Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υπέρ τόπου και χρόνου…


Ιωάννης

Γεώργιος

Χαράλαμπος

Δημήτριος

Ιωάννης

Θεόδωρος

Ανδρέας

Χαράλαμπος

Κωνσταντίνος

Γεώργιος

Γεώργιος

Τριαντάφυλλος

Κίμωνας

Προσκλητήριο…

Ασυναίσθητα σου έρχεται να ψιθυρίσεις: «Παρών… παρών… παρών…». Τα παιδιά στέκονται εκεί, με τα άσπρα πουκάμισα, τα σκούρα μπλε πουλόβερ και παντελόνια. Δεν ξέρω αν συνειδητοποιούν αυτό που συμβαίνει. Δεν έχει όμως και μεγάλη σημασία αυτό. Ακούν ονόματα γνώριμα. Ακούν ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ονόματα. Που ήσαν τα ονόματα των παππούδων τους. Που ήσαν τα ονόματα των παππούδων των παππούδων τους. Που ήσαν τα ονόματα… «Παρών!». «Παρών!». «Παρών!». «Παρούσα!». Στην «ενός λεπτού σιγή» σηκώνεις το κεφάλι προς τα επάνω. Ο ουρανός βαρύς, μολύβι. Υποψίες χειμώνα. Η θάλασσα έχει απομακρυνθεί. Ο χρόνος επιμηκύνεται, διαστέλλεται, σταματά. Ολα ασπρόμαυρα. Στοπ καρέ…

Η μνήμη. Παραδίδεται. Μεταγγίζεται υποδόρια. Διακρίνεις ένα σαφώς μεγαλύτερο ρίγος στα κορίτσια, στις μητέρες, ένα ελαφρύ τσίμπημα στις ηλικιωμένες. Τα αγόρια πιο εκτός τόπου και κυρίως εκτός χρόνου.

...

Ξανά κίνηση. Σε άλλο χρόνο…

Αν περνούσε ένα τρένο θα σκαρφάλωναν και πάλι πρόθυμα επάνω, σαν για να πάνε εκδρομή, αντροπαρέα. Σαν να πήγαιναν στο γήπεδο ή στο καφενείο για μπύρες. Τα κορίτσια θα τους ίσιωναν τους γιακάδες, θα τους ξεσκόνιζαν βιαστικά τον ώμο, θα τους ίσιωναν τον μπερέ. Ισα για να κλέψουν μερικά ακόμη δευτερόλεπτα αποχαιρετισμού. Για να χορτάσουν την μορφή τους που σε λίγο θα είναι απούσα. Ισως για πάντα απούσα και πάντως ποτέ ξανά η ίδια.

Κι εκείνη την ώρα –τόσο τους παίρνει, δεν έχουν την άνεση του χρόνου- εξοικειώνονται με τον θάνατο. Σέ γέννησα, σ' αγάπησα, φεύγεις τώρα... πεθαίνεις αύριο...

Κι εκείνα, από παιδιά του δημοτικού, ξαφνικά άντρες πως να συναισθανθούν την δική τους απουσία. Φεύγουν…

...

Μια σταγόνα, ύστερα μια άλλη, μία ακόμη.

Το λευκό παραμένει λευκό. Το μπλε επιστρέφει. Το κόκκινο κάνει την εμφάνισή του. Το πράσινο των δέντρων. Μονάχα ο ελαιώνας στο βάθος παραμένει γκρίζος…

Η επιστροφή από το «Παρών!» στο παρόν.

«Τα παιδιά… θα παγώσουν!».

Δεν έχουν ανάγκη. Παρ’ όλα αυτά πηγαίνω να τους φέρω τα μπουφάν τους.

«Οχι τώρα μπαμπά! Ο Εθνικός Υμνος!».

Πρόοο-σο-χήη!

...

Οχι δεν έχουμε τελειώσει ακόμη με την ιστορία! Ακόμη κι εκείνο το κινητό με το μπουζουκο-ring-tone το βουλώνει στα γρήγορα. Η βροχή αναβάλλεται… Μέχρι νεωτέρας… Κι όλα τ’ άλλα «να ‘χουμε, να λέμε!»

...

Χαίρε, ω χαίρε…

...

...

Δεν είμαι υπέρ των παρελάσεων…

Είμαι υπέρ του ρίγους των κοριτσιών…

Είμαι υπέρ της αθωότητας των αγοριών…

Δηλαδή…

Υπέρ της μνήμης που δεν φλυαρεί και δεν κομπάζει…

Στη μνήμη που παρελαύνει αγέρωχη και άνευ δηλώσεων, εντός μας!


28/10/07

...στους γιους μου! Στη μάνα τους!


...

Εντός τόπου και χρόνου επίσης:Επετειακό!

Σχόλια

  1. Αψογο, οι μνήμες είναι μνήμες και πρέπει να μείνουν ζωντανές. Ρωτάνε τα παιδιά και πρέπει να τα κοιτάμε ....στα μάτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…