«Μας έχουν δεδομένους»

Σχόλια

  1. Το πολιτικό ίντερνετ
    Πολλές φορές αναρωτιέμαι με ποιο τρόπο θα μπορούσε να ξεπηδήσει μία πολιτική κίνηση από το διαδίκτυο. Πως θα μπορούσε να φτιαχτεί το πρώτο διαδικτυακό κόμμα.
    Κάποτε οι επαναστάτες έπρεπε να αναζητηθούν ανάμεσα στους πεινασμένους. Εδώ (και εννοώ όχι μόνο αυτό το σάιτ) αναρωτιέμαι, ποιος είναι τρόπος ,για να πείσεις τους περισσότερους να πάψουν έστω και για μία στιγμή να έρχονται «εδώ» , για να ξύσουν την πληγή τους και να σηκώσουν για λίγο το βλέμμα.
    Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν συνθήκες που σε άλλες φάσεις τις ιστορίας έθρεψαν καινούρια κινήματα. Αυτό όμως που είναι πράγματι εντυπωσιακό «εδώ» είναι οι εγκατεστημένες συνήθειες ( συχνά και με registration ) επαναστατικών και πολιτικών ομάδων. Παράδειγμα : α) Κωδικοποιημένη γλώσσα όπως τα γκρικλις β) μυστικές συναντήσεις γ) ροή μηνυμάτων και ιδεολογικών τοποθετήσεων δ) ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΑ ε) ενημέρωση και ανοιχτή και επί μέρους ζ) κυκλοφορία ντοκουμέντων , η) ανατρεπτική διάθεση που ξεπερνάει τα όρια του ενθουσιασμού , που εμφανίζεται καθημερινά
    Νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει η συζήτηση για μία διαδικτυακή πολιτική κίνηση και φαίνεται πως αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο σε ένα σάιτ ή σε μία παρέα που υποστηρίζει κάποιες πολιτικές αντιλήψεις . Μάλλον πρέπει να υπάρξει συνειδητή συμμετοχή από διάφορα σάιτ που ηθελημένα ή μη είναι ήδη φυτώρια ιδεών και προσώπων.
    Αν μπορούσαν οι πολιτικοί εκεί έξω να φανταστούν το πόσο εύκολα επικοινωνούμε , το πόσο καλά έχουμε γνωριστεί ενώ μεσολαβούν τέτοιες αποστάσεις , το πόσο αγανακτισμένοι είμαστε και πως όλο αυτό το ρευστό ιδεών και ανθρώπων κάποια στιγμή θα σπάσει το «φράγμα» και θα λειτουργήσει με χειμαρρώδη τρόπο, τότε κυριολεκτικά θα μας φοβόταν. Θα μας θεωρούσαν απειλή .
    "Εδώ" το πρόσωπο και η ομάδα , οι ιδέες και η ατομική παρέμβαση του καθενός λειτουργούν χωρίς αντιπροσώπους. "Εδώ" η Δημοκρατία βρήκε την πριν από πολλούς αιώνες απολεσθείσα ψυχή της.
    Πως μας βλέπουν; Οι πολιτικοί μας βλέπουν σαν ένα ακόμη χώρο όπως το ποδόσφαιρο , όπως η εκκλησία , όπως οι τηλεθεατές , για εύκολη άγρα ψήφων. Και να σκεφτείτε ότι : Πολλοί από αυτούς δεν ξέρουν να πατήσουν ούτε το enter , ξέρουν όμως να δώσουν εύκολα μια εντολή που θα πατήσει τη ζωή μας.
    Όλα αυτά τι σημαίνουν ; Σημαίνουν ότι βρισκόμαστε ένα βήμα πιο μπροστά. Αυτό που εκείνοι θεωρούν οργάνωση για την επέκτασή τους , «εδώ» σε μας υπάρχει ήδη. Τα πράγματα είναι τόσο απλά. Να το ξαναπώ; Ένα mail μπορεί να μη αλλάξει τον κόσμο αλλά μπορεί να φέρει τις νέες δυνάμεις στον αγώνα για περισσότερη δημοκρατία με ανθρώπινο πρόσωπο.
    Πιστεύω πως υπάρχουν δίπλα μας και τα πρόσωπα και η ικανότητα για να ξεπηδήσει ένας φρέσκος πολιτικός χώρος , με δύναμη και ιδέες για τον καινούριο κόσμο , που θέλουν να τον χτίσουν πάνω στα απαρχαιωμένα θεμέλια του φόβου, της δουλείας και του ματωμένου ιδρώτα των αποικιών τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα ήθελα πολύ να συμμεριστώ τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία σου. Μέχρι και σήμερα όμως δεν έχει παρουσιαστεί κάποιο πολιτικό κίνημα που να μην έχει ταξικά χαρακτηριστικά (άρα και ταξικά αιτήματα και στόχους) και πολύ φοβάμαι πως δεν προβλέπεται να εμφανιστεί στο εγγύς μέλλον.
    Ο χώρος αυτός δεν έχει μπορεί να εμφανίσει ταξικότητα και όσο ανοίγει και απλώνεται τόσο πιο «αταξικός» γίνεται…
    Αυτό έχει ως συνέπεια να μην μπορούν να διαμορφωθούν ενιαίες αντιλήψεις περί του δέοντος γενέσθαι για τον απλό λόγο ότι ο καθένας φαντάζεται αλλιώς τον κόσμο στον οποίο θα ήθελε να ζήσει, για να μην αναφέρουμε και εκείνους που δεν είναι καθόλου λίγοι και που είναι πολύ ευχαριστημένοι από τον κόσμο στον οποίο ζουν τώρα.
    Αν κάτι μπορούμε να περιμένουμε από αυτό μέσο, το βήμα που ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει, είναι η εμφάνιση πολλών και συχνά αντίπαλων κινημάτων, η μεγαλύτερη και ευκολότερη διάδοση ιδεών (όχι πάντοτε αυτών που μας αρέσουν ή με τις οποίες συμφωνούμε), η σύγκρουση με τα παραδοσιακά μέσα και τις δομές της κοινωνίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου