Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είμαι μαζί του!

Τον Γιάννη Μπουτάρη δεν τον γνώριζα προσωπικά μέχρι πριν λίγους μήνες που τον είδα στο υπόγειο του «Εντευκτηρίου», σε μια εκδήλωση που είχε οργανώσει το καλό περιοδικό για να τιμήσει τη δράση του ως ενεργού πολίτη. Ακουσα τους φίλους του να μιλούν για εκείνον, κυρίως όμως άκουσα τον ίδιο να τους ευχαριστεί με μια εφηβική σχεδόν σεμνότητα αποφεύγοντας, όσο μπορούσε, να μιλήσει σε πρώτο ενικό πρόσωπο. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η παρουσία του. Μου θύμισε τον Μάνο Κατράκη, έτσι ψηλόλιγνος, ξερακιανός και ταυτόχρονα άντρας ορεσίβιος, άντρας έλατο, χωρίς το βάθος της φωνής του Κρητίκαρου αλλά με το ίδιο παράστημα. Ηξερα γι αυτόν αρκετά. Ηξερα για την περιπέτειά του με το αλκοόλ, έχει μιλήσει πολλές φορές γι αυτήν με εξαιρετικό θάρρος. Ηξερα για τις κατραπακιές που είχε φάει στον επαγγελματικό στίβο όταν κόντεψε να μείνει μόνο με τα ρούχα που φορούσε, μέχρι και το πατρικό του κόντεψε να βγει στο σφυρί. Κι ύστερα σηκώθηκε. Δεν ήταν εύκολο. Όχι δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Το έχω πολλές φορές δει σε φίλους, το έχω νιώσει κι εγώ, πως είναι όταν πέφτεις. Όταν δεν χτυπάει κανένα τηλέφωνο. Όταν έρχονται βροχή τα εξώδικα και οι λογαριασμοί. Όταν σε κυνηγούν τα χρέη και βλέπεις τη ζωή γύρω σου να καταρρέει σαν πύργος με τραπουλόχαρτα. Από τίποτα κρατιέσαι. Από το τίποτα. Πόσο μάλλον να σηκωθείς και να κερδίσεις το χαμένο έδαφος. Και να το πάθεις είκοσι και τριάντα χρόνων, δεν πειράζει, σε σηκώνει η ζωή η ίδια, είσαι ανάλαφρος ακόμη. Να το πάθεις μετά τα σαράντα και τα πενήντα όταν όλα «θα πρέπει» να είναι γερά θεμελιωμένα και στέρεα, τότε είναι ευκολότερο να μείνεις κάτω και να προσδοκάς το έλεος. Ο κυρ-Γιάννης δεν είναι από αυτούς που θα περιμένουν κάποιον να τους σηκώσει. Φαίνεται αυτό στο πρόσωπό του. Οσο έχει ανάσα θα πολεμάει, θα το ρίχνει το ζάρι του, όχι με τον ανόητο ρομαντισμό του «πολεμιστή του φωτός» αλλά με εκείνη τη γήινη, τη χθόνια δύναμη του ανθρώπου που παρατηρεί τους χειμώνες και τα καλοκαίρια, που ξέρει από του κύκλου τα γυρίσματα και ξέρει να πιάνεται από αυτό το τίποτα για να ξαναριζώσει. Κι όταν ξαναρίζωσε και ορθώθηκε αντί να κάτσει στ’ αυγά του και να «φυσήξει και το γιαούρτι» ρίχτηκε πάλι στα κοινά. Με τα μούτρα. Το πλεόνασμα του χρόνου του και της σκέψης του, σωστής ή λάθος, άλλοτε σωστής κι άλλοτε λάθος –όπως είναι οι σκέψεις εκείνων που δεν κάθονται απλοί χειροκροτητές στην κερκίδα- το πρόσφερε στην Πόλη. Κι είναι σπουδαίο αυτό. Άλλος στη θέση του καβαλούσε ένα σκάφος και θα πήγαινε όσο πιο μακριά μπορούσε, όσο πιο συχνά μπορούσε να ξεφύγει από τη μπίχλα της εποχής του. Την είχε και την έχει αυτή τη δυνατότητα. Δεν την αξιοποίησε. Κατεβαίνει υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, μια πόλης που του μοιάζει… που θα μπορούσε να του μοιάζει… που θα μπορούσε να ξανασηκωθεί από αυτό το τέλμα που την έριξαν οι εξουσίες και οι άνθρωποί της…

Είμαι μαζί του!

  1. Διότι δεν τον υποστηρίζει κανένα κόμμα εξουσίας από αυτά που κατάντησαν όπως κατάντησαν τη Θεσσαλονίκη και έτσι δεν είναι μέρος του προβλήματος.
  2. Γιατί παρά τις αρχικές –λάθος, κατά τη γνώμη μου δηλώσεις περί του αντιθέτου-δεν κάθισε να περιμένει τι θα αποφασίσουν τα κομματικά επιτελεία και οι κεντρικο-επίτροποι για να πάρει τις δικές του αποφάσεις.
  3. Γιατί είναι ο μόνος εκ των υποψηφίων που έχει δουλέψει (κάνοντας μια κανονική δουλειά) στη ζωή του…
  4. Γιατί δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός…
  5. Γιατί είναι επαγγελματίας πολίτης…
  6. Γιατί είναι και δεν το «παίζει» οικολόγος…
  7. Για τον Αρκτούρο…
  8. Για το Νυμφαίο…
  9. Γιατί τον βλέπεις να περπατάει στους δρόμους της πόλης όλο το χρόνο και όχι μόνο στις προεκλογικές περιόδους…
  10. Γιατί η πολιτική παρουσία του δεν τραυματίζει την αισθητική μας…
  11. Γιατί φοράει σκουλαρίκι…
  12. Γιατί αγαπάει τη Θεσσαλονίκη χωρίς να «χαϊδεύει» τους θεσσαλονικιούς…
  13. Γιατί «μηδένισε την ταρίφα» στην προσωπική και επαγγελματική του ζωή και ξανασηκώθηκε…
  14. Γιατί εκτιμώ πολλούς από τους υποψήφιους στο ψηφοδέλτιό του.
  15. Γιατί θα είναι παρών και την επόμενη των εκλογών όποιο ποσοστό κι αν πάρει.
  16. Και ναι, για τα κρασιά του! Τα κόκκινα!

Σχόλια

  1. Συμφωνώ σε όλα και προσυπογράφω, εκτός από τα κρασιά. Ας τα αφήσουμε καλύτερα στην άκρη αυτά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάνεις λάθος και θα το καταλάβεις εν καιρώ. Παίζει το παιχνίδι της ψηφοθηρίας χρόνια τώρα, είναι ανήθικος και στερείται παιδείας.

    Θυμήσου αυτό το comment, όταν συνειδητοποιήσεις πόσο κακόβουλος είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δημοσιεύω το παραπάνω ΑΝΩΝΥΜΟ comment (θα προτιμούσα, ειδικά για πολιτικά θέματα, τη γενναιότητα της ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ) επειδή η πολιτική θέση έχει ανάγκη τον Αντίλογο. Διαφορετικά θα είναι απλή προπαγάνδα!
    Θα ήθελα όμως συγκεκριμένα επιχειρήματα του ΓΙΑΤΙ είναι ψηφοθήρας και ΚΥΡΙΩΣ γιατί είναι ΑΝΗΘΙΚΟΣ. Διαφορετικά αυτό ονομάζεται ΛΑΣΠΗ! Και είναι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που κάνουν άνθρωποι που δεν διαθέτουν το ήθος και το φρέσκο (υποτίθεται) μυαλό των bloggers.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να θυμίσω ότι παρόμοια επίθεση ΛΑΣΠΗΣ είχε δεχτεί μέσα από σχόλια και σε ΑΥΤΟ το Blog και ο Πάνος Θεοδωρίδης και αρκετοί άλλοι από γνωστούς, επαγγελματίες ΑΝΩΝΥΜΟΓΡΑΦΟΥΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "Είναι ανήθικος"! Δηλαδή δεν ακολουθεί (ενδεχομένως,γιατί δεν έχω ιδέα) την τρέχουσα "ηθική".Πάντοτε του σώματος, πάντοτε του δέρματος, πάντοτε του πάθους, πάντοτε των ιδεών, πάντοτε των δακρύων.Με αυτά ασχολείται η "ηθική".
    Και το άλλο με καθάρισε: "στερείται παιδείας".Αν δείτε πώς έφτιαξε μιά μουσάντρα στο σπιτικό του, στη Νέβεσκα, τρίβοντάς την με σόδα,θα πάρετε τους Ντεριντάδες και θα τους κάνετε λαδόκολλα γιά το σούσι σας.
    Η ψηφοθηρία τέλος,δεν είναι απαξιωτικός όρος, αλλά υποχρέωση παντός πολιτευόμενου.Λέγεται και "άγρα ψήφων" και ταπεινώνει την συνείδηση του αγρευτή, δεν ταπεινώνει τους ψηφοφόρους.
    Καλύτερο έπαινο γιά τον Μπουτάρη δεν άκουσα ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Η ψηφοθηρία τέλος,δεν είναι απαξιωτικός όρος, αλλά υποχρέωση παντός πολιτευόμενου.Λέγεται και "άγρα ψήφων" και ταπεινώνει την συνείδηση του αγρευτή, δεν ταπεινώνει τους ψηφοφόρους."


    Θα μου επιτραπεί να διαφωνήσω πιστεύω.
    Η άγρα ψήφων όπως και η άγρα πελατών από τους εμπόρους συνηθίζεται μόνο στις υπανάπτυκτες χώρες όπου τα χαρακτηριστικά των δυο αυτών κατηγοριών γειτνιάζουν.

    Η συνείδηση του πολιτευτή- όπως και του εμπόρου καλά κάνει και ταπεινώνεται αν το επιθυμούν αλλά ποιος νοιάζεται γι αυτήν; Από τη στιγμή που ο πολιτευτής δεν περιορίζεται στο γραφείο του, στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις όπου ο καθένας μπορεί να ενημερωθεί – όπως εξ άλλου και από τα άρθρα του Τύπου, το ήθος του το έχει χάσει.

    Πιο πολύ ανησυχώ για τη δική μου ταπείνωση, όταν με σταματούν στο δρόμο για να με «ενημερώσουν», όταν δέχομαι τηλεφωνήματα από τους γραμματείς τους και όταν μοντάρουν και μονστράρουν την φάτσα τους στις γιγαντοαφίσες που τοποθετούν στις ταράτσες απέναντι από το παράθυρό μου.

    Ως «ψηφο-φόρος», νιώθω τότε σαν το χαρτί που "περι-τυλίγει" ο χασάπης τα κρέατα.
    Από έξω το χαρτί κι από μέσα το ωμό κρέας. Και καλά το χαρτί αλλά όχι να μου βάλουν και τη στάμπα με τη φίρμα τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δηλαδή το "ακολουθεί πολιτική διαφήμιση" δεν είναι άγρα ψήφων;
    Απόλυτα δεκτή η διαφωνία σας, αλλά το σφάλμα δικό μου: δεν πρόσθεσα στη φράση που σας ενόχλησε το "δεν ταπεινώνει κι άλλο τους ήδη ταπεινωμένους ψηφοφόρους".
    ΑΝεμε, συγγνώμη που διαφωνούμε στη φωλιά σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ..ναι, όλες οι "πλύσεις" ταπεινωτικές είναι, ειδικά όταν εισβάλλουν στο σπίτι μας :) Τλχ να μην αφορούν ΚΑΙ την ψήφο μας αλλά όπως το λέτε κι εσείς, τον ψηφοφόρο τον ταπεινώνει πρώτα η ψήφος σαν διαδικασία (αντιπροσώπευσης) και μετά το πρόσωπο που την "διεκδικεί".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Παγκόσμια Διακήρυξη για την Πληροφόρηση και τη Δημοκρατία

Η Διακήρυξη έγινε ομόφωνα δεκτή από την Information and Democracy Commission H Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη: Amartya Sen, Joseph Stiglitz, Mario Vargas Llosa,  Hauwa IbrahimEmily BellYochaï BenklerTeng BiaoNighat DadCan DündarPrimavera de FilippiMireille Delmas-MartyAbdou DioufFrancis FukuyamaUlrik HaagerupAnn Marie Lipinski,Adam MichnikEli PariserAntoine PetitNavi PillayMaria RessaMarina WalkerAidan White και Mihaïl Zygar.
Πηγή: RSF
Μετάφραση: Anemosnaftilos
Προοίμιο
Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης είναι κοινό αγαθό της ανθρωπότητας και πρέπει να προστατεύεται ως τέτοιο. Η διαχείρισή του είναι ευθύνη ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω δημοκρατικών θεσμών, με στόχο τη διευκόλυνση της πραγματικής επικοινωνίας μεταξύ ατόμων, πολιτισμών, λαών και εθνών, στην υπηρεσία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πολιτικής συναίνεσης, της ειρήνης, της ζωής και του περιβάλλοντος.

Ο παγκόσμιος χώρος επικοινωνίας και πληροφόρησης πρέπει να εξυπηρετεί την …

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…