Για τα παιδιά που είναι στους δρόμους...

Ως έχει...:

Τιμωρός καιρός...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr, www.bavzer.blogspot.com

ΕΝΑΣ ΓΟΝΙΟΣ, προχθές, στο δελτίο ειδήσεων του Alter: «Μπορεί να μην είναι λογικά όλα τα αιτήματα των παιδιών που κλείνονται στα σχολεία τους ή βγαίνουν στους δρόμους. Αλλος είναι ο πραγματικός λόγος. Είναι θυμωμένα και θέλουν να καταλάβουμε γιατί. Θυμωμένα, γιατί αισθάνονται πως όσοι έχουν κυβερνήσει αυτόν τον τόπο και, κυρίως, όσοι έχουν κάνει θητεία στο υπουργείο Παιδείας, τους έχουν κλέψει χρόνια από τη ζωή τους. Τα ωραιότερα χρόνια. Θέλετε να σας πω για τη στριμωγμένη ζωή των δικών μου παιδιών, που πάνε και τα δύο στο δημόσιο; Θα σας πω για τον μικρότερο, που πάει έκτη Δημοτικού, όχι για τον άλλον που πάει δευτέρα Γυμνασίου. Φεύγει από το σπίτι στις 7.30 και γυρίζει σπίτι, πτώμα, γύρω στις 2.30 με 3. Τρώει πάντοτε με την ψυχή στο στόμα, γιατί έχει να κάνει ιδιαίτερα αγγλικά και γερμανικά, γιατί στο σχολείο είναι της πλάκας, και έπειτα να πάει στο φροντιστήριο. Φροντιστήριο, ναι, από το Δημοτικό. Γιατί αν θέλεις το παιδί σου να αποκτήσει στοιχειώδεις γνώσεις, δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, το σχολείο είναι ανεπαρκές. Επιστρέφει στο σπίτι ένα σωματικό και ψυχικό ράκος το παιδί. Κλαίει η καρδιά μου που το βλέπω. Πότε θα παίξει; Πότε θα βρεθεί με τα φιλαράκια του; Πότε θα βρεθεί με την οικογένειά του; Πότε θα ζήσει την παιδικότητά του;».

ΑΥΤΟ το διαρκές έγκλημα είναι εκείνο που κατεβάζει γονείς και μαθητές στους δρόμους -τα επιμέρους αιτήματα είναι μάλλον ένα άλλοθι. Ποιο λογικό μυαλό μπορεί να δεχτεί να μπαίνεις στο πανεπιστήμιο χωρίς να πιάνεις τη βάση; Κανένα. Αλλά και ποιο, ίδιο μυαλό, μπορεί να δεχτεί ότι σε μια χώρα με δωρεάν Παιδεία και Υγεία, δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια που να μη γονατίζει από την έλλειψη σοβαρής εκπαίδευσης και καλής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης; Επίσης κανένα. Στους δύο αυτούς «δωρεάν τομείς» ξοδεύουμε τα μαλλιοκέφαλά μας. Και τα παιδιά μας τα ωραιότερά τους χρόνια, γερνώντας προτού καν ξεφύγουν από την εφηβεία.

ΤΟ ΑΥΣΤΗΡΟ ύφος του κυβερνητικού εκπροσώπου (αλήθεια, πώς γίναμε τόσο απόμακροι κι ατσαλάκωτοι, Θόδωρε;), ακόμη μία σπρωξιά προς τα παιδιά να τα κάνουν όλα μαλλιά-κουβάρια. Ηδη, λέει, προκειμένου να αναπληρώσουν τα μαθήματα που έχασαν, δεν θα γίνουν οι σχολικές τους εκδρομές, ούτε και οι περίπατοι. Σκοτίστηκαν, μεταξύ μας, τα παιδιά για τους «σχολικούς περιπάτους», αλλά πάλι μάς βλέπουν και μας ακούνε ως τιμωρούς. «Φάε το αισχρό φαγητό που σου 'χω ετοιμάσει, ειδάλλως θα έχεις επιπτώσεις...». Και οι επιπτώσεις είναι: η ακόμα μεγαλύτερη απομάκρυνσή τους από τη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα, η βύθισή τους σ' ένα πέλαγος τυποποιημένων γνώσεων, η εναρμόνισή τους μ' ένα σύστημα που παράγει μόνο μάνατζερ, αντιπροσώπους και αγέλαστους εκπροσώπους.

ΣΤΟ στόχαστρο πολλών, η ιδιωτική εκπαίδευση. Οπως και τα φροντιστήρια. Ισχυρός απλώνεται παντού ο μύθος ότι στην Αμερική και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η μη δημόσια παιδεία έχει ξοφλήσει. Αυτό είναι ανακριβές, απολύτως. Το ένα «μαγαζί» δεν ενοχλεί το άλλο -δουλεύουν και τα δύο. Εκεί όπου είναι δυνατή και σοβαρή η δημόσια Παιδεία, τα ιδιωτικά μαγαζιά προσφέρουν άλλες, συμπληρωματικές υπηρεσίες. Εκεί όπου το δημόσιο δεν κάνει καλά τη δουλειά του, η «επί πληρωμή» παιδεία ανθεί πιο πολύ. Εδώ, έχουμε δωρεάν, επί πληρωμή Παιδεία, και ιδιωτική πανάκριβη. Και στις δύο περιπτώσεις, τα παιδιά είναι το ίδιο ζορισμένα. Γιατί εδώ στην Ελλάδα και το «ιδιωτικό» λάθος είναι...


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 02/11/2007

Σχόλια