Aντικειμενικότητα, ίσως. Ουδετερότητα, αδύνατον

«Nα μη λένε μόνο τι κάνει το Iσραήλ, αλλά και τι κάνει η Xεζμπολάχ» έλεγε σε έντονο ύφος δημοσιογράφος μεγάλου καναλιού. «Ο X επικαλείται τις αποφάσεις του ΟHE για το Παλαιστινιακό· κανένας όμως δεν αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου Aσφαλείας του ΟHE για τον αφοπλισμό της Xεζμπολάχ» έγραφε, νηφάλιος αυτός, έγκυρος δημοσιογράφος καθημερινής εφημερίδας...

Σχόλια

  1. ΆΝεμε. Όταν στο τίτλο βλέπω το "αντικειμενικότητα ίσως" απελπίζομαι. Δηλαδή, το να προσπαθεί να είναι κάποιος αντικειμενικός ( κάτι που θεωρητικά τουλάχιστον, δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολο οταν ένα ζήτημα δεν τον αφορά άμεσα) έχει αρχίσει να προβάλλεται ως παραχώρηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αθηναίος>>> Νομίζω οτι δεν διάβασες το άρθρο του Γ.Η. Χάρη.

    "Στο Ρασομόν του Κουροσάβα, μία από τις 10 καλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, σύμφωνα και με τους κριτικούς, έχουμε τις αντιφατικές αφηγήσεις δράστη, θύματος και άλλων μαρτύρων, σχετικά με τη δολοφονία ενός σαμουράι και το βιασμό της γυναίκας του. Μέσα από την υποκειμενικότητα της ανθρώπινης μαρτυρίας, που είναι το θέμα του Κουροσάβα, στην ταινία δεν θα μάθουμε ποτέ τι ακριβώς συνέβη στην πραγματικότητα, έτσι όπως γενικά δεν είμαστε σε θέση να διακρίνουμε τα όρια π.χ. ανάμεσα στις σκόπιμες αλλοιώσεις (τα ψέματα) και τις αλλοιώσεις της μνήμης, αλλά προπαντός την υποκειμενική πρόσληψη του αντικειμενικού. Άρα, δεν υπάρχει καθαυτό αντικειμενικό, εφόσον η υποκειμενική πρόσληψη σημαίνει το «δικό μου» κάθε φορά αντικειμενικό;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου