Πρέπει να ονειροπολούμε

«"Πρέπει να ονειροπολούμε!". Εγραφα αυτές τις λέξεις και τρόμαξα», σημειώνει ο Λένιν (Λένιν, Τι να κάνουμε;, τόμος 6, σελ. 173, όπως περιλαμβάνεται στο Λένιν, Απαντα, Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα.), καθώς οι ετερόδοξοι σύντροφοί του ήταν έτοιμοι να τον καταδικάσουν για έλλειψη πολιτικού ρεαλισμού. Τρόμαξε, αλλά δεν αναδιπλώθηκε, διότι γνώριζε, διότι ένιωθε ότι η επανάσταση, η κομμουνιστική επανάσταση, αλλά και η κομμουνιστική κοινωνία, χωρίς όνειρο δεν μπορεί να είναι έκφραση ενός συλλογικού σώματος, δεν μπορεί να είναι αγώνας για την απελευθέρωση και βασίλειο ελευθερίας, κοινότητα προσώπων. Μου θύμισε αυτή την αλήθεια, αυτόν τον ανεκπλήρωτο πόθο, τον καημό τόσων και τόσων κομμουνιστών αγωνιστών, για μια ακόμη φορά η συγγραφή του ιστορικού και ποιητή του επαναστατικού μας ονείρου Κωστή Μοσκώφ:

Ο κομμουνιστής αγωνίζεται να δομήσει μέσα από την Πράξη του μια συνειδητή ένταξη στην ύλη του κόσμου, πάσχει ως πρόσωπο και ως μέλος του συλλογικού σώματός μας - της κοινωνίας - να ταξιδέψει ως τα έσχατα όρια του Εγώ του, αναπτύσσοντας διαλεκτικά το Εγώ του μέσα από την ενοποίηση της ύλης του κόσμου, μετουσιώνοντας το Αλλο σε Εμείς, εξαλείφοντας με την Πράξη του αυτή τη μέγιστη βία - το διχασμό σε τάξεις του συλλογικού σώματός του, καταργώντας μέσα από την Ιστορία την ταξική συγκρότηση της ζωής.

Κωστής Μοσκώφ, Η διοργάνωση του επαναστατικού μας ονείρου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1987, σελ. 115-116.


Απο άρθρο...
Του Αλέξανδρου Α. ΧΡΥΣΗ
Επίκουρου καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου