Διάβασέ το!

«Η (κάθε) πόλη είναι θεμελιωμένη πάνω σε ένα έγκλημα» : εξαιρετική ματιά στο πρόβλημα της Θεσσαλονίκης. Στο агит проп !

Σχόλια

  1. Συμφωνώ απόλυτα πως τα λεπενικού τύπου φαινόμενα,ξεκινούν από κινήματα που συγκροτούνται ''από τα κάτω''.
    Είναι λεπενικού ''τύπου'',όμως,μόνο ''τύπου'',χωρίς αυτό βέβαια να τους αφαιρεί τη επικινδυνότητα.
    Πρέπει να γίνει ακόμα σαφέστερο,πως ο Καρατζαφέρης και κάθε τέτοιο συνοθύλευμα στοιχείων,ουδεμία σχέση έχει με την ακροδεξιά,όπως την έχουμε γνωρίσει ιστορικά..
    Και για αυτό παρουσιάζει τέτοια διεισδυτικότητα και στο μέλλον μεγαλύτερη.
    Θεωρώ αν και είναι μεγάλη συζήτηση,πως οι έννοιες Εθνικισμός και Πατριωτισμός,είναι -ή θα έπρεπε τουλάχιστον να είναι-πλήρως διακριτές.
    Για να μπορέσει,όχι η Θεσσαλονίκη,μα σύσσωμη η Ελληνική κοινωνία να ενσωματώσει τους μετανάστες,''θέλει δουλειά πολλή''..
    Την Καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και σε σένα.
    Και μιας και βυθίζομαι και πάλι στον Παναγιώτη Κονδύλη λόγω σχετικού με τους Αστους post, δες τι βρήκα:

    "Μετά την απελευθέρωση, οι Έλληνες είχαν να διαλέξουν ανάμεσα σε ένα εκλογικευμένο αστικό εθνικό κράτος, και σε ένα μυθοποιημένο και, ως εκ τούτου, εννοιολογικά ασαφές έθνος. Διάλεξαν το δεύτερο. Για ποιους λόγους δεν είναι του παρόντος να εξηγήσουμε, μπορούμε μόνο χοντρικά να επισημάνουμε ότι η ανυπαρξία ενός αστικού εθνικισμού ευνόησε την επιβίωση προαστικών αντιλήψεων περί έθνους και φυλής. Εκείνο που εδώ μας ενδιαφέρει είναι ότι αυτή η επιλογή εξέβαλε σε μια ιδεολογία που την ονομάζουμε «ελληνοκεντρική», περιλαμβάνοντας σε αυτόν τον όρο γνωρίσματα της ελληνικής ταυτότητας, τα οποία δεν επιδέχονται σαφείς ιστορικούς και κοινωνιολογικούς προσδιορισμούς. Είναι διαφωτιστική η διάκριση, την οποία επιχειρεί ο Παναγιώτης Κονδύλης, ανάμεσα σε έναν αστικό, ούτως ειπειν, ελληνοκεντρισμό, κατά βάση μονοσήμαντο, που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μέσο συσπείρωσης ολόκληρου του έθνους για αστικούς σκοπούς, και σε έναν πολύμορφο ελληνοκεντρισμό, κάτω από την ομπρέλα του οποίου κατέστη δυνατόν να στεγαστούν ποικίλες, και συχνά αντιθετικές, τάσεις. Πιο απλά: μια συγκροτημένη ελληνική αστική τάξη θα μπορούσε απορροφήσει όλες τις διαφορετικές αντιλήψεις για το έθνος, ενώ η απουσία της απαιτούσε έναν άλλο μηχανισμό για να γεφυρωθούν οι αντιθέσεις. Και ο μηχανισμός βρέθηκε στην ιδεολογία του ελληνοκεντρισμού. Ο Κονδύλης συμπληρώνει ότι ο ελληνοκεντρισμός υπήρξε η κατάλληλη ιδεολογία για να περιβάλει με υψηλούς νομιμοποιητικούς τίτλους και να κάμει ηθικά ενδιαφέρουσες για τη διεθνή κοινή γνώμη τις ελληνικές εθνικές διεκδικήσεις και ότι μόνο αυτός μπορούσε, τέλος, να υπεραναπληρώσει την ψυχολογική μειονεξία του αδύναμου έθνους μας την εποχή της συγκρότησής του. Το εθνικό ζήτημα ήταν, σε κάθε περίπτωση, εκείνο που προείχε."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χρειάζονταν κι άλλα υπόβαθρα για να
    μπορέσει να αναπληρωθεί αυτή η ''μειονεξία''.
    Απόντος του πολύμορφου ελληνοκεντρισμού,θα μπορούσε κι ο κουτσός,μονοσήμαντος,ελληνοκεντρισμός να λειτουργήσει,αν υπήρχε έστω και στοιχειωδώς,ο σεβασμός της έννοιας της διαφορετικότητας,σε κάθε της έκφανση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου