Μήπως; Σίγουρα!!!


Ξυπνάω, βάζω καφέ, κάθομαι μαζί τους και τις ακούω να μιλούν χωρίς να διακόπτω. Είχα χρόνια -αν ποτέ...- να ακούσω δύο γυναίκες να συζητούν μεταξύ τους και να με ενδιαφέρουν τόσο πολύ αυτά που λένε, οι "κοριτσίστικες ιστορίες" τους, τα μικρά "δικά" τους...

Εχω κάτσει απο το πρωί δίπλα στη Μαργαρίτα και την Φωτεινή και δεν χορταίνω να τις ακούω... Να τις διαβάζω... Να μαθαίνω...

Θα ήθελα να σας μεταφέρω εδώ κομμάτια και αποσπάσματα απο όσα λένε. Θα ήθελα να αντιγράψω ολόκληρο το βιβλίο...

Οχι, αγοράστε το!


Σσσσσ! Ερχονται! Γειά!

Θα ξαναγράψω γι αυτές!

Σχόλια