Χαρά στους ανόητους δεν θα προσφέρω…


…συμφωνώντας με το σημερινό κομμάτι του Στάθη.

(Όχι ότι οι α-νόητοι –και οι αμετανόητοι- θα νοήσουν ΠΩΣ γίνεται να διαφωνείς με κάποιον με τον οποίο συμφωνείς σε ένα 30-40-50 ή και 80%. Όπως δεν μπορούν να καταλάβουν πως μπορεί να φτύνεις κουκούτσια για ένα άρθρο, κομμάτι, ποστ, βιβλίο κάποιου και να τον συγχαίρεις από καρδιάς για ένα άλλο άρθρο, κομμάτι, ποστ, βιβλίο, συνέντευξη. Οι ιδεολογίες και η ιδεοληπτική αχρωματοψία των ανόητων δεν επιτρέπουν αποχρώσεις…)

Δεν θα συμφωνήσω λοιπόν με τα όσα γράφει για τον Γκίντερ Γκρας και την νεανική θητεία του στα Βάφεν Ες-Ες την οποία ομολόγησε λίαν προσφάτως.

Και δεν θα συμφωνήσω γιατί ποτέ δεν συμπάθησα τους αναμάρτητους. Πάντοτε ήσαν έτοιμοι να εκσφενδονίσουν μια πέτρα στο κεφάλι ενός «αμαρτωλού». Πάντοτε κυκλοφορούν με κάτι κοτρόνια στο χέρι και στις τσέπες…

Κι από τα λίγα «θεοτικά» που κρατώ, κουβέντες με γέροντες στο Ορος και παπάδες σε χωριά της Αμοργού και της Ηπείρου, είναι και η σημασία της αμαρτίας: να χάνεις το στόχο σου, να ξαστοχείς… Να κάνεις λάθος!

Η αμαρτία δεν είναι έγκλημα ασυγχώρητο. Είναι το να κάνεις και μια και δυό και τρεις και χίλιες δεκατρείς, λάθος στο δρόμο σου…

«Πήραμε τη ζωή μας λάθος και αλλάξαμε ζωή» γράφει ο ποιητής και το τραγούδησε η γενιά μου…

Δεν τον πετώ αυτόν τον στίχο στα σκουπίδια επειδή ο πιτσιρικάς Γκίντερ Γρας κατετάγη στα Βάφεν Ες-Ες…

Γιατί θα χάσω το μέτρο.

Αν ο Γκρας είναι ασυγχώρητος, τότε εκείνη η ανεκδιήγητη φωτογράφος της Αρειας φυλής που πέθανε 190 ετών αμετανόητη, τι είναι; Ο Πλεύρης τι είναι;

Όχι δεν είναι το ίδιο ο Πλεύρης κι ο Γκρας…

Σίγουρα δεν είναι!

Ούτε είναι ίσα κι όμοια όποιος ήταν μέλος της Νεολαίας Μεταξά με εκείνον που συνεργάστηκε με τη δικτατορία ή τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής.

(Πολλά μέλη της νεολαίας Μεταξά άλλωστε πέρασαν αργότερα στην Αντίσταση…)

Κανείς δεν μπορεί να καταδικάσει τον Γκρας εις τον αιώνα των αιώνων επειδή, ως πιτσιρικάς κατετάγη στα τάγματα εκείνων που έκαναν το Ολοκαύτωμα…. Όπως κανείς δεν μπορεί να δίνει συγχωροχάρτι εις τον αιώνα των αιώνων στους απογόνους εκείνων που υπέστησαν το Ολοκαύτωμα….

Και πάλι όμως….

…όπως και να έχει, όσο αυστηρός και να είσαι –κι έχεις το δικαίωμα να είσαι- δεν μπορείς να λες: «πετάω τα βιβλία του απ' τη βιβλιοθήκη μου». Όταν μάλιστα κάποιοι –μπορεί και αυτός που κατηγορείς, μαζί τους- ΕΚΑΙΓΑΝ βιβλία. Όταν κάποιοι συνεχίζουν να ΚΑΙΝΕ βιβλία!

Να πάρει η οργή, δεν θα γίνουμε ίδιοι με αυτούς που εκδίδουν τις «Κόκκινες Βίβλους» και τα «Αντικομμουνιστικά Μανιφέστα».

Ούτε με τους Γκεμπελίσκους και τους Φλούφληδες που «ταμπελώνουν» ό,τι δεν καταλαβαίνουν.

Ούτε φυσικά με τους «αναμάρτητους» και «αει-πάρθενους» του Περισσού!

Υ.Γ. Αυτά όλα δεν σημαίνουν ότι δεν έφαγα κλωτσιά στο στομάχι από την αποκάλυψη. Όμως όταν ο Γκρας επιδοκίμαζε τους βομβαρδισμούς στη Σερβία, η κλωτσιά μου είχε έλθει στα μούτρα. Υπάρχει –κι εδώ- μια ποιοτική διαφορά!

Σχόλια

  1. Kρίμα. Απογοητευτικό το κείμενο του Στάθη. Εντελώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Άνεμε, δεν δηλώνω.. αναμάρτητος, ούτε φυσικά μπορώ να συμφωνήσω με το - "πετάω τα βιβλία του απ' τη βιβλιοθήκη μου.", αλλά το θέμα της αποσύνδεσης λογοτέχνη-έργου (για μένα μεγάλο λάθος) και του κα΄τά πόσο οι άνθρωποι αλλάξουν (για μένα, πολυ λίγο), είναι τεράστιο....

    Δες αν θέλεις την σχετική συζήτηση στου Αθήναιου.

    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αλήθεια, επιδοκίμαζε τους βομβαρδισμούς στη Σερβία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Άσχετο με το θέμα, αλλά θα 'θελα να κάνω μια διευκρίνηση.

    Ο στίχος "πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή" είναι παρεξηγημένος.

    Το σωστό είναι:

    Πήραμε τη ζωή μας (άνω τελεία)
    λάθος
    κι αλλάξαμε ζωή

    Οπότε, διαβάζοντας και το υπόλοιπο ποίημα, το νόημα αλλάζει.

    Δεν είμαι ο πρώτος που το αναφέρω, αν ψάξετε θα βρείτε αρκετές αναφορές στο θέμα.


    Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νομίζω πως είναι

    πήραμε τη ζωή μας! λάθος(άνω στιγμή)
    κι αλλάξαμε ζωή.

    Δεν είμαι σίγουρος γι΄αυτό, μήτε θα ξαναδιαβάσω Σεφέρη γιά να το επαληθεύσω.Αλλά γιά το παρακάτω είμαι σίγουρος:

    Υπάρχει και μία ηχογράφηση, με τον Μπιθικότση πάλι, που συμβαδίζει με το νόημα του στίχου:

    πή-ρα-με-τη-η-η-ή-ζω-ή-η-η-η-η- μας.(τα ηηηη συμπληρώνουν το δεκατετρασύλλαβο, όπως αναλύεται μουσικά ο εννεασύλλαβος του Σ.)
    Λάθος! (σαν στάσιμο, σαν κορώνα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου