Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μέχρι κολυμπηθρόξυλο…


Κάπως έτσι διαλύονται αργά και βασανιστικά αυτοί που άνοιξαν τις πύλες στις «μελαμψές φυλές, τις κοντοπόδαρες». Εις τα εξ ων συνετέθησαν. Κι εκεί, στα τελευταία τους, αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο η κουτοπονηριά, οι σαρκοβόρες και δει ανθρωποβόρες διαθέσεις τους, η παντελής έλλειψη πολιτικού πολιτισμού, στοιχειώδους συντροφικότητας –ούτε καν αυτή την συντροφικότητα της αγέλης δεν διαθέτουν-, της απροκάλυπτης χυδαιότητας. «Πολιτικές μηχανές» κρούσης που όταν δεν λαφυραγωγούν αλληλοσπαράσσονται σαν τους αρουραίους, τώρα με ξεμονταρισμένους τους μηχανισμούς τους, με σάπια τα ύφαλα, με σκοροφαγωμένα τα κατάρτια, μετατρέπονται σε ζόμπι και ύστερα σε σκιές. Αυτοί που έφεραν στις εξουσία τα πιο λούμπεν στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, χτίζοντας παράλληλα τα «νέα τζάκια». Εφαγαν, ήπιαν, ανέδειξαν σε ηγεμονεύουσα τάξη τους τραπεζικούς και τις κομμώτριες, τους τηλεοπτικούς ανθυποδημοσιογράφους και τους «πορτιέρηδες», τους χαφιέδες θυρωρούς και τους «Βαβυλο-Γιοσάκηδες». Αθλιοι εξ’ αρχής. Από τότε που λυντσάριζαν τον Σάκη Καράγιωργα κραυγάζοντας «έξω ο κουλός». «Εξω ο κουλός!». Ποιοι; Αυτοί που έκαναν εθνικό μας σπορ τους «κουλοχέρηδες» και το «Τζόκερ», βυθίζοντας τρεις και βάλε, γενιές στους βάλτους της ιστορίας μετατρέπωντάς τις σε φραπεδαράδες, φλώρους, οπαδούς της μικρότερης δυνατής προσπάθειας, των μικρότερων δυνατών στόχων. Γενιές του καναπέ και του καταναλωτικού δανείου. Γενιές χωρίς οράματα, χωρίς επιθυμίες, χωρίς έργο. Γενιές κωλόπαιδων. Γενιές κωλοελλήνων. Γενιές με μνήμη χρυσόψαρου –που μέσα σε δύο εβδομάδες ξέχασαν την μεγαλύτερη εθνική καταστροφή από το 1922 μέχρι και σήμερα.

Διαλύονται! Αυτοί που διαδέχτηκαν την ετοιμόρροπη Δεξιά για να εγκαθιδρύσουν το πιο βαθύ «βαθύ κράτος» της νεώτερης Ελλάδας. Αυτοί που έστρωσαν ξανά το δρόμο, με ροδοπέταλα, της «ανανεωμένης» Δεξιάς και ακροδεξιάς. Σφάζονται τώρα μέσα στον πράσινο νερόλακκο.

Σπουδαίες οι τελευταίες εκλογές.

Τις υποτιμήσαμε…

Μια άθλια εποχή. Μια άθλια «ιδεολογία» φτάνει στο τέλος της…

Τώρα, οι άλλοτε κραταιοί, δεν μπορούν καν να σταθούν στα πόδια τους απέναντι στον μεγάλο τους «αντίπαλο». Διότι δεν έχουν, εδώ και καιρό πόδια. Σέρνονται με τις κοιλιές τους στο χώμα. Διότι δεν έχουν πλέον σθένος και αντοχή. Αυτά τους τα έδινε μονάχα η καρέκλα της εξουσίας. Διότι ποτέ τους δεν είχαν το ηθικό ανάστημα να σταθούν όρθιοι.

Διότι ποτέ δεν ήταν αντίπαλός τους ο «αντίπαλος».

Συνεταίροι ήσαν!

Συνεταίροι στην προδοσία και στο πλιάτσικο.

Απλώς, τώρα, η «Εταιρεία» δεν τους έχει πια ανάγκη!

Διαλύονται!

Καιρός ήταν!

Ας διαλυθούν μέχρι κολυμπηθρόξυλο!!!



...

...

Εξοχη η διευθέτηση στα έδρανα της Βουλής: οι βουλευτές του ΛΑΟΣ κάθισαν αριστερά από αυτά της ΝΔ και πίσω από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Αριστερά της ΝΔ!

Δεξιά του ΠΑΣΟΚ!

Στο απόλυτο Κέντρο!


Σαν την πραγματικότητα, ένα πράμα!


Σχόλια

  1. Αυτοί ορθά διαλύονται. Όμως τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους? Ήδη δημιουργείται στη θέση τους ένα άλλο βαθύ κράτος με τις ίδιες ακριβώς δομές με αυτές που οι διαλυόμενοι δημιούργησαν απλά με άλλα πρόσωπα. Και η ζωή συνεχίζεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νομίζεις ότι αυτές οι αλλαγές αφορούν μόνο το ΠΑΣΟΚ;
    Στην ιστορία υπάρχει το φαινόμενο του «ντόμινο»…

    Είναι σαν να λέμε ότι, στη μεγάλη εικόνα, η πτώση της «σοβιετίας» ήταν ενδο-ρωσικό θέμα…

    Όταν σπάει το ένα ποδάρι –«πόλο» το λένε στο ΠΑΣΟΚ- τότε ολόκληρο το τραπέζι πάει για φούντο…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εξ ου και οι συμβουλές και ο ευχές του Μητσοτάκη. Δεν τις δίνει για κάποιον άλλον λόγο, τις δίνει με πάσα ειλικρίνεια. Όσο λιγότερα τα κέντρα, τόσο πιο εύκολα ελεγχόμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @anemos: Δε νομίζω να υπάρξει Ντόμινο όπως το λες. Η ελληνική κοινωνία δουλεύει με αυτές τις δομές. Ένα 10-15% δεν τις αποδέχεται αλλά οι υπόλοιποι ναι. Οπότε το μοντέλο θα συνεχιστεί έστω κι αν υπάρξουν κόμματα με ονόματα διαφορετικά από τα σημερινά. Θέλω να γράψω κάτι στο blog μου αλλά δεν ξέρω πότε. Σήμερα θα ανεβάσω για το Σκοπιανό.

    @exiled για την αντίδραση Μητσοτάκη έχω αφήσει απάντηση στο blog του exastal

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. https://www.blogger.com/comment.g?blogID=27030956&postID=7691811481596701247
    http://exastal.blogspot.com/

    Τα links.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Έχεις δίκιο για τα "φαινόμενα", δίκιο και για τις συνέπειες, ακόμη περισσότερο επειδή υπήρξαν ΕΚΕΙ και ευγενείς ελπίδες.

    Ίσως να μη μείνει κολυμπιθρόξυλο από ότι βουλιάζει, ίσως και να είναι νησί και να το υποτιμούν οι θάλασσες και πάλι...

    Πάντως δεν βγαίνει τίποτα, χτυπώντας το ... σαμάρι.

    Αυτή η κοινωνία και όχι ένα κόμμα, που δείχνει τα πεινασμένα δόντια της, γεννήθηκε σε άλλες εποχές, μέσα σε μάχες επιβίωσης και όταν τις κέρδισε ζήτησε και ψωμί και αξίες και αξιοπρέπεια...

    Ίσως οι καλύτεροι βρέθηκαν μαζί στην ΑΛΛΑΓΗ. Ύστερα κάποιοι έφυγαν, κάποιποι ήρθαν, κάποιοι τους άφησαν. Δεν ήταν τόσο ΑΥΤΟΙ στο καράβι όσο είμασταν ΕΜΕΙΣ.

    Τώρα που όσοι φωνάζοντας ακούγονται σαν να μιλάν στο όνομα όλων είναι νωρίς να ακούσουμε στα σοβαρά τα όσα λένε.

    Όταν θα έρθει, σύντομα, ή ώρα, θα πάρουν την οριστική τους θέση στο πάνθεον των χθεσινών ηρώων και ΕΜΕΙΣ τις τύχες μας, τις ΕΛΠΙΔΕΣ μας στα χέρια μας με περισότερη ευπρέπεια και ΕΥΘΥΝΗ.
    Αρκεί να μη φοβόμαστε, να βρίσκουμε τρόπο να βλέπουμε από κατάλληλη οπτική γωνία, με κατάλληλους φακούς το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…