Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οταν ο θάνατος παύει να είναι τρομακτικός...

«Τους βρήκαν μαζί. Δίπλα δίπλα. Οπως τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Εκείνος 84 χρόνων, εκείνη 83. Πέρυσι, στο τελευταίο του βιβλίο τής έγραψε πως την ερωτεύτηκε για μία ακόμη φορά. Φέτος, βίωσαν μαζί μία ακόμη ένωση, την "εκρητική ομορφιά της ένωσης δύο 80χρονων ερωτευμένων" που πεθαίνουν μαζί.

Πρόκειται για το Γάλλο φιλόσοφο της πολιτικής οικολογίας και συνιδρυτή του "Nouvel Observateur" Andre Gortz που μαζί με τη βαριά άρρωστη αγαπημένη του, Ντορίν, σαν μία ανάσα πέρασαν στην αντίθετη μεριά του φαραγγιού, εξουδετερώνοντας το πεθαίνω. Η σχέση τους, αυτός ο μεγάλος έρωτας, ήταν "το προϊόν ενός μακρύ διαλόγου", έλεγε ο ίδιος. Αλλά, αν η ζωή είναι στιγμές, ένα χάδι, ένα φιλί, ένας περίπατος κάτω απ' τη βροχή, αυτό το κοινό πέρασμα απέναντι είναι εκατό ακόμη ζωές, είναι η απόλαυση να φεύγεις μαζί, όπως ένας ακόμη περίπατος χέρι χέρι στο φεγγαρόφωτο. Εδώ ο θάνατος απομυθοποιείται, παύει να είναι τρομακτικός. Εδώ κατάλαβα ότι ο άνθρωπος οικειοποιείται το θάνατο μέσω του έρωτα.

Τι να λέμε τώρα για το βιβλίο της Ιστορίας; Καλύτερα να λέμε στα παιδιά για τον έρωτα του Αντρέ και της Ντορίν, για τον έρωτα που βρίσκεται σε αντίστιξη με την άηχη ανταλλαγή συναισθηματικών και σεξουαλικών αναγκών, τον έρωτα που καταλήγει στην απορρύθμιση των αισθήσεων και ετοιμάζει τις ανασυνθέσεις του εαυτού, ανατροφοδοτώντας διαρκώς μια ολοκληρωμένη αίσθηση της ζωής. Αυτός ο έρωτας δεν έχει σχέση με τον ακρωτηριασμένο "έρωτα" που καταλήγει ένα monstrum biformis ή σε εκτρώματα και εγκλήματα, που αποκρύπονται μέσα σε ψηφιακούς λαβύρινθους, αλλά με την ανακάλυψη του εαυτού του καθενός, δηλαδή του "προσώπου" του.

Ας μιλήσουμε γι' αυτά στα παιδιά. Ή, καλύτερα, ας μη μιλήσουμε καθόλου. Ας τα αφήσουμε να βρουν το δρόμο και τον τρόπο μόνα τους».


ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ - «ΒΡΑΔΥΝΗ»

Σχόλια

  1. O Fuzzy Burlesque είχε χθες εδώ ποστάρει το ακόλουθο απόσπασμα του Gortz:

    "Μόλις συμπλήρωσες τα 82, όμορφη, χαριτωμένη, ποθητή. Ζούμε μαζί 58 έτη και σε αγαπώ σήμερα περισσότερο από ποτέ. Εσχάτως, σε ξαναερωτεύτηκα άλλη μια φορά και να γνωρίζεις, φέρω μέσα μου ένα 'κενό', το οποίο εντούτοις με κατακλύζει, και που ξεπερνιέται μόνον όταν σε αγκαλιάζω".

    Aνατριχιαστικά όμορφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι αλήθεια πως η πληροφορική θα μπορούσε επίσης να προσφέρει στα άτομα δυνατότητες αυτο-οργάνωσης, αποκέντρωσης, επανάδρασης και ελέγχου από όπου θα αναδυόταν μια υπερσύνθετη κοινωνία, πολύ πιο ελεύθερη από τη δική μας. Είναι απίθανο αυτό; Οπωσδήποτε. Αλλά γι’ αυτό αξίζει να παλέψουμε. Η «μεγάλη αντιπαράθεση» του αιώνας μας δεν θα φέρει αντιμέτωπους την ανθρωπότητα με τους υπερ-εγκεφάλους των εξωγήινων, φέρνει ήδη αντιμέτωπους τα άτομα με τους υπερ-εγκεφάλους των κρατών, «κυκλώπεια τέρατα, κατασταλτικά και αιματηρά που μας είναι το ίδιο ξένα όσο και οι εξωγήινοι» Αντρέ Γκορζ, Οι δρόμοι του παραδείσου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. " Κάθε φορά που κάνεις έρωτα είναι σα να πεθαίνεις" Δε θυμάμαι που το διάβασα αλλά έμεινε χαραγμένο στη μνήμη μου. Γέννηση έρωτας θάνατος. Η σειρά των λέξεων δεν έχει σημασία για εμάς τους περίτεχνους παίκτες του Κύβου του Ρούμπικ. Μπορεί ποτέ να μην τον ταιριάξουμε όπως πρέπει αλλά τα συναισθήματά μας θα είναι όπως πρέπει: ανακατεμένα και ατόφια.


    ωραίο ποστ, όμορφη ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καταπληκτικό κείμενο , μπράβο στη Βραδυνή και το συγγραφέα και σε σένα που το μεταφέρεις (δεν έχω ξαναπεί μπράβο σ αυτή την εφημερίδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ούτε κι εγώ, αλλά το αξίζει ο Γ. Παπασωτηρίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εκτός από τη σπάνια αυτή αγάπη, για την οποία έγραψε και το υπέροχο κείμενό του, ο Γκόρζ έζησε και στο επίκεντρο της μεγάλης τραγωδίας του προηγούμενου αιώνα. Υπήρξε επίσης πομπός και υποστηρικτής ρηξικέλευθων ιδεών που δε θα πάψουν σύντομα να συζητιούνται. (Μερικά λινκς έχω μαζέψει εδώ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιατί τίθεται θέμα βιβλίου; Αριστεροί και δεξιοί στράφηκαν εναντίον του, το κατηγόρησαν, το λοιδόρησαν, το βίασαν. Τώρα ας χαρούν την απόσυρση ενός εκπληκτικού παιδαγωγικά βιβλίου. Μιλήσαμε πολύ για τούτο, ας χαρούμε την κατάντια της τηλεοπτικής προβολής τόσων ακραίων θέσεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Α, ναι...έγραφα κι εγώ χθες για τον έρωτα που δρασκέλισε το θάνατο. Μεγαλειώδες. Σαν Ιστορία, ανθρώπινη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…