Προς την Καρχηδόνα… (2)

" Πολύ λίγοι θα φαντάζονταν πόση θλίψη ήταν αναγκαία για να αναστηθεί η Καρχηδόνα», έλεγε ο Flaubert αναφερόμενος στη «Salammbo». Ισως επειδή η ανάσταση παραπέμπει στον θάνατο ενεργοποιώντας όλες τις μάταιες και επώδυνες ενδοσκοπήσεις περί του τι θα μπορούσε να έχει συμβεί αν... Ισως πάλι επειδή οι νίκες και οι θρίαμβοι απέληξαν σε ήττες και ερείπια. Ολες οι αφηγήσεις της ακμής ενέχουν την προοπτική της πτώσης. Και αυτό συμβαίνει κατ' εξοχήν με τη δική μας ιστορία, που τείνουμε πάντα να διαβάζουμε ως υπόδειγμα προς μίμησιν. Αποφαινόμενοι, υπογραμμίζοντας, εγκαλώντας και ενοχοποιώντας, ο Περικλής, ο Ιουστινιανός και ο Βουλγαροκτόνος μας επιπλήττουν μέσα από το δέος, το θάμβος, τη θλίψη ή ακόμα και την πλήξη που επιμένουν να μας προκαλούν."

Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ

Αλεξάνδρεια και Καρχηδόνα

Σχόλια