Οι Κομαντάντε





Ο Fidel Castro, ο Osvaldo Dortico, ο Ernesto 'Che' Guevara, ο Augusto Martinez Sanchez, ο Antonio Nunez-Jimenez, ο William Morgan (ο μοναδικός στην ιστορία Αμερικάνος κομαντάντε) και ο Eloy Guttierrez Menoyo μπαίνουν στην Αβάνα.


H κληρονομιά του Kάστρο » Διαστάσεις



Φιντελισμός χωρίς Φιντέλ;





του Νίκου Καρρά





Σε τέσσερις μήνες κλείνει μισός αιώνας από τότε που πάτησε οριστικά το πόδι του στο σμαραγδένιο νησί και από τότε έγινε το ζωντανό σύμβολό του. Εκείνη τη μέρα της 2ας Δεκεμβρίου του 1956 ούτε ο ίδιος ούτε ο αδελφός του σκέφτονταν το τέλος, αφού μόλις που έκαναν την αρχή.




Από τότε όλες οι θρυλικές μορφές της κουβανέζικης επανάστασης «έφυγαν» ένας ένας. Ο χαρισματικός Καμίλο Σιενφουέγος, πρώτος και κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Ο Γουίλιαμ Μόργκαν, εκτελεσμένος ως πράκτορας. Ο Τσε Γκεβάρα πολεμώντας ηρωικά στη Βολιβία. Ο πρόεδρος της χώρας, Οσβάλντο Ντορτίκος, αυτοκτονώντας. Ο Νούνιες Χιμένες, σιωπηρά, όπως και τόσοι άλλοι…





Στο τιμόνι έμειναν δύο. Ο Φιντέλ και ο Ραούλ. Το μυαλό και η γροθιά, όπως τους είχαν χαρακτηρίσει. Η φωνή της Κούβας και η σιωπή της. Ο μεγάλος και ο μικρός αδελφός. Και γέρασαν, όπως στα παραμύθια, πάνω στην εξουσία.




Ο μεγάλος, πριν από μια βδομάδα, ανήμερα της επετείου της 26ης Ιουλίου 1953, της εξέγερσης της Μονκάδα, διεμήνυσε στο «βόρειο γείτονα» ότι δε σκοπεύει να μείνει στην εξουσία μέχρι τα εκατό του χρόνια. Κάτι παραπάνω γνώριζε ή μάλλον ένιωθε, αφού τέσσερις μέρες αργότερα μεταβίβασε «προσωρινά» όλα τα οφίκιά του στον αδελφό του.
Οπως και να 'χει, κάτι αλλάζει στην Κούβα. Αλλά τι; Και σε ποια κατεύθυνση;




Ο αναλυτής λατινοαμερικανικών θεμάτων Αλβαρο Βάργκας Γιόσα (γιος του περίφημου Περουβιανού συγγραφέα Μάριο Βάργκας Γιόσα) στην ιστοσελίδα του εκτιμά ότι υπάρχουν πέντε διαδρομές αλλαγής ενός μετα-κομμουνιστικού καθεστώτος. Από αυτές οι τρεις θεωρούνται πλέον ανέφικτες για την Κούβα.




Πρώτον, το κινέζικο μοντέλο, που ο Φιντέλ το επιχείρησε κάποια στιγμή, αλλά γρήγορα υποχώρησε φοβούμενος τις συνέπειές του. Οσο για το διάδοχό του Ραούλ, κανείς δεν μπορεί να τον φανταστεί ως τον Τενγκ Χσιάο-πινγκ της Κούβας. Ο Ραούλ, σύμφωνα με τον Γιόσα, ούτε Κουβανός Γιαρουζέλσκι μπορεί να γίνει, καθώς τα χέρια του έχουν βαφτεί με πολύ περισσότερο αίμα, ενώ δεν έχει απέναντί του και μια ικανή αντιπολίτευση για να συμβιβαστεί. Μετά το κινέζικο και το πολωνικό, ο Γιόσα απορρίπτει και το μοντέλο Γκορμπατσόφ, αφού εκτιμά ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κουβανέζικης ηγεσίας εμμένει στις παραδοσιακές αρχές της επανάστασης.




Τι απομένει; Ο φιντελισμός χωρίς τον Φιντέλ ή μια ανελέητη πάλη χαρακωμάτων διαφόρων φραξιών. Ο Γιόσα πιστεύει ότι θα συμβεί το τελευταίο.




Είναι γνωστό ότι και ο 75χρονος Ραούλ δε χαίρει άκρας υγείας. Ωστόσο έχει τα φόντα να κρατήσει την εξουσία, όσο θα έχει την οικονομική υποστήριξη και τα πετρέλαια του Ούγκο Τσάβες.




Αυτά, όμως, είναι σενάρια. Ο Φιντέλ σε λίγες μέρες κλείνει τα 80 του. Και όσο ζει, έχει διδάξει όλη την ανθρωπότητα ότι έχει αστείρευτη φαντασία, θέληση, τόλμη και οξυδέρκεια για να μας αιφνιδιάζει όλους.

Σχόλια