Δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής…


«Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εσάς σας έπιασε ο πόνος για την πλατεία Αριστοτέλους», θα πει ο άλλος.

Και θα είχε όλα τα δίκια αν το θέμα της ανάπλασης της κεντρικής πλατείας της Θεσσαλονίκης ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Μια ακόμη φαεινή ενός ΒλαχοΜΠΑΡόκ Δήμαρχου που θέλει να μεταφέρει την κιτσάτη αισθητική του σπιτιού του σε ολόκληρη την πόλη.

Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η αναμόρφωση της πλατείας Αριστοτέλους σε ανοιχτό σκυλάδικο με θερμαινόμενα δάπεδα και σιντριβάνια με λέιζερ, είναι απολύτως ενταγμένη στη γενικότερη αναμόρφωση του γιουροβιζιονιστικού πολιτισμού μας. Από τις τσιτσιολινικού γούστου «γιορτές των Αγγέλων» και τις εορταστικές σουπερ-συναυλίες των Sakis, Makis, Despinas, Annas περνάμε στην ολοκληρωτική παράδοση της πόλης στην μουρόχαυλη κουλτούρα των φραπεδαράδων και των αρχιδάμπουρων (βλέπε σχετικό κεφάλαιο της νεοελληνικής εποποιίας του 21ου αιώνα).

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό (σε κάποιους νεώτερους δεν λέει απολύτως τίποτα) αλλά αυτά όλα θυμίζουν τους χουντοδήμαρχους Πειραιά και Αθήνας που είχαν μετρέψει τις πόλεις σαν τα μούτρα τους με τα σιντριβάνια και τις «φτερούδες» που είχαν εγκαταστήσει σε πλατείες, παραλίες, λιμάνια και λόφους.

Με άλλα λόγια αν ήταν απλώς θέμα αισθητικής δεν θα άξιζε τον κόπο να (ίσως) να το κάνουμε τόσο μεγάλο …θέμα! Πάλι με χρόνια, καιρούς και μετά από ολικές καταστροφές, πάλι «δικά μας θα ήταν» και κάτω από τα τραπεζοκαθίσματα θα βρίσκαμε (ίσως) το μέτρο και την αισθητική. Ισως. Όμως δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής. Είναι κομμάτι ενός μοντέλου (ΥΠΟ-)ανάπτυξης αυτό. Μια υπό-ανάπτυξης που χαϊδεύει το πιο άθλιο κομμάτι μας. Το πιο αντιπαραγωγικό. Το πιο συντηρητικό. Το πιο «στ’ αρχίδια μας κι εμάς». Το πιο απωθητικό εντέλει ακόμη και για εκείνους, ντόπιους και ξένους, που θέλουν πραγματικά να επενδύσουν σε αυτή την πόλη.

Εχω κι άλλα…

Πείτε κι εσείς…

Σχόλια

  1. Κλέβω λίγο χρόνο Καπ από το σεντόνι των 5000 λέξεων που ετοιμάζω για την κατάντια αυτής της πόλης και συμπληρώνω: Ο συντηρητισμός που σερβίρεται ως ποπ και οδηγεί τα 18χρονα να πετάνε λολούδια στις πίστες. Δώσε βάση στα κομμάτια του Παζλ: Ροτοντα/Αριστοτέλους/Ναυαρίνο/Iκτινου/
    Φιξ/Βίλκα/Μύλος/Λιμάνι/Κοσμος/
    Αεροδρόμιο

    Συν τις μαρίνες που ετοιμάζονται για να φιλοξενήσουν το κότερο του φίλου σου του νταλάρα και των λοιπών καταθλιπτικών. Θα κάνουν την πόλη αγνώριστη ρε μαν.

    Τι χρονιά είπαμε ότι έχουμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ήθελα να 'ξερα ποιοι γεννάνε ποιους : Οι φραπεδαράδες τους αρχιδάμπουρες ή το αντίστροφο;

    Η "ανάπλαση" είναι η κορυφή του παγόβουνου. Σ' ένα άλλο blog διάβαζα ότι οι ίδιοι οι πολίτες της Θεσσαλονίκης επιτρέψανε τη μετατροπή της Αριστοτέλους σε "πασαρέλα φραπεδομαγκιάς" με την έμμεση "επιβράβευσή" τους και δεν μπορώ παρά να δω το δίκιο σ' αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχουμε την πόλη που μας αξίζει. Και προσεχώς το συντριβάνι που μας αξίζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου