (athetisa kai ton orko mou na mi grafo se blogs!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είστε από τους λίγους που παρακολουθώ όσο μπορώ. Και θα συνεχίσω. Αυτούς που εκτιμάς «πονάς». Αν μου ήσασταν αδιάφοροι σε προηγούμενες εμφανίσεις ποιος ο λόγος να γράψω ότι «προχθές χαλάστηκα»; Απλά θα ερχόμουν κανένα μισάωρο αργότερα να δω τους Puressence…
    Επαναλαμβάνω το νόημα της «κριτικής» μου: BE THERE! Συνεχίστε με όλη την ευθύνη και το βάρος της έκθεσης στο κοινό…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ade re vlaka ti mia les sta pedia na stamatisoun na talaiporoun ta organa tous kai na vroun kamia douleia kai meta glipsimo "Συνεχίστε με όλη την ευθύνη και το βάρος της έκθεσης στο κοινό…" flore kota

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φλωρόπουστας είσαι εσύ ανώνυμο αρχίδι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…