Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σήμερα απεργούμε…

Σήμερα απεργούμε όλοι όσοι εργαζόμαστε στα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, με ένα και μοναδικό αίτημα: την επιστροφή στο ακέραιο όλων των χρημάτων μας στο ΤΣΠΕΑΘ. Χρήματα που έχουμε καταβάλει ως ασφαλιστικές εισφορές και που μια φάρα απατεώνων «επένδυσε» σε δομημένα ομόλογα. Χρήματα που έχουμε καταβάλει ΟΛΟΙ όσοι εργαζόμαστε ως δημοσιογράφοι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ εάν είμαστε ή όχι μέλη των ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ (δηλαδή της ΕΣΗΕΑ, της ΕΣΗΕΜΘ, της Ενωσης Εργαζομένων στον Περιοδικό Τύπο ή στις υπόλοιπες Ενώσεις της Περιφέρειας).

Και είναι δίκαιος ο λόγος που απεργούμε αν και αμφίβολο το αν έτσι θα πετύχουμε τους στόχους μας!

Αυτή η 24ωρη απεργία δεν στρέφεται κατά των ιδιοκτητών των ΜΜΕ αλλά «στερεί» συμβολικά το ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ διαδηλώνοντας έτσι την απαίτησή μας για άμεση επιστροφή όλων των χρημάτων. Γι αυτό και δεν πρόκειται να «ιδρώσει τ’ αυτί» όσων «παχύδερμων» είναι υπεύθυνοι για την μεγάλη απάτη σε βάρος του ταμείου μας.

Εκείνο που θα έπρεπε να πετύχει αυτή η απεργία θα ήταν να ξαναβρούμε τη συλλογικότητά μας. Να μάθουμε και πάλι να παλεύουμε μαζί. Όχι μόνο για το συγκεκριμένο αίτημα αλλά και για άλλα που χρονίζουν. Για όλα όσα απειλούν την ελευθεροτυπία και την ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματός μας. Όμως αυτό μόνο εν μέρει το πετυχαίνουμε σήμερα. Γιατί εμείς οι ίδιοι είμαστε άδικοι.

Εκείνο που είναι άδικο και που για μια ακόμη φορά αναδεικνύεται μέσα από αυτή την απεργία είναι το ότι τα ΣΩΜΑΤΕΙΑ συνεχίζουν να λειτουργούν ως ΚΛΕΙΣΤΑ ΚΛΑΜΠ μη δεχόμενα στις τάξεις τους ΟΛΟΥΣ ανεξαίρετα τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ στα ΜΜΕ. Πράγμα που σήμερα στρέφεται εναντίων και των ίδιων των ΕΝΩΣΕΩΝ καθώς τα μη μέλη συνεχίζουν να εργάζονται. Ιδιαίτερα όσοι δουλεύουν σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις.

Αν άνοιγε κάποιος σήμερα τα ραδιόφωνα θα ενημερωνόταν για τα πάντα ή σχεδόν από «μουσικούς παραγωγούς», «παρουσιαστές» και μη-μέλη των Ενώσεων. Γι’ αυτόν τον «απεργοσπαστικό μηχανισμό» υπεύθυνοι δεν είναι οι ίδιοι αλλά οι ίδιες οι Ενώσεις αφού οι ίδιοι δεν καλύπτονται από το Σωματείο τους σε περίπτωση που αρνηθούν να δουλέψουν.

Εδώ και χρόνια –διάστημα στο οποίο σημειώθηκαν μεγάλες αλλαγές στα ΜΜΕ- τα Σωματεία και οι Ενώσεις εργαζομένων στα ΜΜΕ δεν εννοούν να αλλάξουν τα καταστατικά τους. Καταστατικά που κάποτε είχαν νόημα περιφρουρώντας το επάγγελμα από τους «αλεξιπτωτιστές», σήμερα δημιουργούν πρόβλημα στον ίδιο τον κλάδο και τους εργαζόμενους. Καταστατικά που δέχονται να παραμένουν στις Ενώσεις άνθρωποι που εγκατέλειψαν το επάγγελμα, που το ασκούν ευκαιριακά, πολιτικοί, δικηγόροι, εκδότες (!!!). Τα ίδια καταστατικά δεν δέχονται ανθρώπους που δημοσιογραφούν σταθερά και επί χρόνια διότι π.χ. έχουν …συμπληρώσει το 35ο έτος ηλικίας.

Τι πρέπει αν γίνει;

Το λογικό!

Ανοιγμα των Ενώσεων σε όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ που εργάζονται σε μόνιμη ή τακτική βάση και καταβάλλουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές στο ΤΣΠΕΑΘ.

Πλήρης ιατροφαρμακευτική και συνταξιοδοτική κάλυψη.

Αμεση εκκαθάριση ΟΛΩΝ των μητρώων μελών των ενώσεων.

Και τακτικές εκκαθαρίσεις ανά 2ετία.

Ετσι ώστε μέλη να παραμένουν ΜΟΝΟ όσοι εργάζονται σε μόνιμη ή τακτική βάση στα ΜΜΕ.

Να υπάρχει –όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου- δικαίωμα εξόδου αλλά και επιστροφής στον κλάδο (π.χ. εάν κάποιος ασχοληθεί με επιχειρηματικές ή πολιτικές δραστηριότητες για ένα διάστημα) με αντίστοιχη διακοπή ή επανέναρξη επαγγέλματος και ασφάλισης.

Επανακαθορισμός του τι σημαίνει ΜΜΕ και τι σημαίνει δημοσιογράφος, εργαζόμενος σε αυτά.

ΜΜΕ είναι ο Τύπος, το Ραδιόφωνο, η Τηλεόραση, τα ενημερωτικά Portals και Web Sites.

Να εξετασθεί το θέμα των free-lancers του τρόπου που θα καλύπτονται ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά.

Αυτά πρέπει να γίνουν άμεσα. Εδώ και τώρα. Πριν να είναι αργά για όλους μας.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…