Προβατάκος ήμουν, τσοπανάκο γάμαγα… (E, και;)

Προχθές το βράδυ κάθισα να δω το ΜπροκΜπακ Μάουντεν. Δεν είχα πάει πέρσι μέσα στην αναμπουμπούλα και στο χάιπ του πράγματος, το περίμενα να το δω σε DVD. Τσιγάρα, αναπτήρες, τασάκια, μαξιλάρι στα πόδια, κόκα-κόλα, αμύγδαλα, σοκολάτα υγείας, χαμηλωμένα φώτα, έτοιμοι… πάμε! «Εναρξη»…

Το DVD ξεκίνησε αλλά η ταινία δεν άρχιζε με τίποτα. Κάτι βουνά, κάτι λαγκάδια, κάτι πρόβατα, κάτι τσοπάνοι, μετά ξανά βουνά, λαγκάδια, πρόβατα, 25 λεπτά βουνά, λαγκάδια, πρόβατα, είδαν κι απόειδαν οι τσοπάνοι, μέσα στην τόση μονοτονία του σκηνικού, και κουτούπωσε ο ένας τον άλλον μέσα στο αντίσκηνο!

Αυτά!

Είχε πάει στα 37 λεπτά και κάτι δεύτερα…

Μάζεψα τσιγάρα, αναπτήρες, τασάκια, μαξιλάρια, κοκα-κόλες, αμύγδαλα και ασημόχαρτα από τη σοκολάτα υγείας, έσβησα εντελώς τα φώτα και πήγα για ύπνο!

Αυτά…

Ούτε κριτική ούτε τίποτα…

Ούτε καλή ούτε κακή…

Ούτε σοκαριστική (από τι να σοκαριστείς;) ούτε συγκινητική…

Μια αρλούμπα και μισή!

(Μεγάλη εφεύρεση το DVD τελικά!!!)

Σχόλια

  1. Για να πω την αμαρτία μου το είδα στο σινεμά και έφυγα στη μέση. Πήγα και έβαλα στο dvd Λούκι Λουκ, φτωχό και μόνο καουμπόι, και αναρωτιώμουν γιατί ο Λούκι Λούκ δεν έχει γκόμενα ποτέ; Και ο Λούκι Λούκ γκέϊ;
    Τα έβαλα και με την μάνα μου που μικρό μ' έντυνε καουμπόη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μιλάμε για την μεγαλύτερη πολυδιαφημισμένη κινηματογραφική μπαρούφα των τελευταίων χρόνων ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από τη «Μελωδία της Ευτυχίας» είχα να το πάθω αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου