Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για να τελειώνουμε… (ΙΙ)


Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό να έχεις έναν προσωπικό υβριστή.

Προσωπικά διαθέτω τουλάχιστον τρεις (μέχρι στιγμής) στην blogόσφαιρα.

Οι δύο από αυτούς (MacManus Manifesto) εξαπολύουν προσωπικές επιθέσεις και σε άλλους Bloggers, σε δημοσιογράφους, σε συγγραφείς, σε γνωστούς και αγνώστους. Είναι το στυλάκι τους αυτό. Ο τρίτος (Dark Angel) με έχει αναλάβει εργολαβία… Κάτι σαν προσωπικό διώκτης! Το γιατί, «άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου».

Ολο αυτό θα μπορούσε να είναι χαριτωμένο…

Για όσους εκτίθενται με λόγια και πράξεις μπορεί να φανεί και συνηθισμένο.

Μανιακοί επιστολογράφοι υπήρχαν πάντοτε και βομβάρδιζαν τα έντυπα από γενέσεως τυπογραφίας…

Παλιά, στην Ελευθεροτυπία υπήρχε ένας απόστρατος ναύαρχος που κάθε ημέρα έστελνε μια-δύο επιστολές σε σχέση με κείμενα και δημοσιογράφους της εφημερίδας. Σχεδόν πάντοτε υβριστικές. Τις ημέρες που δεν έστελνε ανησυχούσαμε, και κυρίως ο Πέτρος ο Μανταίος που τις λάμβανε, ότι κάτι έπαθε ο ναύαρχος! Νομίζω μια φορά πήραμε και σπίτι του να μάθουμε αν είναι καλά!

Αργότερα όταν από τους δημοτικούς σταθμούς (επί εποχής «ελεύθερης» ραδιοφωνίας) πήγα «μεταγραφή» στο κρατικό, απόκτησα δύο τσιμπούρια-ακροατές. Ηλικιωμένοι και οι δύο. «Σπάγαν» το τηλεφωνικό κέντρο κάθε που είχα εκπομπή. Ο μπήξε, ο δείξε, τι μουσικές είναι αυτές που βάζει (κυρίως ροκ έβαζα και κανένα έντεχνο στα μεγάλα σεκλέτια), πετάχτε τον έξω, εμείς δεν πληρώνουμε για τέτοιους αγριάνθρωπους. Τέτοια. Κάθε φορά! Επίσης ζητούσαν να βάλω λαϊκά, δημοτικά, καραγκούνες και …Ατικ!

Μια φορά είπα να παίξω ένα παιχνιδάκι μαζί τους…

Εκανα μια εκπομπή «σκοτσέζικο ντους».

Ένα κομμάτι Νικ Κέϊβ (αλήθεια τον είδε κανείς χθες;) και ένα …Σαλέα.

Ένα της Μπλόντι κι ένα της …Γλυκερίας…

Κάπως τα έδενα! Με λέξεις, με στίχους, με… δεν θυμάμαι. Υπήρχε όμως μια καλύ δικαιολογία για την συνύπαρξη αυτών των άσχετων κομματιών το ένα μετά το άλλο.

Τα ‘παιξαν τα «τσιμπούρια»!

Ντιλντ!

Μια «μπράβο», μια «αίσχος»…

Είχαμε πέσει στο στούντιο κάτω απ΄τα γέλια…

«Τι τους κάνεις;» με ρωτούσε η τηλεφωνήτρια.

«Ηλεκτροσόκ!».

Ολο το παιχνίδι ήταν για πάρτι τους.

Η πλάκα ήταν ότι «τσίμπησαν» πολλοί ακόμη. Από όλη την Ελλάδα (τα καλά της κρατικής ραδιοφωνίας, να σε ακούν παντού). Τους άρεσε…

Τηλεφωνούσαν ροκάδες, νταλικέρηδες, γριές, παπάδες, κοριτσάκια, αγοράκια… Οι πάντες… Αρεσε τόσο που σχεδόν το καθιέρωσα για όσο καιρό έμεινα στα ερτζιανά…

Οι δύο αρχικοί υβριστές μου στο τέλος με αγάπησαν. Θυμάμαι μάλιστα –έχω κρατήσει της σημειώσεις από τη τηλεφωνικό κέντρο- ότι και οι δύο έστειλαν συγκινητικά αποχαιρετιστήρια μηνύματα στην τελευταία μου εκπομπή ever στο ραδιόφωνο. Είχα γίνει η παρέα τους αλλά κι αυτός που τους έκανα τα γνωρίσουν τα «ξένα»…

Δυστυχώς εδώ στα blogs, η κατάσταση δεν είναι ίδια. Υπάρχει μια παθολογία, μια κακότητα που τότε, στο ραδιόφωνο δεν υπήρχε. Και μια αγιάτρευτη, χολερική εμμονή!

Κρίμα!

Σχόλια

  1. μην δινεις σημασια.
    και κυριως μην απαντας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Φοβού τους συνταξιούχους ...και δη πρώην στρατιωτικούς και εκπαιδευτικούς"!

    Αυτή ήταν η πρώτη συμβουλή της προϊστάμενης μου, καλή της ώρα όπου και να 'ναι, όταν πρωτοδούλεψα σε εφημερίδα.

    "Δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν και ξεκοκαλίζουν την εφημερίδα. Θα ανακαλύψουν και το παραμικρό λαθάκι που μπορεί να ξεφύγει από το διορθωτή"

    Και το ανακάλυπταν γαμώτο. Ακόμα και το μη-λαθάκι. "τραίνο κι όχι τρένο" - "κτίριο κι όχι κτήριο" και λοιπά...

    Άλλοι ευγενικά κι άλλοι με μια έπαρση και κακία απίστευτη. Μετά από 15 χρόνια ακόμα διακατέχομαι από το σύνδρομο του συνταξιούχου... μπρρρρ!

    Όσον αφορά το πέρασμα μου από την κρατική ένα έχω να πω... η απόλυτη φρίκη. Η κάθε παρατήρηση για κάποια αβλεψία, κάποια παραδρομή -αρκετές οφείλω να παραδεχτώ ελλείψει διορθωτών- συνοδευόταν από τις απαραίτητες -κατά τη γνώμη τους- λέξεις "χαράτσι", "άχρηστοι όλοι σας", "κρατικοδίαιτοι", "τι σας πληρώνουμε"...

    Κάποτε απαντούσα με επιχείρηματα... αλλά εκεί πιάναμε έναν διάλογο σουρέαλ που καταντούσε ατέλειωτος. Τώρα πλέον "ευχαριστώ για την επικοινωνία" και "στη διάθεση σας" και "ειλικρινά δική σας"...! Και επιτέλους το βουλώνουν... Στου κουφού την πόρτα, πόσα mail να στείλεις;

    Δε σε διαβάζω συστηματικά αλλά λέω να αρχίσω να το κάνω. Για να έχεις ΤΡΕΙΣ προσωπικούς υβριστές ΚΑΤΙ γράφεις... :-)

    Υ.Γ. ...sorry για το σεντόνι. Ένιωσα ότι συμπάχω...! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. justelene >>>Πράγματι ήταν!

    country boy >>> Είτε απαντώ είτε όχι (όπως έκανα εδώ και καιρό) οι επιθέσεις συνεχίζονται με χτυπήματα κάτω από τη μέση. Κάποια στιγμή όμως λες "μπαστα!".

    Adomiel >>> Δεν ξέρω αν γράφω ΚΑΤΙ, αυτό εσύ θα το κρίνεις. Ξέρω όμως οτι όλα τα πράγματα έχουν τα όριά τους...
    Σε ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ξεράθηκα στα γέλια όταν ένας ξάδερφος που δουλεύει σε αθλητικό site, μου διάβασε μερικά από τα "απεγνωσμένα" email Αρειανών και Παοκτσήδων.

    Χαρακτηριστικά: Κάθε αναφορά στην ομάδα μπάσκετ του Άρη η οποία δεν περιέχει την λέξη "Αυτοκράτορας" σε κάθε παράγραφο τιμωρείται με γλαφυρές περιγραφές βουκολικού σεξ... Το κατεστημένο της Αθήνας, κλπ κλπ...

    Για μένα είναι αρρώστια να βάζεις τη ζωή σου στην άκρη για να ξεκαβλώνεις βρίζωντας ανώνυμα στο internet...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…