Μήπως; (Απόσπασμα ΙΙ)

M.: (...) Δεν ξέρω γιατί, έρχεται τώρα στο νου μου η Σιμόν ντε Μποβουάρ. Να με συγχωρήσουν οι αναγνώστες, αλλά τη θεωρώ μάλλον κακή συγγραφέα. Είχε μανία με τον εαυτό της κι έγραφε όλο ημερολόγιο, ημερολόγιο, ημερολόγιο, λες και μας ένοιαζε αν είναι τα κείμενα καλά, και την απασχολούσε τόσο πολύ το θέμα της γυναίκας που έγινε άντρας.



Φ.: Κι όμως μας δώρησε μια σπουδαία φράση: "Δεν γεννιέσαι γυναίκα, γίνεσαι".



Μ.: Δεν είναι και τίποτα φοβερό αυτό που σκέφτηκε. Είχε μεγάλη επιθετικότητα προς τους άντρες. (...) Στα ημερολόγιά της μιλάει μόνο για τον εαυτό της. Δεν μιλάει για τίποτ' άλλο. Είναι αυτή και μόνο αυτή. Και τόσο πια σπουδαίο είναι η γυναίκα; Δεν υπάρχουν κι άντρες;



Φ.: Δηλαδή το γεγονός οτι είναι γυναίκα το απολυτοποίησε.



Μ.: Το 'κανε βούκινο. Πως να σου το εξηγήσω;

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου