Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

… μία φορά στα πέντε χρόνια


Δεν γίνεται, θα το αντιγράψω και θα το «ανεβάσω». Είναι ένα από τα ωραιότερα κείμενα που έχω διαβάσει, δεν γίνεται να λείπει από τη συλλογή του «Ανέμου». (Αρχοντα, ευελπιστώ στην άδειά σας!)

30/9/2007

Του Πάνου Θεοδωρίδη

Σήμερα, αν ζούσε ο Μαρκ Μπόλαν, θα γιόρταζε τα εξηκοστά του γενέθλια. Μπόλαν ήταν ψευδώνυμο ενός Εγγλέζου από το Χάκνι, που έφτιαξε ένα συγκρότημα, τους «T-Rex», και δεν πρόλαβε να γιορτάσει τα τριάντα του: το 1977, πάλι Σεπτέμβριο, σκοτώθηκε σε δυστύχημα με αυτοκίνητο. Είχε ήδη παρακμάσει, είχε ήδη ξεχαστεί.

Η βιομηχανία του ροκ συμπλήρωνε ήδη είκοσι χρόνια μεγάλης ακμής. Τα πρώτα ραπίσματα του είδους έμοιαζαν ήδη ψελλίσματα, ανταύγειες ή πρόλογοι μιας σύνθετης όσο και επιφανειακής εξέλιξης. O Μπόλαν θεωρείται ο αθέλητος ιδρυτής μιας βιομηχανικής πτυχής του ροκ, του glam rock, πτυχής που ο πολύς κόσμος την έχει ταυτίσει περισσότερο με τον Μπάουι.

O συνδυασμός μιας έντονης, ρομαντικής μουσικής με μία εμφάνιση ένδοξη μέσα στη χλίδα της, σε έναν καταιγισμό από οπτικά εφέ, δημιουργούσε την εικόνα ενός καλού παιδιού που εξεγέρθηκε και ξεκινούσε ένα φλερτ με τη σκοτεινή πλευρά του δρόμου. Oλα ήταν μέρος μιας μελετημένης παράστασης, που γνώρισε επιτυχία για τρία, τέσσερα χρόνια, πριν οι φαν της γκλαμουριάς οδηγηθούν προς το φανταχτερό κόσμο της ντίσκο και τον καπνισμένο κόσμο του χαρντ ροκ, μοιρασμένοι στα δύο. Σαν οπαδοί κόμματος που έκλεισε, σαν κρατούμενοι μιας φυλακής που έπεσαν οι τοίχοι της από σεισμό.

Μένω στο ότι έζησε τριάντα χρόνια και ότι σήμερα μετράμε άλλα τριάντα. Δεν ξέρω αν το διάστημα που κύλησε σας φαίνεται μεγάλο ή σύντομο, πάντως μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι κανένας εκείνης της εποχής δεν είχε την παραμικρή ιδέα ότι η ζωή θα διαμορφωνόταν όπως διαμορφώθηκε. Μπορεί από υπερβολική σιγουριά ή από υπερβολική ελαφρομυαλιά. Αν έλεγες σε κάποιον το �70 ότι ο κόσμος δε θα πήγαινε μπροστά, ότι δε θα υπήρχαν ουσιώδεις αλλαγές, ότι δε θα υπήρχαν τα διλήμματα της εποχής, θα σε περιφρονούσε ως στενοκέφαλο.

Ενας ενήλικας του 1947, γερνώντας το 1977, είχε πλήρη συνείδηση ενός διαφορετικού κόσμου. Ενας ενήλικας του 1977, γερνώντας το 2007, δε νομίζω ότι έχει την ίδια αίσθηση. Εχουν αλλάξει πολλά, ανεπαισθήτως.

Δεν ξέρω σε ποια ηλικία βρίσκεστε, αναγνώστες μου. Θα έλεγα, μία φορά στα πέντε χρόνια, να κόβετε τα χρόνια σας στη μέση και να παρατηρείτε τι διαφορές υπάρχουν από το μεσοδιάστημα. Αν είστε 32, σκεφτείτε πώς ήταν στα 16 σας, αν είστε 52, πώς ήταν στα 26 σας. Αυτά τα κάπως παράξενα και αντιεπιστημονικά μαθηματικά πιστεύω ότι θα σας βοηθήσουν πολύ. Ενώ ο χρόνος που κυλάει, περνώντας τα χρόνια, μας φαίνεται λίγος και φευγαλέος, υπάρχουν συμπυκνωμένα διαστήματα όπου συνέβησαν πολλά, τόσο πολλά, που σε κάνουν να απορείς.

Γι’ αυτό και αξίζει να θυμηθούμε σήμερα τον Μαρκ Μπόλαν, ακόμη κι αν δεν έχετε ξανακούσει γι’ αυτόν...

(Αγγελιοφόρος της Κυριακής)

http://www.rocksbackpages.com/furniture/artists/bolan_marc.jpg

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…