Εφυγε ο Νικήτας Λιοναράκης

http://www.press-bank.com/newsphotos/fullimg/275D452F-657E-4617-9AD4-9690DCF43161LIONARAKHS.jpg

Ο Νικήτας των αγώνων!

...

Σαμοθράκη. Ιούνιος 2006. Δημοσιογραφικό Συνέδριο. Καθόμαστε με την Ε. στο «καφέ» του ξενοδοχείου. Κάποια στιγμή έρχεται ο Νικήτας και κάθεται δίπλα μας. Συζητάμε, σχολιάζουμε, γελάμε για τις εισηγήσεις της περασμένης ημέρας. Χτυπάει το τηλέφωνο της Ε., είναι ο γιος μας. «Μαμά! Σ’ αγαπώ!». «Κι εγώ σ’ αγαπώ μωρό μου!». Ο Νικήτας ακούει, γελάει πονηρά. «Ο γιος μου, με πήρε να μου πει σ’ αγαπώ» του εξηγεί εκείνη μην τυχών και το παρεξηγήσει ο άνθρωπος. «Τώρα ζήλεψα» μας λέει, παίρνει το κινητό του και σχηματίζει έναν αριθμό. «Ελα! Εγώ είμαι! Ο πατέρας σου! Σε ξυπνάω; Συγγνώμη… Πόσα χρόνια έχεις να μου πεις «σ’ αγαπώ»;… Αυτό που ακούς… Μ’ αγαπάς;». Είχε πάρει τηλέφωνο την κόρη του, ο ...ζηλιάρης! Να την ακούσει να του λέει «σ’ αγαπώ».

Σήμερα το πρωί «έφυγε» για πάντα. Στα χέρια της!

Α, ρε Νικήτα! Συνάδελφε!


...

Αχ Νικήτα,Ευγνωμοσύνη


Σχόλια

  1. κι εγώ το κάθαρμα δεν το έχω κάνει ποτέ αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είμαι συγκλονισμένος… Δεν μπορώ να πώ ή να γράψω τώρα περισσότερα… Του το οφείλω όμως και θα το κάνω. Ο Νικήτας άνοιξε δρόμους στη σκέψη και τη δράση μου που δεν είχα δει μέχρι τη συνάντησή μας. Τον θεωρώ Δάσκαλο. Θα τον αγαπώ και θα τον σέβομαι πάντα…
    Με κάλεσε πάνω από 5 φορές τους τελευταίους μήνες στο σπίτι. Και εγώ ο γάϊδαρος δεν πήγα, γιατί νόμιζα ότι είχα καιρό, είχα δουλειές, είχα, είχα, είχα... Μετά από τόσες ώρες, δεν το πιστεύω ακόμη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου