Περί ΑΓΓΕΛΙΟΣΗΜΟΥ Αντίλογος και Λόγος (Στάθης - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Ο Αντίλογος


Από τον αναγνώστη μας κ. Απόστολο Αποστολίδη, η στήλη έλαβε την εξής επιστολή:

«Εγραψε ο "ναυτίλος" (23/11/ 2007) "Το Ταμείο των δημοσιογράφων δεν κοστίζει μία στην κοινωνία, δεν κοστίζει μία στο κράτος. Οι πόροι του βασίζονται στις δικές μας (υψηλές) εισφορές και το αγγελιόσημο (που εισπράττεται απ' τις διαφημιστικές εταιρείες)".

Δεν περίμενα τέτοια απλοποίηση των πραγμάτων η οποία τελικά καταλήγει σε ψεύδη. Το αγγελιόσημο είναι ένα τέλος το οποίο εισπράττεται από την διαφημιστική εταιρεία, η οποία με την σειρά της το εισπράττει από τον διαφημιζόμενο ο οποίος με την σειρά του το προσθέτει στην τιμή των προϊόντων του τα οποία σε τελική ανάλυση πληρώνουμε όλοι μας. Και εσείς μας λέτε ότι το Ταμείο σας δεν κοστίζει τίποτε στην κοινωνία. Εκτός αν τα διαφημιζόμενα προϊόντα δεν απευθύνονται στον Ελληνα καταναλωτή αλλά σε κατοίκους άλλου πλανήτη.

Μην μου πείτε ότι η διαφήμιση είναι προαιρετική, γιατί όλοι ξέρουμε ότι χωρίς διαφήμιση δεν μπορεί ένα προϊόν να γίνει γνωστό. Εξάλλου όλα τα υπόλοιπα μέσα προώθησης εταιρικού ονόματος ή προϊόντος, είτε πολεμούνται ως επικίνδυνα ή επιβλαβή (για παράδειγμα αναφέρω τις διαφημιστικές πινακίδες), είτε είναι υπό την κυριαρχία των ΜΜΕ ή των εργαζομένων σε αυτά δημοσιογράφων οι οποίοι εισπράττουν το κάτι τις τους για την προώθηση εταιρικού ονόματος (βλέπε στην περίπτωση αρθρογραφίας για εστιατόρια κ.λπ.).

Αφήστε λοιπόν τα περί μη επιβαρύνσεως του κοινωνικού συνόλου. Το επιβαρύνετε με το 20% της συνολικής διά Τύπου, ραδιοφώνου ή τηλεοράσεως διαφημιστικής δαπάνης το οποίο προστίθεται στην τιμή των προϊόντων/υπηρεσιών.

Γνωρίζω ότι δεν πρόκειται να πάρω απάντηση στην επιστολή μου αυτή. Πάγια τακτική είναι να μην προβάλλεται ο αντίλογος, ειδικώτερα όταν αυτός δεν συμφέρει. Θεωρώ όμως καθήκον μου να την γράψω, έτσι για να καταλάβετε ότι η χώρα αυτή δεν κατοικείται αποκλειστικά από μη σκεπτόμενους ανθρώπους, οι οποίοι καταπίνουν αυτά που συνεχώς σερβίρετε. Υπάρχουν και άνθρωποι που προσπαθούν να έχουν γνώση (η οποία αποκτάται μόνο με ενημέρωση από έγκυρες πηγές) και άποψη η οποία διαμορφώνεται μετά από κριτική ανάλυση των πληροφοριών που συνέλεξαν».
Απόστολος Αποστολίδης, Μαθηματικός ΑΠΘ, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός ΑΠΘ

Ο Λόγος

Αγαπητέ κ. Αποστολίδη, το αγγελιόσημο δεν είναι μια προστιθέμενη δαπάνη (πάνω σε ένα προϊόν), είναι ένα προβλεπόμενο κόστος (για να υπάρξει το προϊόν). Οπως το ξύλο (και η αγορά του) είναι προϋπόθεση, πρώτη ύλη, για να κατασκευάσει κανείς καρέκλες, έτσι και το σώμα (ο χώρος) πάνω στον οποίο θα αποτυπωθεί ή θα μεταδοθεί η διαφήμιση είναι προϋπόθεση για να παραχθεί, να υπάρξει.

Υπ' αυτήν την έννοια, όπως άλλωστε έχουμε ξαναγράψει, δεν στέκει η θεώρηση πως το αγγελιόσημο συνιστά φόρο υπέρ τρίτου. Είναι αλήθεια ότι υποκαθιστά εργοδοτική εισφορά, αλλά κι αυτό «εξηγείται» - δεν μπορούμε να βλέπουμε τον Τύπο παραλείποντας ιδιομορφίες που αφορούν τον πλουραλισμό, τη βιωσιμότητα όσο πιο πολλών μέσων γίνεται, τη διακίνηση των ιδεών, εν τέλει τη Δημοκρατία.

Δεύτερον: δεν καταλαβαίνω ακριβώς τον συλλογισμό σας ότι το κόστος της διαφήμισης πρέπει να επιβαρύνει το κόστος του προϊόντος (που διαφημίζεται) και κατ' ακολουθίαν τον καταναλωτή που το αγοράζει. Ποιος νόμος προβλέπει ή επιβάλλει κάτι τέτοιο; Το ότι το επιτρέπει (όσο το επιτρέπει) η αγορά δεν συνεπάγεται νόμο - και πάντως αυτός ο «νόμος» είναι ένας «αγριος νόμος» που αποδέχεσθε με ιδιαίτερη ευκολία! γιατί; (ρητορικόν το ερώτημα).

Τρίτον: μην είσθε τόσο βέβαιος ότι οι δημοσιογράφοι χρηματίζονται τόσον εύκολα - αλλοίμονό μας αν ήταν έτσι.

Και τέλος, απ' ό,τι λέτε, είσθε εργαζόμενος. Δεν εννοώ λοιπόν με ευκολία το αυξημένο ενδιαφέρον σας για τα «πάθη» των διαφημιστικών εταιρειών, προκειμένου να διαφημίσουν (ή και συχνά να παραπληροφορήσουν) κάτω απ' τις ...αντίξοες συνθήκες που τους επιβάλλει το αγγελιόσημο.

Για τις συνθήκες εργασίας των ανθρώπων στις περισσότερες απ' αυτές τις διαφημιστικές (οι οποίες συνθήκες δεν διαφημίζονται βεβαίως) αλλά για τις οποίες επίσης έχουμε γράψει, δεν θυμάμαι να έλαβα εξίσου ανήσυχη επιστολή σας. Γιατί; (επίσης ρητορικό το ερώτημα).

*****

Οπως και νάχει, επειδή η κριτική σας είναι καλόπιστη (παρά τους φόβους σας για το τι δημοσιεύεται και τι όχι) κι επειδή, υποθέτω, εκφράζει και τις σκέψεις αρκετών άλλων συμπολιτών μας που, επιτρέψτε μου, δεν έχουν πλήρη εικόνα του θέματος, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να το ξανασκεφθείτε το πράγμα.

Οι δημοσιογράφοι κατά το 80-90% είναι εργαζόμενοι όπως κι εσείς, συχνά (είναι μέσα στη δουλειά τους) ανακοινώνουν, δημοσιεύουν (δεν λέω αγωνίζονται για) θέματα που έχουν σχέση με τα καθημερινά σας προβλήματα - και, σε τελευταία ανάλυση, η «σαλαμοποίηση» των εργαζομένων, το κοντράρισμα του ενός κλάδου εναντίον του άλλου, ουδέποτε τους ωφέλησε.

Ωφέλησε εταιρείες (διαφημιστικές, τράπεζες ή όποιες άλλες, πιθανόν και τους κεκράκτες τους) αλλά όχι τους εργαζόμενους.


ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.ΧΙ.2007 stathis@enet.gr


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/11/2007

Σχόλια