14 βήματα προς τον Ηλιο

Ξέρω πως είναι τίποτε όλ' αυτά
και πως η γλώσσα που μιλώ δεν έχει αλφάβητο

Αφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλλαβική που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους καιρούς της λύπης και της εξορίας

Κι η πατρίδα
μια τοιχογραφία μ' επιστρώσεις διαδοχικές φράγκικες ή σλαβικές
που αν τύχει και βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή και δίνεις λόγο

Σ' ένα πλήθος εξουσίες ξένες
μέσω της δικής σου πάντοτε

Όπως γίνεται για τις συμφορές

Όμως
ας φανταστούμε σ' ένα παλαιών καιρών αλώνι
που μπορεί νά ΄ναι και σε πολυκατοικία
ότι παίζουνε παιδιά
κι ότι αυτός που χάνει

Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς
να πει στους άλλους και να δώσει μιαν αλήθεια

Οπόταν βρίσκονται στο τέλος όλοι να κρατούν στο χέρι τους ένα μικρό

Δώρο ασημένιο ποίημα.

Σχόλια

  1. Οι γλώσσες που δεν έχουν αλφάβητο,είναι οι πιο γλυκά κατανοητές,γιατί έχουν κλειδί-οδηγό,το δάκρυ,''της μιας φοράς και του πάντα''.
    Τα κύματα ,τα χρώματα,οι ήχοι του ανέμου,το λιόγερμα,με την αφή δεν διαβάζονται?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου