Σκέψεις για τα περιοδικά… (Ι)


Η διαδικασία έκδοσης ενός περιοδικού, μιας εφημερίδας, η λειτουργία του Τύπου και των ΜΜΕ γενικότερα είναι μια υπόθεση διαχείρισης κρίσεων. Κάτι που υποδεικνύει έναν συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς, έναν ειδικό τύπο σχέσεων επαγγελματικών και προσωπικών, μεθόδους παραγωγής των οποίων η αποτελεσματικότητα θα μπορούσε να τις κάνει να αποτελέσουν υπόδειγμα και για άλλους κλάδους παραγωγής και δημιουργίας…

Σχόλια

  1. Εχεις απόλυτο δίκιο. Ολες οι καλοστημένες διαχειρίσεις κρίσεων είναι το άλφα και το ωμέγα μιάς καλής δουλειάς.Αλλά βλέπεις, έχουμε καλομάθει στην εσωτερική διαφορά μεταξύ δουλειάς, εργασίας, απασχόλησης και επαγγέλματος.
    Πολλές φορές ,γιά να έχω αποτέλεσμα σε κάτι ομαδικό, εφευρίσκω κρίσεις.
    Βέβαια ,ξέρεις ότι κάτι τέτοια δεν περνάνε στην πιάτσα, δεν πληρώνονται(φυσικά) και ακούς και τα σκολιανά σου στο τέλος..
    Φαντάζεσαι να δούλευαν έτσι τα νοσοκομεία και τα σχολεία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, το φαντάζομαι!
    Αν και ξέρω οτι δεν θα το ζήσω...
    Χαίρομαι όμως που κάνω αυτή τη δουλειά και θυμάμαι ακόμη την πρώτη εβδομάδα μου στις εφημερίδες, όταν νόμιζα -κάθε βράδυ- το φύλλο δεν θα προλάβει να εκδοθεί!
    Θυμάμαι τον Πότη Παρασκευόπουλο να μου λέει: "Ακόμη κι αν πέσει το "μαγαζί" και σκοτωθούμε όλοι, το πρωί η εφημερίδα θα είναι στο περίπτερο!".
    25 χρόνια μετά αυτό αποδςικνύεται καθημερινά. Και είναι σχεδόν επικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου