Γιατί δεν με αγάπησε η πατρίδα μου

[...]

"Ετσι, φτάνει κανείς στο σημείο να διακρίνει, στον παλαιού τύπου αντιαμερικανισμό της παραδοσιακής Αριστεράς, ακονισμένο πάνω στα οικονομικά και ταξικά κριτήρια του ιμπεριαλιστικού μοντέλου και των πολυεθνικών, ένα φαινόμενο ιστορικής στασιμότητας που, άλλωστε, συμφέρει πρωτίστως τις ίδιες τις ΗΠΑ, καθώς τους επιτρέπει να απολογούνται για την ελάχιστη μόνον απ' τις καταστροφές που προκάλεσαν στον συμβολικό ιστό της οικουμένης, όπως είναι, για παράδειγμα, οι δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής ή η κατοχή του Ιράκ. Απεναντίας, η δική μου αποστροφή κατευθυνόταν προς αυτόν τον βαθύτερο ιδιοσυγκρασιακό πυρήνα του αμερικάνικου ονείρου, θεμελιωμένου στη σχεδόν θεολογική πίστη του μέσου Αμερικανού ότι τα πάντα προορίζονται να πουληθούν και ότι, σε όφελος του φαίνεσθαι, δηλαδή του υπ' αριθμόν ένα προϊόντος, η ψυχή των πραγμάτων πρέπει να εκμηδενίζεται, ξεκινώντας από την ψυχή των μύθων, εφόσον αυτοί έγιναν ήδη πράγματα, προ πολλού."


[...]



Του ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

Σχόλια

  1. σου προτίνω να διαβάσεις κ τον Αρανίτση της προηγούμενης εβδομάδας, το σημερινό ήταν η συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τον είχα «αναρτήσει» κι εκείνον, την περασμένη εβδομάδα! Όπως και τα περισσότερα κείμενά του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου