Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μεταπολίτευση: Τίτλοι Τέλους

Κάποτε, στις ταινίες περιπέτειας και δράσης ήταν αδιανόητο να «πεθαίνει» ο «καλός» πρωταγωνιστής. Οι κινηματογραφικοί παραγωγοί είτε απέρριπταν χωρίς δεύτερη κουβέντα τέτοια σενάρια είτε έβαζαν τους σκηνοθέτες να τα αλλάξουν. Διαφορετικά η ταινία θα πήγαινε «άπατη» αφού το κοινό ήθελε πάντοτε τον «καλό» να θριαμβεύει ή έστω να επιβιώνει. Γι’ αυτό και κρατούσαν την «συνταγή» με σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια. Όμως τα χρόνια πέρασαν, το κοινό βαρέθηκε τις προβλέψιμες καταστάσεις, βαρέθηκε τις ταινίες με κλέφτες κι αστυνόμους, βαρέθηκε τα «καλά παιδιά» που στο τέλος πάντα νικάνε, βαρέθηκε ακόμη κι αυτό το «μανιχαϊστικό» μοντέλο του «κακού» και του «καλού». Δυστυχώς για τον …Γιώργο Παπανδρέου!

Όμως ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ εκτός από το ότι ήταν αναμφισβήτητα το «καλό παιδί» της παράταξής του, είχε και μια ακόμη ατυχία: βρέθηκε να παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο τέλος μιας «ταινίας» που μετά από 33 ολόκληρα χρόνια είχε ήδη αρχίσει να κουράζει. Το μέλλον του ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο. Οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, οι ιστορικοί ιδρυτές των δύο μεγάλων κομμάτων (Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου) αλλά και οι διάδοχοί τους (Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και Κώστας Σημίτης), είχαν ήδη φύγει και ο βασικός του αντίπαλος, ο Κώστας Καραμανλής είχε προλάβει να καπαρώσει εγκαίρως τον τελευταίο πρωταγωνιστικό ρόλο. Ούτε η επιστράτευση, την τελευταία στιγμή, του Κώστα Λαλιώτη δεν βοήθησε –για να μην πούμε ότι έβλαψε κιόλας το ΠΑΣΟΚ.

Τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών δεν είχε εκπλήξεις για όσους παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς τις μετρήσεις της κοινής γνώμης τελευταία χρόνια. Οι κάλπες έβγαλαν αυτό που όλοι λίγο πολλοί αισθανόμασταν: οι πολίτες εμπιστεύονται πλέον λιγότερο τα δύο ισχυρότερα κόμματα και αναζητούν περισσότερο απ’ ότι στο παρελθόν εναλλακτικές λύσεις. Εκείνος που τελικά την πλήρωσε ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος της μεγάλης μεταπολιτευτικής αλυσίδας.

Τώρα ο μοναδικός «επιζών» πρωταγωνιστής είναι αντιμέτωπος μια σειρά από μεγάλα προβλήματα, την επίλυση του ασφαλιστικού, την αναδιοργάνωση του κρατικού μηχανισμού, την αποκατάσταση των περιβαλλοντικών και οικονομικών επιπτώσεων του φετινού ολοκαυτώματος της χώρας. Με την ισχνή πλειοψηφία την οποία θα έχει από αύριο θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπίσει θετικά οποιοδήποτε από τα ζητήματα αυτά. Δεν το έκανε με μεγαλύτερη πλειοψηφία…

Και με αυτή την έννοια η διακυβέρνησή της Νέας Δημοκρατίας ίσως χαρακτηριστεί πράγματι ως η τελευταία φάση της Μεταπολίτευσης.

Η επόμενη εκλογική αναμέτρηση, μέχρι το 2010, είναι σίγουρο ότι θα αλλάξει τον χάρτη…

Ηδη αρχισαν να πέφτουν οι τίτλοι τέλους.

Ένα νέο έργο αρχίζει!

Σχόλια

  1. Νωρίς γράφεις. Περίμενε λίγο. Άμα δεν υπάρξει μία νέα εσωτερική μετανάστευση από την επαρχία (φωλιά του δικομματισμού) στις πόλεις, δε θα υπάρξει προοπτική για τον τόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άμα δεν υπάρξει μία νέα εσωτερική μετανάστευση από την επαρχία (φωλιά του δικομματισμού) στις πόλεις

    Εδώ μάλλον θα συμφωνήσω με τον ANemo: με τη μισή χώρα καμένη, είναι αναπόφευκτο να δούμε νέο κύμα αστυφιλίας την επόμενη δεκαετία. Τώρα, το που θα χωρέσουνε όλοι αυτοί στις ήδη τιγκαρισμένες μεγαλουπόλεις είναι ένα άλλο μεγάλο ζήτημα, που πολύ αμφιβάλλω ότι είναι προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει έστω και σε προπαρασκευαστικό στάδιο η σημερινή κυβέρνηση' με όλες τις επιπτώσεις που θα έχει αυτό στην ποιότητα ζωής και στην διόγκωση των ακραίων πολιτικών τάσεων. Ο κεντρώος χώρος και οι μετριοπαθείς τάσεις όλων των παρατάξεων θα έχουν να τραβήξουν πολύ κουπί τα επόμενα χρόνια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος. Η κατάρρευση του δικομματισμού δεν είναι ώριμο φρούτο που μπορούμε να περιμένουμε να πέσει από το δέντρο. Με τον Λαϊκιστή Μπένι στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚ και τον Καρατζαφέρη (και το ασκέρι του) στη βουλή, έχουμε να δούμε τρελή πόλωση και στροφή της κοινωνίας ακόμα δεξιότερα. Ο αγώνας τώρα αρχίζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. oi psifoi sta aristera einai danikoi
    epishs ta aristera kommata einai "astika" pou leei kai h paparhga

    o benny einai to anaxoma tou paleou-arostou pasok

    h autodialish-anasisatash-anasigrotish opos thelete pesteto tou pasok oxi gia thn eksousia ala thn anazogonish ths kentroaristeras einai to prokimeno kai osoi logizonte san meros ayths tha prepei na paroun thesh

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ναι, σωστά, σωστά. Αλλά σ'αυτό το κείμενο μόλις διαβάσεις την πρώτη παράγραφο ξέρεις πως θα τελειώσει, είναι προβλέψιμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…