Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Μακεδονία» με λίζινγκ...

Δεν είναι δύσκολο να πάρεις θέση για το «Σκοπιανό». Το δύσκολο είναι να δώσεις λύση. Ηθελε δουλειά δεκαετιών που καμιά κυβέρνηση δεν την έκανε. Δουλειά σε βάθος, εντός και εκτός Ελλάδας. Εμείς προτιμήσαμε είτε να κατεβαίνουμε σε νέους «μακεδονικούς αγώνες» με λάβαρα και πλαστικά σημαιάκια είτε να κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Όμως το πρόβλημα είναι εδώ. Και λύση δεν φαίνεται. Ισα-ίσα, εκείνο που φαίνεται είναι ότι το μέλλον προμηνύεται μαύρο κι άραχλο. Σαράκι θα μας γίνει κι εμάς κι εκείνων, όποιες και να είναι οι αμέσως επόμενες εξελίξεις…

Δεν έχω την ευκολία να προτείνω κάποια λύση, άλλα λέει η καρδιά και άλλα η λογική. Αλλα λέει η ιστορία και άλλα (θα πει) η διπλωματία. Αλλα λένε οι κυβερνώντες και άλλα οι αντιπολιτευόμενοι. Αλλα οι Σέρβοι και άλλα οι Αλβανοί.

Θέση έχω… Λύση δεν βλέπω… (κι όποιος πει ότι αυτά τα δύο ταυτίζονται μάλλον αλλού πατά κι αλλού τον πάνε)

Και ζηλεύω απεριόριστα όσους μπορούν και διατηρούν το κεφάλι τους καθαρό και μπορούν να συντάξουν κείμενα σαν κι αυτό:



Στο καναβάτσο

Αγγελιοφόρος

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου

Το «όνομα»

Τι θα γινόταν και πως θα αντιμετωπίζαμε το γεγονός να δηλώναμε μεν ότι λεγόμαστε «Ελληνική Δημοκρατία» και «Ελλάς», αλλά οι απέξω να μας επέστρεφαν τα γράμματα και τα σύμβολα ,επειδή θα μας θεωρούσαν «Γραικούς» και την χώρα μας «Γραικία», ακολουθώντας την τακτική του Καρλομάγνου που έκανε έξαλλους τους προγόνους μας;

Με τα Σκόπια, το πρόβλημα έχει διαμορφωθεί ως εξής: διάλεξαν να ονομάζονται με ένα όνομα που το έχουν στο Σύνταγμά τους, το οποίο θεωρούμε δικό μας.Και κάτι παραπάνω: όχι δικό τους.

Μερικοί διπλωμάτες προσπάθησαν να το λύσουν με εξεζητημένο ,αλλά λογικό τρόπο. Μας είπαν δηλαδή: άν λέγεται «Μακεντονιγια» ή «Νοβαματσεντόνια», που έχει μεν ελληνική ρίζα, αλλά αποτυπώνει και την ενδιάμεση πληθυσμιακή προσχωση που σήμερα ισχύει στην διπλανή χώρα, έχετε πρόβλημα; Δεν νομίζω ότι απαντήσαμε ποτέ.Φαίνεται πως και σε αυτό είχαμε πρόβλημα. Επειδή κάναμε επί δεκαπέντε χρόνια μιά ιστορική αναδρομή που απεδείκνυε ότι δεν ήταν επιφανειακό το ζήτημα, αλλα υπέκρυπτε μιά υπεξαίρεση της μακεδονικής ιστορικής παράδοσης.Ηταν δηλαδή ένα είδος απαλλοτρίωσης, γιά να μιλήσω με επίκαιρη ορολογία.

Αρα, καταλήγω, μας καίει και μας μπουρλοτιάζει το βάρος του ονόματος που φέρεται πίσω από τον όρο «Μακεδονία». Και υποθέτω ότι άν αυτή η ιστορική παράδοση δεν ετίθετο ποτέ σε αμφισβήτηση, τότε και η δική μας αντιμετώπιση θα ήταν ενδεχομένως διαφορετική.

Το ζήτημα της σύνθετης ονομασίας,αντιθέτως, που θεωρείται ευκαμπτος και λυτρωτικός συμβιβασμός, είναι η πύλη προς την πιό τραγική λύση. Μπετονοποιεί την διαμάχη περί την μακεδονική παράδοση και ανοίγει δρόμο γιά φασαρίες. Δοκιμάσατε να πείτε ποτέ «Βορειοκορεάτη» τον βορειοκορεάτη και «Νοτιοκορεάτη» τον νοτιοκορεάτη; Εμείς τους ονομάζουμε έτσι, αλλά αμφότεροι θεωρούν ότι οι «άλλοι» δεν είναι οι σωστοί φορείς του κορεατισμού.Γι΄αυτό και στα συνταγματικά τους ονόματα, Κορέα και μόνον Κορέα ομολογούν.Θυμίζω επίσης ότι οι ανάλογοι όροι «Εξωτερική Μαντζουρία», «Εξωτερική Μογγολία», «Υπεριορδανία» υποστηρίχτηκαν μόνον γιά να γίνει δεκτή μιά μορφή αλυτρωτισμού.

Επιστρέφω σε μία πρόταση που έκαμα δημόσια ήδη από τα πρώτα χρόνια της διαμάχης: ας ονομαστούν Μακεδόνες, αρκεί να δεχτούν ότι είμαστε εμείς οι κάτοχοι, οι ιδιοκτήτες, οι διαθέτες και οι διαχειριστές του όρου.Με κανόνες του κοπιράιτ και των royalties, παρακαλώ, κι όχι με εθνικούς και ιστορικούς,άρα πολιτικούς, όρους. Με απλά λογάκια, τα ανώτατα θεσμικά τους όργανα να ζητήσουν από τα αντίστοιχα δικά μας, την χρήση αυτών των όρων.Να πάρουν δηλαδή το όνομα, το σκέτο «Μακεδονία» με λίζινγκ.

Έτσι, δεν θα κινδυνεύουν τα δικά μας σύμβολα, τα δικά μας προϊόντα και τα δικά μας δικαιώματα(υλικά και άυλα)που περιέχουν τον όρο «μακεδονικά» να «επιστρέφονται».Αυτοί μπορούν να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους να επιβιώσουν με δανεισμό ξένης κουλτούρας, οι κόντρες θα συνεχιστούν, όπως γίνεται σήμερα με ένα σωρό άλλες περιπτώσεις, αλλά το σπουδαίο θα έχει επιτευχθεί: κανένας αλυτρωτισμός εκ μέρους τους, δεν πρόκειται να μπαίνει στο τραπέζι με αφορμή το όνομα. Το όνομα είναι δικό μας, και τους το παραχωρήσαμε. Τελεία και παύλα.

Είναι μιά πράξη διευθέτησης, μιά πράξη πνευματικών και λοιπών δικαιωμάτων. Οτιδήποτε άλλο, σύνθετη ονομασία ή άρνηση της αποδοχής του συνταγματικού τους ονόματος, θα παραμείνει εσαεί ακατανόητο στην διεθνή κοινότητα.Και μη ξεχνάτε ότι και με σύνθετη ονομασία, πάλι «Μακεδονία» θα την λέει ο πλανήτης...

του Πάνου Θεοδωρίδη


...


Κατά τ΄άλλα: «Αυτή τη στιγμή είμαστε ανένδοτοι, δεν θέλουμε να χρησιμοποιηθεί ο όρος Μακεδονία. Έτσι κατεβαίνουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων»,δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος.

Αυτή τη στιγμή! Την επόμενη στιγμή;

Να ντυθούμε για πόλεμο ή να φορέσουμε κάτι πιο κομψό, ένα μπλέϊζερ π.χ., κύριε Δήμαρχε;

(όπως θα έλεγ και ο Αλτάν)

Σχόλια

  1. εγω μια ζωη ματζεντονια την ξερω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ενδιαφέρον αρθρο και με μπόλικο ρεαλισμο και αυτοσεβασμό μεσα του. ΠΟιος ομως θα μπορούσε να δεχτεί χωρίς το βαρυ πολιτικο κόστος σκετο το Μακεδονία; Κανείς. Οχι τόσο γιατί ενας χωρικός στην ακρη των συνόρων δεν θα πειστεί ποτέ τί σημαινει λιζινγκ και δανειζω το ονομα, αλλά γιατί υπαρχει ενα ακροδεξιό κομμα στη βουλή που τα θα κανει γης μαδιάμ και ενδεχεται να ρίξει και την κυβέρνηση. Θα πεις; και τί έγινε ; Δεν ξέρω, αλλά το θεωρώ γελοιο καθε τρεις και λίγο για αιτίες και λόγους κατασκευασμένους να προσφεύγουμε στις καλπες

    ΥΓ. Το ταξιδι στην Τυνησια που το ακυρωσαν από την πρεσβεια. Δεν ξερω γιατί.
    ριτς

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…