Πόνεσε!!!

Αυτός που έφαγε ΑΥΤΟ το χαστούκι θα το θυμάται για χρόνια!!!

[...]

Απέκτησε δύναμη έτσι ο απελεύθερος. Προστατευμένος απ' τις καινούργιες του παρέες, συκοφαντούσε εκ του ασφαλούς, πείραζε και μείωνε όποιον του υποδείκνυαν ή όποιον γούσταρε. Παραχάραζε, αλλοίωνε, διαστρέβλωνε, αδικούσε! Με πικρή υπομονή, όταν δεν μπορούσε να χτυπήσει άμεσα, παραμόνευε. Χρόνια μπορούσε να παραμονεύει, ώσπου να βρει πλάτη γυμνή, φτέρνα απόδετη.

Γέρασε έτσι, μέσα στο μίσος· ήδη από καιρό τον περιφρονούσαν ακόμα κι εκείνοι που του ανέθεταν να δαγκώνει όσους είχαν προγράψει· κι όσον περνούσε ο καιρός κι ένοιωθε ο απελεύθερος γραμματικός ότι είχε ξοδέψει τη ζωή του μακρυά απ' τη χαρά της ευρυχωρίας και της συνεύρεσης, άφιλος κι ανέραστος, τόσο σκύλιαζε και τόσον πιο πολύ πέταγε στα τάρταρα ό,τι είχε απομείνει απ' την ψυχή του. Ξεχάστηκε, έπαψε να παίρνει τις προφυλάξεις του, μες στην αλαζονεία του, έγινε αποκρουστικός ακόμα και στους έσχατους των παλιανθρώπων.

Αχαρος σαν χάρος, χωρίς χαρά καμία, σκάρτος, σκάρτευε, σωστός παλιάνθρωπος.

Μια μέρα μέσα στην αγορά, ένας πολίτης, νεαρός, από καλή γενιά, ράβδισε τον γερο-χολέρα, γερά, τον ράβδισε ήσυχα μονότονα κι ατάχαρα, όπως η βροχή τα δένδρα τον χειμώνα. Το εκμηδένισε, το ράγισε το γέρικο λυσσάρικο σκυλί. Και ρημαγμένο το άφησε να γλείφει τις πληγές του, να κλαίει μόνο του μπροστά στα αγάλματα των θεών, μέρα μεσημέρι, χωρίς να βρίσκεται άνθρωπος να το συντρέξει.

[...]

Σχόλια