ΕΣΡ: Τώρα θα φάτε το ξύλο που ζητάτε! #06

Αχ, τι στεναχώρια!

Πιστεύω ότι τελικά δεν θα κλείσει ο Best - θα πρυτανεύσει η λογική, ως λένε. Αυτό δεν βελτιώνει την κλινική εικόνα του ΕΣΡ. Ηταν σε κώμα, τώρα μάλλον κάποιος του τράβηξε και τα σωληνάκια. Το πιο αντιπαθές και οπισθοδρομικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας εκφράζεται εδώ: γυμνασιάρχες με κέρινη σιαγόνα, θεούσες με γλειμμένο μαλλί και λαρδί για δέρμα, συνταγματάρχες που τρώνε ψευτοραγού Κυριακή μεσημέρι με την οικογένεια σιδηροδέσμια, χαστούκια στην παρθένα κόρη που ξεπαρθενεύτηκε. Τρομώδες παραλήρημα μπροστά στη ζωή που τρέχει λαχανιάζοντας και όλο αλλάζει, μίσος για τον αέρα που φυσάει, για το νερό που τρέχει, μίσος για κάθε τι έξω από την πόρτα μας, παχύ μαύρο σκοτάδι κομμένο φέτες πάνω στο τραπέζι το απόδειπνο. Το ραδιόφωνο του στρατού που παίζει «Ιστορίες από το σιδηρούν παραπέτασμα», δαιμονισμένες στη Μεγαλόχαρη, τα ματωμένα γόνατα υστερικών γυναικών, σφιγμένα δόντια, γροθιές σφιγμένες, τραγούδια μαραζιάρικα, κατηχητικό. Οι αγώνες ποδοσφαίρου από ένα τρανζιστοράκι στις λασπωμένες επαρχίες (τις άγιες και λεβοντογέννες, my ass) την ώρα που το παιδί στο αυθαίρετο δώμα ετοιμάζει σιωπηλά το βαλιτσάκι του για να την κάνει, να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω του, στη σκληρή, ανίκανη, εγκληματική βλακεία της οικογένειάς του, του χωριού του, της χώρας του. Βλαμμένη Ελλάδα της δεκαετίας του '60 -η άλλη όψη των «χρόνων της αθωότητας».

Δεν έχει πλάκα αυτή η βλακεία. Είναι η βλακεία που μας διέλυσε, όταν ακόμα είχαμε κάτι να διαλύσουμε. Το στενό, απόξερο, γρυπό πνεύμα που γεμίζει στεναχώρια την κοινωνία μας, η εξουσία που είναι ανίκανη να διαχειριστεί την πραγματικότητα. Πρόπερσι βραχυκύκλωσε μπροστά σε δυο αγόρια που φιλιούνται (επειδή «είναι εκτός της παραγωγικής διαδιδασίας» -τι στοχαστικός ίλιγγος!), φέτος ουσιαστικά χτυπά το τακουνάκι της στο χώμα και ζητά αποκεφαλισμό, κυρίως επειδή ο Best την περιφρόνησε και δεν ίδρωσε το αφτί του στις απειλές της. Φτωχοί ανθρώπινοι εγωισμοί, κάτω από την πορφύρα του δέοντος. Ι don't know you, people. Nothing changes, God damn you!

Οι τυχάρπαστες, επιλεκτικές παγανιές του ΕΣΡ θα μπορούσαν να θεωρηθούν ύποπτες, αν δεν ήταν ένα τυπικό υστερικό σύμπτωμα. Γιατί κλείνει τον Best λόγω του Ψαριανού (ενός ευφυούς, σαρδόνιου και εξαιρετικά ταλαντούχου «αριστεριστή» του talk radio) και δεν κλείνει τόσους άλλους που κατάφωρα ασελγούν επί δικαίους και αδίκους; (Μην καρφώνουμε κιόλας.) Υπάρχει σχέδιο; Α, μπα. Της υστερικής γυναίκας, έτσι της τη σβουρίζει κάποια στιγμή, χάνει τον κόσμο από τα μάτια της κι όλα της φταίνε. Ο κοντινότερος στόχος είναι ο επικινδυνότερος. Τ' ασκέρια της ορθότητος εξαπολύονται και βαρούν το έρμο καλυβάκι. Πάνω στο χαρτί της καταδίκης που με ελαφρό αλτσχάιμερ υπογράφει, χάπια κατάθλιψης και ψίχουλα απ' το ψωμί που βουτάει στο γάλα πέφτουν. Η αρχή του ΕΣΡ, το τέλος της λογικής.

Νομίζω η κυβέρνηση ψιλοφρικιά με το ΕΣΡ όπως εμείς, αλλά είναι όμηρος του δημιουργήματός της - περίπου όπως ο κύριος Φρανκενστάιν. Είναι, επίσης, δειλή και υποκριτική, όσο το αφήνει στον ίλιγγο της αμετροέπειας. Πράξη στοιχειώδους πολιτικού νοικοκυριού είναι να το περιορίσει στα τυπικά και να του αφαιρέσει κάθε δικαίωμα λογοκρισίας. Αφού είναι ορατό σε κάθε εχέφρονα άνθρωπο ότι δεν ξέρει να χρησιμοποιεί την εξουσία του. Δεν έχει μέτρο, γνώση της κοινωνίας, στοχασμό και κύρος. Είναι σαν να συνεδριάζει στην αίθουσα κέρινων ομοιωμάτων της Τισό. 'Η στα υπόγεια της Μπουμπουλίνας, κάτω από έναν φοίνικα αναγεννώμενο. Ή στους ινδικούς κήπους της Χρυσοπηγής, ανάμεσα στα βελουτέ τριαντάφυλλα, τα λιβάνια στο χείλος του τεχνητού σιντριβανιού, ένα καφεδάκι με τον μουλά Ομάρ, ένα λουκούμι από τη γερόντισσα Γαβριηλία, ναι, να τους το κλείσετε το ρημάδι, αυτόν τον καυλό του διαβόλου, αγαπητότατε κύριε ΕΣΡ, λιπόσαρκε απ' την πολλή νηστεία πραγματικότητος, και κίτρινε σαν το κεράκι της Λαμπρής.

Το 'γραψα πριν από δυο χρόνια και το ξαναγράφω. Αυτό το γραφικό, υστερικό πράγμα που είναι το ΕΣΡ είναι το πιο επικίνδυνο και κρυφοδάγκωτο σύμπτωμα της ελληνικής πολιτικής ορθότητας. Αν έρθουν εποχές αστάθειας, ελάχιστοι θα γλιτώσουν από το τέρας που γεννήσανε: Κι αυτοί θα είναι οι χειρότεροι.


Με τον ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ

Σχόλια