Ο Επιτάφιος του Κώστα Σκανδαλίδη


Συντρόφισσες και σύντροφοι, στέκομαι μπροστά σας και ζητώ την εμπιστοσύνη σας. Περιουσία μου οι ιδέες, που νιώθω ήδη την ηθική δικαίωση ότι μπορεί να είναι και πλειοψηφικές στο κίνημά μας. Περιουσία μου οι αρχές και οι αξίες μου που υπηρέτησα από μικρό παιδί, η ανεξάρτητη σκέψη και διαδρομή μου.

Είμαι μόνος και ελεύθερος, χωρίς ομάδες, χωρίς συσχετισμούς, χωρίς μηχανισμούς, χωρίς υποτακτικούς, χωρίς στρατούς, χωρίς οργανωτικές μεθόδους. Είμαι μόνος και ελεύθερος και νιώθω έτοιμος να σας εκπροσωπήσω ως πρώτος μεταξύ ίσων. Κι όπως λέει ο ποιητής του Αιγαίου: «τις ιδέες μου όλες ενησιώτισα, στη συνείδησή μου έσταξα λεμόνι και τώρα πάρετέ μου τα σπλάχνα, τραγούδησα».

Ομιλία Κώστα Σκανδαλίδη στην Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ

Ηταν ο Επιτάφιος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Δυνατός και ξεκάθαρος όπως όλοι οι επιτάφιοι λόγοι. Με πλήρη συνείδηση του τετελεσμένου, του μόνου πραγματικού, της μόνης σίγουρης εκτίμησης. Ούτε μετά θάνατον ζωή υπάρχει, ούτε βασιλεία των ουρανών. Το μόνο που μπορεί να διασωθεί είναι η μνήμη.

Ακούστηκε πάνω από τα μοιρολόγια των άβουλων, πάνω από τα μαλλιοτραβήγματα των κληρονόμων, πάνω από την επαγγελματική αναισθησία των νεκροπομπών, του καντηλανάφτη, του νεκροτόμου…

Οι λόγοι των άλλων ήταν απλώς για κλάματα!

Μα πάνω από όλα ήταν ένας γενναίος λόγος. Είχε τη γενναιότητα του Νεκρού που τον εκφώνησε. Συγκινητικά ειλικρινής, διαυγής, ρεαλιστικός και μαζί ποιητικός. Σαν τον μονόλογο του φαντάσματος του Δαρείου στους «Πέρσες».

«η αλαζονεία ανθίζοντας, μεστώνει της καταστροφής το στάχυ, και κατόπιν θερίζει τρύγο θλιβερό με πόνο και με δάκρυ»

(«ύβρις γαρ εξανθούσ' εκάρπωσε στάχυν / άτης, όθεν πάγκλαυτον εξαμά θέρος»)#1

...

Ναι! Ο τρίτος ήταν ο καλύτερος!

Τόσο που σκέφτομαι να τον ψηφίσω στις 11 Νοεμβρίου.

Πρώτη φορά θα ψηφίζω ένα Νεκρό!

(…Κι όχι ένα νεκροζώντανο, ένα ζόμπι!)

...

#1: Αισχύλος, Πέρσαι, στ. 821. Μεταφρ. Π. Μουλλά.


Σχόλια

  1. Φοβερό το σχόλιό σου... Αλλά να ξέρεις ότι αν είχε κόσμο να τον στηρίζει τότε θα είχε γίνει και αυτός νεκροζώντανος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πραγματικά δεν ξέρω αν ο κόσμος τους κάνει νεκροζώντανους ή αν οι νεκροζώντανοι μας έχουν καταντήσει έτσι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δυστυχώς, αυτός ο τρίτος , αποδεικνύει περίτρανα την ανυπαρξία ιδεολογικού υπόβαθρου των μελών του "κινήματος".
    Ένα τσούρμο "αποφασισμένων συμφεροντολόγων" , ένα τσούρμο τσιράκια και ένα τσούρμο ανθρώπων που δεν ξέρουν γιατί και πώς υπηρέτησαν αυτό το κόμμα, είναι.
    Και σαν τέτοιους θα τους αντιμετωπίσουν όταν η σκόνη κατακάτσει
    Μονάχα που το δικαίωμα στον σεβασμό θα έχει πουληθεί φτηνά μέσα στην δύνη της μάχης για την κατάκτηση μιας εξουσίας που έχει νόημα ΜΟΝΟ για τους τρεις «μονομάχους»
    Αυτή ακριβώς η απώλεια του δικαιώματος του σεβασμού είναι η μεγάλη ήττα του κόσμου και το τραγικό στοιχείο μιας αναμέτρησης που βγάζει ΕΝΑΝ μονάχα κερδισμένο και ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους χαμένους έτσι κι αλλιώς.
    Και ο πνευματικός βιασμός μιας ανθρώπινης υπόστασης που υπολείπεται στην ολοκλήρωση της καλά κρατεί….

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου