Σκέψεις μιας ημέρας πριν από ταξίδι...

1.
Η φράση της Ημέρας:

" Γιατί υπεύθυνος; Επειδή δε μοίρασα σωστά την υπεραξία που απέκτησα μελετώντας, διαβάζοντας, ενεργώντας και μιλώντας. Επειδή δεν καταδέχτηκα να αφήσω προς στιγμήν την εγωιστική φάουσα που παράγει συνήθως «καλλιτεχνήματα» ή «δημιουργίες» και δε φρόντισα να μεταδώσω, με όποιον πρόσφορο τρόπο, την αγάπη μου προς την τέχνη και τα γράμματα σε όσο γινόταν περισσότερους ανθρώπους. Επειδή αυτή η τραγελαφική ελίτ των κουλτουριάρηδων, στην οποία δυστυχώς ανήκω, φρόντισε να διδάξει παράξενα ονόματα παράξενων τόπων, όπου και όπως μπόρεσε, αλλά δεν έκαμε το ίδιο για τους ποιητές μας, τους εικαστικούς μας, τους μουσικούς και τους συνθέτες μας, τους δασκάλους και τους προγόνους μας.

Είναι μια λεπτή κόκκινη γραμμή, μια συνοριακή γραμμή που εμείς, οι κουλτουριαραίοι πρέπει να φυλάμε, αλλά το έχουμε ρίξει στον κόκορα. Τις ζημιές δεν τις κάνουν στα αγάλματα αφοσιωμένες πολυπληθείς ομάδες. Τις κάνουν μοναχικοί δυστυχείς με πρόβλημα ταυτότητας.
"

Κι έτσι μου έρχεται και πάλι -για δεύτερη φορά σε λίγες ημέρες- η φράση του Γκράμσι από τα "Τετράδια της Φυλακής": «Να δημιουργούμε μια νέα κουλτούρα δεν σημαίνει μονάχα να πραγματοποιούμε ατομικές πρωτότυπες ανακαλύψεις, σημαίνει ακόμη ακριβώς να διαδίδουμε κριτικά ήδη ανακαλυμμένες αλήθειες, να τις κοινωνικοποιούμε, όπως θα λέγαμε, και συνεπώς να τις καθιστούμε βάση για πράξεις ζωτικές, στοιχείο συντονισμού και στοιχείο διανοητικής και ηθικής τάξης».

2.
«Χαρακτηρολογικά»...
Τoυ Παύλου Τσίμα
Αν βρεθείς σε δύσκολη θέση, αν απειλείσαι, αν έχεις μια δύσκολη δίκη, ποιον μεταξύ των Ελλήνων πολιτικών θα διάλεγες για συνήγορό σου; Χωρίς δεύτερη σκέψη τον Βενιζέλο. Εμπνέουν τόση εμπιστοσύνη οι υπερχειλίζουσες δικανικές (και πολιτικές) του ικανότητες, ώστε θα ήσουν βέβαιος πως θα έκανε σκόνη τον αντίδικο, θα έβρισκε με τη μεγαλύτερη ευκολία τα ευστοχότερα επιχειρήματα. Αυτή την εκτίμηση για τις ικανότητες του ανδρός αποτυπώνουν και οι δημοσκοπήσεις. Μα, ταυτόχρονα, οι ίδιες δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν και μια καχυποψία, ένα αναπάντητο ερώτημα, που τον συνοδεύει- όπως κάθε ικανό δικηγόρο....


3.
Του Ρούσσου Βρανά rvranas@otenet.gr
Η ζωή... δεν είναι παρά μια σκιά που περπατάει» (Σαίξπηρ, «Μάκβεθ»). «Δεν σκαλίζω την ανθρώπινη μορφή, αλλά τη σκιά της», είχε πει κάποτε ο Αλμπέρτο Τζακομέτι. ... γλύπτης της μεταπολεμικής εποχής δεν ήταν ερημίτης. Στο μικρό εργαστήριό του στο Παρίσι δεχόταν ευχαρίστως φίλους και περίεργους, επώνυμους και ανώνυμους. Εκείνο που τον έκανε να μην εγκαταλείπει σχεδόν ποτέ τους τέσσερις υγρούς και ψυχρούς τοίχους του που ζεσταίνονταν μονάχα με μια σόμπα- την ώρα που εκείνος δοξαζόταν από το Παρίσι μέχρι τη Νέα Υόρκη- ήταν το έργο του: βρισκόταν μέσα σε εκείνους τους τέσσερις τοίχους, ολόκληρο, ολοζώντανο....


4.

ΣΧΟΛΙΟ
Του Αλεξη Παπαχελα
Η μούχλα των υπογείων

5.

6.

7.

8.

9.

10.

Σχόλια