Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Ρε συ, πόσοι ήταν οι νεκροί του Πολυτεχνείου;».

...

«Ξέρω γω; Εκατό; Διακόσιοι;».

«Oχι ρε, πολλούς λες».

«Δέκα;».

«Μόνο;».

«Λίγους λες…».

«Είκοσι; Δεν ξέρω. Πόσοι ήταν τελικά, ξέρει κανείς;»

Κρυφάκουγα τη συζήτηση στο λεωφορείο. Ησαν, δεν ήσαν 20 χρονών, φοιτητές, λίγο φρικιά, λίγο «έμο», λίγο της ΔΑΠ, λίγο της ΠΣΚ, με άλλα λόγια εντελώς κανονικά παιδιά των 00s. Συνέχισαν να κουβεντιάζουν κατεβαίνοντας στην «επόμενη στάση -next stop- 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εψιλον Ενα» αφήνοντάς με με εκείνο το αιωρούμενο: «…Τελικά ξέρει κανείς;».

Οχι, δεν ξέρει!

Επίσημα είπαν ότι οι νεκροί εκείνων των ημερών έφτασαν τους 18 με 22. Το πόρισμα που συνέταξε τον Οκτώβριο του 1974 ο τότε εισαγγελέας Τσεβάς μιλάει για ακόμη 16 νεκρούς, εκ των οποίων μόνο ένας αναγνωρίστηκε από συγγενείς του. Το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών καταλήγει σε 23 νεκρούς, η ταυτότητα των οποίων αναγνωρίστηκε, και άλλους 16 «αγνώστους».

Μου φαίνεται τρομερό, 34 χρόνια μετά να μην ξέρουμε πόσοι ήταν οι νεκροί του Πολυτεχνείου. Μου φαίνεται τρομερό που τουλάχιστον 16 τους παραχώσαμε σε κάποιον ομαδικό τάφο και ποτέ δεν μάθαμε ποιοι είναι. Τόσο τρομερό, που δεν πιστεύω ότι αυτή η άγνοια δικαιολογείται από την έλλειψη στοιχείων, από απλή ολιγωρία ή αδιαφορία των ερευνητών της περιόδου εκείνης.

Αντίθετα, μια ολόκληρη γενιά -η γενιά μου- «συνωμότησε» έτσι ώστε να μη δοθεί ποτέ οριστική απάντηση για το τι συνέβη τότε. Κι από αυτήν τη γενιά μια «Πέμπτη Φάλαγγα» ανέλαβε τη βρόμικη δουλειά άλλοτε ως νεκροθάφτης και άλλοτε ως «face controller». Τα «επίσημα όργανα» αυτής της «Πέμπτης Φάλαγγας», τα περιοδικά lifestyle που έκαναν την εμφάνισή τους τη δεκαετία του ’80, κατάφεραν ανάμεσα στ’ άλλα να παρουσιάσουν το Πολυτεχνείο ως ένα ιδιωτικό κολλέγιο που προετοίμαζε τους αυριανούς επωνύμους. Οσοι δε χωρούσαν στους πολιτικούς και κοινωνικούς τους σχεδιασμούς για τις επόμενες δεκαετίες συνελήφθησαν από τη «fashion police» και δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, οι οποίες κατέληξαν σε ετυμηγορίες-editorial: «Ταγάρια! Καταδικάζεστε να παραμείνετε ισοβίως ανώνυμοι!» (Ηταν τα ίδια editorial της lifestyle βαρβατίλας τα οποία διατράνωναν πως «οι γυναίκες είναι σαν τα γραμματόσημα· όσο τις φτύνεις, τόσο κολλάνε» διαπλάθοντας τους νεότερους αναγνώστες τους με αρχές και αξίες ανάλογες του δικού τους ήθους!).

Τι να σου κάνουν τα «μεγάλα σχολεία» της ΚΝΕ και του «Ρήγα Φεραίου», αν δεν είχες κι ένα μεταπτυχιακό από το «ΚΛΙΚ» κι από το «Cosmopolitan»; Ούτε για σερβιτόρο στο «Mamaka’s» δε θα σ' έπαιρναν, ούτε για παρκαδόρο στα «Mamounia». Ασε που θα φορούσες το Αρμάνι σαν αμπέχονο και θα κρεμούσες την LV σαν στρατιωτικό σακίδιο. Κι ύστερα, από πού θα μάθαινες να πίνεις mojito; Από τις εκδόσεις «Θεμέλιο» ή τη «Σύγχρονη Εποχή»;

Ετσι στρώθηκαν οι δρόμοι (που είχε πρώτος ανοίξει ο Νίκος Μαστοράκης μέσα στη Χούντα) για τα τηλεοπτικά σόου, το εγχώριο star system της συμφοράς, τους κάθε είδους «εκσυγχρονισμούς», τα καταναλωτικά δάνεια και τα Χρηματιστήρια κι από δίπλα οι παράδρομοι της κόκας και του «μαύρου» χρήματος, τα παραδικαστικά κυκλώματα, οι συμμορίες των Βαβύληδων και των Γιοσάκηδων.

Ετσι στήθηκε ένα τρελό ραβαΐσι «καλλιτεχνών», μεγαλοδημοσιογράφων, μεγαλοδικηγόρων, παιδιών καλών οικογενειών (που είχαν κάνει ένα πέρασμα από την οδό Στουρνάρη το βράδυ της 16ης προς 17η Νοεμβρίου και που αργότερα έγιναν υπουργοί, στελέχη, επιχειρηματίες), εμπόρων όπλων και ναρκωτικών, μεγαλοπαραγόντων του ποδοσφαίρου. Ολοι μαζί τρελή παρέα στη Μύκονο, στην Αράχοβα, στο Πήλιο, στο Κολωνάκι…

Κι έτσι, πατώντας πάνω σε πτώματα επί 34 ολόκληρα χρόνια, έζησαν αυτοί καλά κι εμείς, η «της Μεταπολίτευσης χαμένη γενιά», καλύτερα!

34 χρόνια από ΤΟΤΕ μπορεί να μην καταφέραμε σπουδαία πράγματα για την Παιδεία και την Ελευθερία, το Ψωμί μας όμως -μα πουλώντας το οικοπεδάκι του μπαμπά, μα με στεγαστικά δάνεια, μα σέρνοντας και γλείφοντας- το εξασφαλίσαμε και με το παραπάνω. Για τα υπόλοιπα, ασφαλιστικά, εθνικά, περιβαλλοντολογικά, θέματα υγείας και εκπαίδευσης; Ε, ας κάνουν και τίποτα οι επόμενες γενιές! Ολα η δική μας θα τα κάνει;

Οσο για το αν ξέρει κανείς πόσοι ήταν οι νεκροί εκείνη τη νύχτα, η απάντηση είναι τούτη: κανείς δε ΘΕΛΕΙ να ξέρει. Γιατί μπορεί να βρεθεί κανένας περίεργος πιτσιρικάς και να τον ρωτήσει «Μα καλά, εσύ, που λες ότι ήσουν εκεί, δεν είδες τίποτα; Δεν είδες τα αζήτητα πτώματα;»…



(Σημείωμα της Κυριακής 18/11/2007)



...

Present Time - Old Boy


Σχόλια

  1. Δεν υπηρχαν αγωνιστες στο Πολυτεχνιο...Emo ηταν που γουσταραν πονο!!!!
    Tις καλημερες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, η λάιφ στάιλ βαρβατίλα είναι όπως λες που διαμόρφωσε την κοινωνία του καναπέ.
    Είναι ανώφελο να συμπράτεις με άλλους και να αγωνίζεσαι μαζί τους..
    νόημα, αξίες, κοινοί στόχοι, ήταν οι προφάσεις του "μαλακοπίτουρα"
    Αλλά έχ΄ο καιρός γυρίσματα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Eπίτρεψέ μου να ακροβατήσω λίγο στο σκοινί του σημειώματός σου, γιατί εδώ και δύο χρόνια κάνω την ίδια κουβέντα στα μπλογκ τέτοια εποχή.

    Ένα από τα μεγαλύτερα "λάθη" (εκούσιο ή ακούσιο - άλλο ερώτημα) των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων ήταν το κάψιμο των περιβόητων "φακέλων" της ασφάλειας. Στο όνομα του εκδημοκρατισμού καταστράφηκε μια από τις πιο σημαντικές πηγές πληροφόρησης για το ποιοι τέλος πάντων ήταν αυτοί που κατά τη διάρκεια της 7ετείας ήταν παρόντες στα προσκλητήρια ενάντια στη χούντα και ποιοι από την άλλη ήταν εκείνοι που "διάβαζαν" και είχαν αναγάγει σε επιστήμη το μόττο "γύρευε εσύ, παιδί μου, τη δουλειά σου, μη μπλέκεις κι άσε τους άλλους να κάνουν ό,τι θέλουν", ποιοι υπονόμευαν την αντιστασιακή δράση και ποιοι, τέλος, ήταν εκείνοι που αποσπούσαν τα εύσημα της ψευδο-κυβέρνησης.

    Και το χαρακτηρίζω το κάψιμο αυτό μεγάλο λάθος, γιατί τελικά θα είχαμε πολύ περισσότερα να διδαχθούμε από τις ιστορίες των φακελωμένων "ανωνύμων" που στα χρόνια της μεταπολίτευσης μείναν στην ώα της πολιτικής και της κοινωνίας παρά από όλους εκείνους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξαργύρωσαν την δράση της (χωρίς να θέλω, φυσικά, να την ακυρώσω).

    Κατα τ' άλλα, εξαιρετικό το σημείωμα, αν και εκείνοι που θά 'πρεπε να το διαβάσουν μάλλον πως θα ποστ-ο-ροήσουν στο επόμενο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κύριοι μή βαράτε αλλά θα κάνω μια περίεργη ερώτηση...

    Γιατί τα ονόματα των νεκρών του πολυτεχνείου δεν είναι γνωστά;; Γιατί δεν έχει βγεί ποτέ κανείς -γνωστός,συγγενής- να μιλήσει;; Γιατί πάντα υπάρχει η έκφραση "νεκροί του πολυτεχνείου" και όχι " οι xyz ?"


    Πάντα φιλικά και καλοπροαίρετα.

    Πέτρος Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πέτρο Μ., ελπίζω να απαντήσω στην ερώτησή σου, με βάση ένα δημοσίευμα του "Ταχυδρόμου":
    OI 23 ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ:

    16 Νοεμβρίου 1973...

    1. Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57, 20.30)
    2. Διομίδης Κομνηνός (ετών 17, 21.30)
    3. Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57, μεταξύ 22.30 & 23.00)
    4. Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26, 23.30)
    5. Torill Engeland Magrette (ετών 22, 23.30)
    6. Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22, 24.00)
    7. Δημήτριος Κυριακόπουλος (βραδυνή ώρα - κατέληξε 19/11/73)
    8. Σπύρος Μαρίνος (Γεωργαράς) (ετών 35, βραδυνή ώρα)

    17 Νοεμβρίου 1973...

    9. Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24 , πρωινή ώρα, κατέληξε 19/11/73)
    10. Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76, 10.00, κατέληξε Μάϊο '74)
    11. Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19, 10.15)
    12. Μάρκος Καραμανής (ετών 23, 10.30)
    13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16, 10.30-11.00)
    14. Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60, 11.30)
    15. Γεώργιος Γερτζίδης (ετών 48, 11.30)
    16. Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17, 12.00)
    17. Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2, 13.00)
    18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43, 13.00)

    18 Νοεμβρίου 1973...

    19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59, 10.00)
    20. Ανδρέας Κούμπος (ετών 63, 11.00, κατέληξε στις 30/1/1974)
    21. Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20, 12.00)
    22. Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43, 12.00-12.30)
    23. Ευστάθιος Κολινιάτης (κατέληξε στις 21/11/73)

    ΠΗΓΗ:
    Ταχυδρόμος 15/11/2003, τεύχος 194
    Έρευνα: Πάνος Μπαΐλης


    Αλήθεια, δεν έχει τύχει ποτέ να διαβάσετε αφιερώματα αυτής της ημέρας; Τα ονόματα αναφέρονται κάθε χρόνο.
    Καλή σας μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συν άλλοι 16 "άγνωστοι" σύμφωνα και με το πόρισμα Τσεβά και με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών που κανένας δεν τους αναζήτησε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. 9 πάνω από τα 40, μία ετών 76. Και για τους 16 που είναι ακόμη «αγνώστου ταυτότητας» φταίει η μαίρη η κλερ. Όπως λένε στην δεύτερη πατρίδα μου "ma...".
    Αυτό που με ενοχλεί είναι η λογική μερικών, προερχόμενοι από όλα τα «χρώματα», ότι δεν υπάρχει αντίσταση χωρίς νεκρούς. Λες και το να είσαι μέσα, έξω, γύρω από το πολυτεχνείο, γνωρίζοντας ότι θα πλήρωνες γι αυτή σου την πράξη, δεν ήταν και δεν είναι αρκετό. Αυτό το «για να αλλάξεις κάτι πρέπει να πεθάνεις», που ισοδυναμεί με το «αφού δεν πέθανες δεν έκανες τίποτα για να αλλάξεις μια κατάσταση» είναι χειρότερο από την αμφισβήτηση του γεγονότος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Νομίζω πως τα πτώματα δεν πεθαναν για να τους μνημονεύουμε σήμερα αλλά για να συνεχίσουμε το έργο τους που αντί να το κάνουμε στριμώχνονται στα σκυλάδικα φωνάζοντας επανάσταση και έξω από την πόρτα όπως λέει και η γιαγιά μου.Και πρώτοι από όλου οι αριστεροί που παλιότερα ήταν οι μόνοι που διάβαζαν συνέχεια και είχαν πολύ υψηλό επίπεδο μόρφωσης αντίθετα με σήμερα που κάνουν αυτό που κάνει το 80% των νέων.Κλενε τη μοίρα τους με τον Πλούταρχο αγκαλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εξαιρετικός ο συλλογισμός σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η 34χρονη ιστορία από τότε μέχρι σήμερα θα γραφτεί άραγε πουθενά; Αν είναι αυτή που "γράφεται" από τα λάιφ-στάιλ περιοδικά,γιατί θα ευθύνεται το πνευματικό επίπεδο της νέας γενιάς που γεννήθηκε από μία μαμμά που θα ήθελε να είναι μοντέλο κι ένα μπαμπά που θα ήθελε εκείνο το μοντέλο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. 24 maiwn kai kati...se kati mhnes ginomai 25. Sigoura to Polutexneio gia mena einai mia ennoia pou mporei na fantazei makria ki omws den einai...einai mia epeteios pou 8a eprepe na thn timoun perissotero oi neoi ki omws dhlwnoun agnoia oxi mono gia ta gegonota, tis hmeromhnies, tous nekrous alla kai gia thn ousia, tous logous ths ekeinhs epanastashs. Makari o ka8enas mas otan menei monos tou toulaxiston, na borei na skeftetai, na suneidhtopoiei, na aporei me ta ere8ismata ths ka8hmerinothtas kai na agwnizetai gia to kalutero, opws ekanan ekeinoi...estw kai an autos o agwnas afora to mikrokosmo tou...kapoia mera se kalo 8a mas vgei.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Στο σχολιο του exiled προσθετω το ονομα του Λαμπρου Τζιανου, ετων 19, φοιτητη οδοντιατρικης, που βρεθηκε την Δευτερα 19 Νοεμβρη νεκρος (απο ασφυξια, οπως ανεφερε ο ιατροδικαστης της χουντας κ. Καψασκης) στο κρεβατι του με μια πλαστικη σακουλα στο κεφαλι. Οι γονεις τον βρηκαν τη Δευτερα οταν επεστρεψαν στο σπιτι απο τα μελισια τους.
    Ο Λαμπρος Τζιανος ηταν απο τα πλεον δυναμικα και παρατολμα παιδια -τοτε.
    Μετα τη μεταπολιτευση, ενταχθηκε στον καταλογο των "επισημων" νεκρων του Πολυτεχνειου.

    Υπαρχουν, φυσικα, και ενα σωρο "ανεπισημοι", οπως π.χ. οι φοιτητες για τους οποιους γραφαν τοτε οι εφημεριδες πως βρεθηκαν απαγχονισμενοι με σεντονια, κλπ κλπ και για το θανατο των οποιων ο κ. Καψασκης ειχε παντα μια παραξενη εκδοχη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Και να φανταστείς ότι τότε είχε βγει ανακοίνωση από τους χουντικούς ούτε δεν υπήρξε κανένας νεκρός σε ακρίνα 300 μέτρων από το Πολυτεχνείο. Και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι υπάρχουν ακόμα και σήμερα άνθρωποι που τους πιστεύουν... Τις καλημέρες μου.
    http://www.youtube.com/watch?v=mQtV6oUaNUY

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…