ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ…

…ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ!!!



Η εικόνα “http://assets.in.gr/dGenesis/assets/Content5/Photo/839891_b.jpg” δεν μπορεί να προβληθεί επειδή περιέχει σφάλματα.

Από αυτή την Κυριακή αρχίζει η μεταφορά των αρχαίων από το παλαιό μουσείο στο Βράχο της Ακρόπολης, στο νέο, στο βράχο της Μακρυγιάννη. Ο δημιουργός του Μ. Τσουμί ήταν εδώ για να υπερασπιστεί το έργο του, που έγινε έτσι ώστε να συνομιλεί το αρχαίο με το σημερινό, σε ένα διάλογο πολιτισμών.

Κοιτάζοντας τα δύο αρχιτεκτονικά έργα ακόμα και ένα παιδί μπορεί να αισθανθεί την ύβρι σ' αυτή την τοποθέτηση. Και κυρίως, την απουσία συναίσθησης της αξίας του αρχαίου και του σεβασμού που δικαιούται.

Πιο λιανά. Οταν σέβεσαι ένα μνημείο το αναδεικνύεις έτσι, που να πρωταγωνιστεί. Δεν ορθώνεις κοντά του ένα ανταγωνιστικό σε όγκο μεγαθήριο για να... συνομιλεί μαζί του. Αλλιώς είσαι ψωνάρα.

Αυτό που χρειαζόταν η Ακρόπολη ήταν ένα νέο μουσείο, μεγάλο σε χωρητικότητα και σεμνό σε όγκο. Για να υποκλίνεται, όχι για να συνομιλεί.

Αν θέλεις να συνομιλεί, φτιάχνεις έναν καλύτερο Παρθενώνα. Αλλά, γι' αυτό χρειάζεσαι Πολιτισμό.



Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr

Σχόλια

  1. Μια ζωή απ' την ανάποδη . Τι λαός που είμαστε , επιτέλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να δεις που έχεις δίκιο! Αυτό είναι! Δεν τους κάνουμε ως λαός! Θα μας αλλάξουν, θα φέρουν αμερικανάκια στη θέση μας και εμάς θα μας στείλουν στην έρημο Γκόμπι μέχρι να κάνουμε «wow» με τις χάντρες και τα καθρεφτάκια τους! Και με τους αρχιτέκτονές τους, βεβαίως βεβαίως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ θα διαφωνήσω απόλυτα με το κείμενο, αγαπητέ. Το βρίσκω συντηρητικότατο και λαϊκίστικο.
    Εξηγούμαι:
    1. Είναι άδικο και υποκριτικό να συγκρίνεις οποιοδήποτε σύγχρονο κτίριο με τον Παρθενώνα. Ο Παρθενώνας κουβαλά τεράστιο ιστορικό, πολιτισμικό και συναισθηματικό φορτίο. Πέραν από την εξαίρετη μορφή του έχει γίνει σύμβολο και κομμάτι του ανθρώπινου ψυχισμού. Η ανθρωπότητα τον βλέπει εδώ και 2500 χρόνια. "Παρθενώνας" δεν προκύπτει σε δυο-τρία χρόνια. Ακόμα και κάτι ανάλογης (ας πούμε) έμπνευσης πρέπει να περάσει πολλά κύματα για να σημαίνει κάτι σπουδαίο. Ο Παρθενώνας είναι και ο χρόνος που μετράει. Δεν φτιάχνεις "καλύτερο" ή "χειρότερο". Αυτό είναι μέγιστη ανοησία κατά τη γνώμη μου.

    2. Το κτίριο του Τσουμί δε μου πολυαρέσει. Όμως, διαβάζοντας το κείμενο, έχεις την εντύπωση πως κάποιος έχτισε μια γκουμούτσα πάνω στον βράχο της Ακρόπολης. Δεν είναι έτσι τα πράγματα και ο όγκος του κτιρίου (καλός ή κακός) είναι πολύ χαμηλότερα από του Παρθενώνα και δεν τον καπελώνει.

    3. Μεγάλη χωρητικότητα και σεμνό όγκο (ό,τι και να σημαίνει αυτό ή με όποια κριτήρια σεμνότητας μετριέται) είχε μόνο το τσαντάκι του Σπορτ Μπίλλυ -αν θυμάστε. Εκτός αν στιβάζαμε τα αρχαία να μην πιάνουν χώρο!

    4. Οι εκβιαστικές συναισθηματικές κορώνες του τύπου "ακόμα κι ένα παιδί καταλαβαίνει την ύβρη" μου μυρίζουν χουντίλα (με το συμπάθειο). Θα πρέπει να βρω ένα παιδί να την καταλάβει γιατί εγώ υστερώ.

    5. Αναρωτιέμαι με ποιούς τρόπους ο συγγραφέας είναι σε θέση να μετρήσει πολιτισμούς και -αν είναι δυνατόν!- "Παρθενώνες". Πόσο είναι σε θέση να τους καταλάβει. Ή αν είναι ψωνάρα.

    Το δηκτικό ύφος μου δεν απευθύνεται στον συντάκτη του κειμένου. Απευθύνεται μάλλον στο δηκτικό ύφος του αποσπάσματος. Οπωσδήποτε πάντως -και ελπίζω να μην υπάρχει παρεξήγηση επ'αυτού- δεν απευθύνεται σε σένα, anemos. Εκτιμώ αυτό το blog, το παρακολουθώ καιρό και ελπίζω να διαφωνήσουμε με... χάρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φαντάζομαι ότι και οι δύο έχετε πάει κι έχετε δει του μουσείο έστω και απ’ έξω! Πάντως από πολύ κοντά…
    (Μάλλον, δεν φαντάζομαι, για να γράφετε σημαίνει ότι σίγουρα το έχετε επισκεφθεί!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το έχω δει απ'έξω και θα ήθελα να μην αργήσω να το επισκεφτώ. Ασφαλώς έχω δει και τα σχετικά τηλεοπτικά πλάνα και φωτογραφίες που το δείχνουν και από μακριά.
    Έχω την εντύπωση πως οι εφημερίδες δεν είναι άσχετες με τις φράξιες που δημιουργούνται γύρω από κάθε μεγάλο ή εντυπωσιακό έργο. Ακόμα ακόμα και με θέματα τόσο πεζά όσο οι τιμές των ακινήτων στην περιοχή.
    Υπάρχει, φυσικά, και η ένταση γύρω από τα δυο κτίρια που οδεύουν προς κατεδάφιση (πράγμα λυπηρό, ελπίζω οι αντίθετες φωνές να το αποτρέψουν).
    Όλα αυτά χρωματίζουν το θέμα και ίσως προκαλούν οξύτερη κριτική στο έργο του Τσουμί απ'όσο θα περίμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Sorry, κιόλας αλλά αυτή η αρχαιολατρία και ισοπέδωση του στυλ, όταν έχεις παρθενώνα τον αναδεικνύεις με το να κάνεις κάτι Σεμνό, έχει παρατραβήξει στην ελλάδα. Είναι συντηριτισμός του κερατά, διαιωνίζεται με το να μην κάνουμε τίποτε σύγχρονο που να αξίζει τον κόπο, παρά να κριτικάρουμε αυτούς που κάνουν κάτι και να λατρεύουμε αυτούς που έκαναν κάτι πριν 2500 χρόνια. Στο κάτω κάτω τα έργα στην Ακρόπολη, αμα δεν υπήρχε ο Περικλής δεν θα τα είχαν εγκρίνει οι Αθηναίοι! (ο Δήμος!design by committee, dont get me started)

    Το έργο του Τσουμί είναι κάτι παραπάνω απο μια χαρά, ευχαριστώ πολύ. Τα προς κατεδάφισην κτίσματα δεν το αξίζουν, αλλά τι περιμένεις από ένα αρχαιλογικό συμβούλιο που δεν μπορεί να αποφασίσει αν ανήκομεν στον μεσαίωνα ή στον σύγχρονο κόσμο, στην ανατολή ή στην Δύση.

    Ασ το διάολο επιτέλους σε αυτήν την χώρα, και στις επιτροπές που αποφασίζουν με φασιστικό τρόπο για τη δική μου αισθητική. Sorry ξανά που θα το ξαναπώ αλλά Ασ το διάολο και στους δημοσιογραφίσκους που δεν ξέρουν να διαβάζουν και κάνουν και κριτική. Όχι κύριε, δεν πρέπει να συνομιλεί. Κτίριο είναι όχι λογοτεχνικός --η φτου κακά-- αρχιτεκτονικός κριτικός. Όχι να συνομιλεί, αλλά να ομιλεί πρέπει. Να μας λέει μια ιστορία, να μας κάνει να τη βιώσουμε, να την ξοδέψουμε να την κλαψουμε, να την αφηγηθούμε--κάποια στιγμή -- στα παιδιά μας. Ένα κτίριο φτιάχνεται για αυτούς που το ζούνε, όχι για ένα άλλο κτίριο. Να το ξαναπώ? Άς το διάολο.

    full disclosure: το έχω δει από κοντά από μακρυά από ψηλά από πάνω και απο κάτω, και στην πραγματικότητα και στα σχέδια, όταν ήταν ακόμα ένα πρώτο βραβείο του (τρίτου) διαγωνισμού που έγινε. Και για του λόγου το αληθές ήταν το πιο σεμνό και αυτό με την μεγαλύτερη χωρητικότητα, νομίζω , από όλες τις συμμετοχές και στους τρεις διαγωνισμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Sorry, κιόλας αλλά αυτή η αρχαιολατρία και ισοπέδωση του στυλ, όταν έχεις παρθενώνα τον αναδεικνύεις με το να κάνεις κάτι Σεμνό, έχει παρατραβήξει στην ελλάδα. Είναι συντηριτισμός του κερατά, διαιωνίζεται με το να μην κάνουμε τίποτε σύγχρονο που να αξίζει τον κόπο, παρά να κριτικάρουμε αυτούς που κάνουν κάτι και να λατρεύουμε αυτούς που έκαναν κάτι πριν 2500 χρόνια. Στο κάτω κάτω τα έργα στην Ακρόπολη, αμα δεν υπήρχε ο Περικλής δεν θα τα είχαν εγκρίνει οι Αθηναίοι! (ο Δήμος!design by committee, dont get me started)

    Το έργο του Τσουμί είναι κάτι παραπάνω απο μια χαρά, ευχαριστώ πολύ. Τα προς κατεδάφισην κτίσματα δεν το αξίζουν, αλλά τι περιμένεις από ένα αρχαιλογικό συμβούλιο που δεν μπορεί να αποφασίσει αν ανήκομεν στον μεσαίωνα ή στον σύγχρονο κόσμο, στην ανατολή ή στην Δύση.

    Ασ το διάολο επιτέλους σε αυτήν την χώρα, και στις επιτροπές που αποφασίζουν με φασιστικό τρόπο για τη δική μου αισθητική. Sorry ξανά που θα το ξαναπώ αλλά Ασ το διάολο και στους δημοσιογραφίσκους που δεν ξέρουν να διαβάζουν και κάνουν και κριτική. Όχι κύριε, δεν πρέπει να συνομιλεί. Κτίριο είναι όχι λογοτεχνικός --η φτου κακά-- αρχιτεκτονικός κριτικός. Όχι να συνομιλεί, αλλά να ομιλεί πρέπει. Να μας λέει μια ιστορία, να μας κάνει να τη βιώσουμε, να την ξοδέψουμε να την κλαψουμε, να την αφηγηθούμε--κάποια στιγμή -- στα παιδιά μας. Ένα κτίριο φτιάχνεται για αυτούς που το ζούνε, όχι για ένα άλλο κτίριο. Να το ξαναπώ? Άς το διάολο.

    full disclosure: το έχω δει από κοντά από μακρυά από ψηλά από πάνω και απο κάτω, και στην πραγματικότητα και στα σχέδια, όταν ήταν ακόμα ένα πρώτο βραβείο του (τρίτου) διαγωνισμού που έγινε. Και για του λόγου το αληθές ήταν το πιο σεμνό και αυτό με την μεγαλύτερη χωρητικότητα, νομίζω , από όλες τις συμμετοχές και στους τρεις διαγωνισμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου