Προορισμός: Τυνησία (Ημέρα 1η)


8π.μ. πετάω για την Αθήνα…

Ο Φώτης με περιμένει στο σταθμό του Προαστιακού. Πηγαίνουμε σπίτι. Καφές. Κουβεντιάζουμε για όλα όσα έγιναν τον τελευταίο δίμηνο. Δεν μας κρατούν όμως τα ντουβάρια. Βγαίνουμε για βόλτα. «Που γουστάρεις να πάμε; Τι σου έχει λείψει από την Αθήνα;». Η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν μου έχει λείψει εκτός από έναν-δύο φίλους. Βρίσκω μια αφορμή: «θέλω να πάμε στο μουσείο της Ακρόπολης». Εχουμε μόνο δύο ώρες στη διάθεσή μας. Στις 3 πετάω για Τυνησία και πρέπει να είμαι και πάλι στο αεροδρόμιο κατά τις 2. Παίρνουμε το μετρό. Κατεβαίνουμε Ακρόπολη. Εχει λιακάδα και ζέστη και εκατοντάδες μαθητές στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Το μουσείο –και λέτε ο,τι θέτε οι αρχιτέκτονες, φίλοι μου- είναι ένα τσιμεντένιο τερατούργημα που προσβάλλει τον χώρο. Αθλιο εξωτερικά. Εσωτερικά δεν έχει ανοίξει ακόμη παρά μόνο μια έκθεση με όσα ανακαλύφθηκαν όταν έσκαβαν για τα θεμέλιά του. Μια μικρή πολύ προσεγμένη έκθεση με αντικείμενα της καθημερινής ζωής. Ελπίζω να είναι έτσι και οι μεγάλες εκθέσεις…

Περπατάμε μέσα από την Πλάκα… Δεν έχει αλλάξει τίποτα… Φτάνουμε στη Βουλής και από εκεί στρίβουμε αριστερά στην Ερμού. Ψάχνουμε να φάμε κάτι γρήγορα, ένα ουζάκι. Ανακαλύπτουμε το «mono…». Όταν ταξιδεύω δεν θέλω να τρώω πολύ. Το χταπόδι εξαιρετικό… Τελικά πίνουμε ρακές. Πολλές ρακές. Με βάζουν στο παραμύθι…

Επιστροφή στο σπίτι του Φώτη και αμέσως αναχώρηση για το Βενιζέλος.

2 μ.μ.

Τα μέλη της αποστολής μαζευόμαστε…

Σε λίγη ώρα έρχεται και ο Μοχάμεντ. Ο συνοδός και ξεναγός μας στην Τυνησία.

Επιβιβαζόμαστε στο αεροπλάνο της Τίνις-Ερ.

3:40 μ.μ.

Ξεκινάμε…

Ευχάριστω ξάφνιασμα πρώτο: Γυναίκα πιλότος!

Κάποιοι ανησυχούν…

Κάποιοι άλλοι εκπλήσσονται «για τη θέση της γυναίκας στον αραβικό κόσμο». Και ακόμη δεν είχαν δει τίποτα…

Το φαγητό από τα καλύτερα που έχω φάει ποτέ σε αεροπλάνο.

….

Ξάφνιασμα δεύτερο: το τυνησιακό, κόκκινο κρασί!

Φτάνουμε στο αεροδρόμιο της Τύνιδας σε δυόμισι ώρες.

6 μ.μ. (ώρα Τυνησίας)

Φτάνουμε στην Τύνιδα…

Κλασσικό αραβικό αεροδόμιο…

Εξαντλητικός έλεγχος διαβατηρίων. Περνάμε….

Αλλάζουμε ευρώ σε δηνάρια.

Μας περιμένει πουλμανάκι. Γραμμή για το ξενοδοχείο Abou Nawas. Παντού στο δρόμο βλέπουμε αχανή εργοτάξια οπου υψώνονται γιγαντιαίες τσιμεντένιες κολώνες και γερανοί.

Το Abou Nawas είναι ένα ενδεκαόροφο θηρίο. Μας υποδέχονται με παγωμένη λεμονάδα. Νέες διατυπώσεις, συμπληρώνουμε φόρμες για την αστυνομία και ανεβαίνουμε να αφήσουμε τα πράγματα.

9 μ.μ.

Δείπνο…

Βομβαρδισμός ερωτήσεων, για την χώρα, τους κατοίκους, τον τρόπο ζωής, την πολιτική τους σκηνή, το κόστος ζωής, το πρόγραμμα της αποστολής, για τα πάντα.

Μεσάνυχτα…

Υπνος!

Το πρωί θα φύγουμε γύρω στις επτά και μισή για την Καρχηδόνα και το Sidi Bou Said. Το απόγευμα θα πετάξουμε για τον νότο…

Σχόλια