Το Post του Thas και η Δασκάλα του μικρού μου

Διάβασα το Post του Thas για τους Δασκάλους και η αλήθεια είναι ότι ένιωσα άσχημα. Γράφω σχεδόν για οτιδήποτε με κινητοποιεί, με ευαισθητοποιεί, με ιντριγκάρει, όπως θέλεις πέσ’ το, αλλά για τις τόσο κρίσιμες κινητοποιήσεις των δασκάλων, όντως, δεν έχω γράψει τίποτα.

Μια πρόχειρη απολογία θα στηριζόταν στο ότι δεν ξέρω πολλά πράγματα, τα θέματα της βασικής εκπαίδευσης δεν τα έχω παρακολουθήσει ιδιαίτερα και οι πληροφορίες από εκεί δεν μου έρχονται συχνά. Τώρα πάλι, θα πει κάποιος, σου έρχονται από την Ουγγαρία, το Καζακστάν, τα γκέτο του Παρισιού και δεν σου έρχονται από τους δασκάλους; Ναι! Ο,τι ψάχνεις βρίσκεις (και σε βρίσκει)…

Κι αυτό είναι διπλά κακό. Πρώτα πρώτα γιατί όντως αξίζει η ενασχόληση με την εκαπίδευση και τα θέματα της ιδιαίτερα μάλιστα από κάποιον σαν κι εμένα που υποστηρίζει ότι το υπ’ αριθμόν ΕΝΑ πρόβλημα αυτής της χώρας ΕΙΝΑΙ η έλλειψη Παιδείας! Και, δεύτερον, γιατί έχω δύο παιδιά που σύντομα θα πάνε στο Δημοτικό σχολείο.

Μαλακία μου λοιπόν και την καταγράφω ως τέτοια!

Πίσω όμως από τη μαλακία υπάρχει και μια προκατάληψη ΚΑΤΑ του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και των λειτουργών του. Δεν είχα την τύχη (όπως και οι περισσότεροι της γενιάς μου και οι ακόμη περισσότεροι των επόμενων γενιών) να πέσω σε καλούς δασκάλους και καθηγητές πλην μιας-δυο λαμπρών εξαιρέσεων.

Δεν θεωρώ τους εκπαιδευτικούς άμοιρους της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η παιδεία μας και της αμορφωσιάς που μας δέρνει…

Κι αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι για όλα φταίει ένα απρόσωπο σύστημα. Τα συστήματα τα αποτελούν άνθρωποι και οι άνθρωποι μπορούν και πρέπει να αντιδρούν όταν το σύστημα παράγει άλλα αντ’ άλλων ή σταματάει να αποδίδει.

Μπορεί και να μην είναι έτσι. Ειλικρινά δεν ξέρω.

Πέρα όμως από την όποια προκατάληψη που (κακώς!) έχω, πιστεύω ότι Δάσκαλοι, Δικαστές και Γιατροί θα πρέπει να είναι «χορτάτοι» και για να αποδίδουν και για να μην τα «πιάνουν».

Κι εδώ δεν ξέρω τι επιδόματα παίρνουν, τι διευκολύνσεις έχουν –είχα ακούσει για ένα επίδομα βιβλίων- τι άλλες παροχές υπάρχουν, μιλώντας πάντα για δασκάλους και καθηγητές βασικής εκπαίδευσης και Λυκείου…

Δηλώνω άγνοια επίσης! (Θοδωρή Γούτα, θα πρέπει να μου κάνεις φροντιστήριο!)

Εκείνο που ξέρω είναι αυτό που ζω με το νηπιαγωγείο του Χάρη, του μεγάλου μου…

Φέτος πήγε στο μεγάλο. Πιο πρόθυμος από πέρσι που πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του αλλά και με βαριά καρδιά που τέλειωσε το καλοκαίρι.

Προσαρμόστηκε αμέσως όμως. Χάρηκε που είδε και πάλι τους φίλους και τις φίλες του, γνωρίστηκε και με την νέα δασκάλα του, όλα καλά. Στην εβδομάδα επάνω πάπαλα. Κλειστό το σχολείο πάνω που θα μας έλεγε η δασκάλα και τι να πάμε να ψωνίσουμε –χαρτικά, μπογιές, πλαστελίνες κλπ. Εμεινε με τη χαρά το παιδί. Χειρότερα ήταν για τον Αγγελο, ένα γειτονόπουλο που είδαν κι έπαθαν οι δικοί του να το πείσουν να μείνει για λίγο στην τάξη χωρίς να του κρατούν το χέρι. Πάνω που πήγε να προσαρμοστεί, σχεδόν τα είχε καταφέρει, βρέθηκε σε κλειστή πόρτα.

Δεν μου άρεσε αυτό!

Ναι οι αγώνες μπλα-μπλα-μπλα… ναι «αν δεν πονέσει, πως θα περάσει»… ναι η απεργία δικαίωμα ιερό… αλλά… (αλλά μεγαλώνω μάλλον!).

Υστερα άκουσα από συναδέλφους και φίλους πόσο μεγάλο πρόβλημα έχουν για το που θα αφήσουν τα παιδιά τους.

Επιστρέφω όμως στο δικό μας σχολείο…

Εμάς η νηπιαγωγός μας είχε πει ότι το σχολείο θα είναι κλειστό μόνο μια ημέρα παρ’ όλο που η απεργία ήταν 5νθήμερη. Την επόμενη πήγαμε και ήταν εκεί. Μας εξήγησε ότι δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να απεργήσει. Και πραγματικά, είναι χωρισμένη με δύο παιδιά και ζει μόνο από το μισθό της. Το ίδιο απόγευμα συνέβη κάτι που πραγματικά με συγκίνησε: συνάδελφοι της από άλλα σχολεία της περιοχής αλλά και αρκετοί γονείς την πήραν τηλέφωνο στο σπίτι και της είπαν ότι θα την καλύψουν οικονομικά για όσο κρατάει η απεργία. Μας το έλεγε βουρκωμένη την άλλη ημέρα…

Τότε, για πρώτη φορά, σκέφτηκα ότι κάτι σημαντικό συμβαίνει εδώ.

Ηθελα από εκείνες τις ημέρες να το γράψω. Να γράψω αυτή τη μικρή ιστορία της νηπιαγωγού του παιδιού μου και του πόσο χαρούμενος και περήφανος είμαι γι αυτό που έγινε!

Δεν το έγραψα!

Με πρόλαβε το Post του Thas που γράφει για μια ανάλογη ιστορία!

Και χαίρομαι πολύ που συνέβη κι αλλού!



...



Να συνεχίσουν την απεργία τους για τρίτη εβδομάδα αποφάσισαν οι δάσκαλοι

Σχόλια

  1. Σ' ευχαριστώ πολύ για την τιμητική αναφορά. Μια φίλη καθηγήτρια μου έλεγε ότι για τη μεγάλη απεργία του 95 αναγκάστηκε να πάρει δάνειο, το οποίο ξεπληρώνει ακόμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι εκπαιδευτικοί στο δημόσιο "απολαμβάνουν" όσα και στοιχειώνονται από όσα ισχύουν και για τους υπόλοιπους του δημοσίου. Όπως άδειες ανατροφής. Οι μισθοί είναι οι χαμηλότεροι στο δημόσιο τομέα.

    Ο ισχυρισμός ότι αυτό συμβαίνει επειδή δεν εργαζόμαστε Ιούλιο και Αύγουστο είναι ντόπια πατέντα. Και στην υπόλοιπη Ευρώπη οι εκπαιδευτικοί έχουν πολλές ημέρες άδεια, περισσότερες σε αρκετές χώρες και από την Ελλάδα.Φυσικά οι αμοιβές τους είναι διπλάσιες ή και τριπλάσιες.

    Βέβαια υπάρχει η αξιολόγηση, ας μην το ξεχνάμε. Όμως δεν υπάρχει η έννοια του κομματισμού και γενικά υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο που ενθαρρύνει τη δημιουργία και την εξωστρέφεια. Υπάρχει επιβράβευση και επίπληξη. Ένας εκαπιδευτικός έχει κύρος. Αυτές οι έννοιες, δυστυχώς και με δική μας υπαιτιότητα πολλές φορές, δεν υφίστανται εδώ.

    Σε απεργία και οι καθηγητές δευτεροβάθμιας

    Δάσκαλοι οι πραγματικοί σταρ του μέλλοντος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου