ΕΣΡ: Τώρα θα φάτε το ξύλο που ζητάτε! #02

Αλλα λόγια

Αρχή σαν τα όργανα

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

Το νέο κατόρθωμα του ΕΣΡ, η απόφαση για κλείσιμο του ραδιοφωνικού σταθμού BEST, μας θύμισε το προηγούμενο ανδραγάθημα αυτής της φοβερής «ανεξάρτητης αρχής», κάποιο ομοφυλοφιλικό φιλί στην τηλεόραση, που «ξεσήκωσε» τους άξιους άντρες που την απαρτίζουν και τους έβγαλε από τα ρούχα τους. Πέραν αυτών, κάτι πρόστιμα της πλάκας και κάτι συστάσεις της συμφοράς, είναι ό,τι έχει να επιδείξει.

Θα έμπαινε κάποιος στον πειρασμό να αναρωτηθεί ποια είναι η σύνθεση αυτών των επιτροπών, συμβουλίων και δεν συμμαζεύεται. Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι που τις αποτελούν, ποιες οι περγαμηνές τους; είναι τίποτα θεούσοι, τίποτα κομπλεξικοί και ανέραστοι, τίποτα καραμορφωμένοι ακαδημαϊκοί, πλην ξεπερασμένοι και δυσεντερικοί, ή μήπως απολιθώματα που η κάθε ανεξάρτητη αρχή «ανέλπιστα» ενεργοποίησε; Προσωπικότητες σε αποδρομή, γλώσσα σε παραδρομή, μυαλά και σώματα σε καταστολή, δραπέτες της ζωής και του έρωτα, απόκληροι των συγκινήσεων, βασανισμένοι από τα χρόνια και σκληραγωγημένοι από την αποτυχία; Τύποι με νυχτερινές παραισθήσεις μεγαλείου και ονειρώξεις που τρέφονται με φλασάκια του στιλ: «ε, ρε, να ερχόμουν κάποτε στα πράγματα και θα σας έδειχνα εγώ»;...

Τίποτα από αυτά όμως δεν έχει σημασία, διότι το θέμα δεν είναι η σύνθεση και τα πεπραγμένα τής κάθε ανεξάρτητης αρχής· το θέμα είναι η δικαιοδοσία της.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ανεξάρτητης αρχής και κάποιας άλλης αρχής που αυθαιρετεί; Οτι η αυθαιρεσία κάθε αρχής διώκεται από το νόμο, ενώ οι ανεξάρτητες αρχές είναι ελεύθερες και ωραίες να αυθαιρετούν ανεξαρτήτως -το λέει και η λέξη-νομικού πλαισίου. Δεν υπάρχει καλύτερο άλλοθι για τη διοικητική ανεπάρκεια και τη δικαστική ολιγωρία από τις ανεξάρτητες αρχές.

Και κατ' αρχάς ανεξάρτητες από ποιον; Μα από τον εντολέα τους, δηλαδή την πολιτική ηγεσία ή τη Βουλή. Και ιδού το λογικό παράδοξο: οι ίδιοι οι εντολείς ελέγχονται και λογοδοτούν στους Ελληνες πολίτες, είναι δυνατόν οι εντεταλμένοι τους να είναι ανεξάρτητοι, δηλαδή να αναφέρονται αποκλειστικά στους εαυτούς τους;

Κάθε αρχή εξ ορισμού στερεί ένα ποσόν ελευθερίας. Αυτό εξάλλου σημαίνει «άρχω». Η δημοκρατία είναι το πολιτικό σύστημα που εκ φύσεως περιορίζει όσο το δυνατόν περισσότερο το «άρχειν» προκειμένου να αυξήσει το «δραν». Πολλαπλασιασμός της δράσης και ελάττωση των κανονισμών είναι η επιτομή του δημοκρατικού συστήματος και της ελεύθερης ζωής. Εδώ καταντήσαμε αντί να υιοθετούμε παραπάνω δράση και αντίδραση να απεκδυόμαστε σιγά-σιγά αυτές τις ζωτικές ενέργειες και να τις μεταθέτουμε σε ανεξάρτητες αρχές. Δηλαδή σε όργανα που ελευθέρως και αυτοδικαίως αφαιρούν ελευθερίες, είτε επειδή αυθαιρέτως το αποφάσισαν είτε επειδή υπογείως τους ζητήθηκε. Λυπάμαι, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο εγγύτερο στον φασισμό...

Ας πάψουμε επιτέλους να εθελοτυφλούμε θεωρώντας ότι το πρόβλημα έγκειται στη στελέχωση και τη λειτουργία των «ανεξαρτήτων αρχών» και στην προκειμένη περίπτωση του ΕΣΡ. Αν αλλάξουμε τα πρόσωπα ή αναθεωρήσουμε τις αρμοδιότητες το πρόβλημα δεν λύνεται, διότι το σφάλμα έγκειται επί της αρχής, και δεν εννοώ της «ανεξάρτητης»! Συγχωρέστε μου το λογοπαίγνιο, αλλά η ύπαρξη ανεξαρτήτων αρχών είναι κατ' αρχήν απαράδεκτη. Να σου πάρω την πλέον άψογα στελεχωμένη αρχή, με την πλέον επιτυχή και αποτελεσματική λειτουργία... αδιάφορο, από τη στιγμή που είναι «ανεξάρτητη», αυτή καθεαυτή η έννοια που τη συγκροτεί και οι ιδιότητες που τη χαρακτηρίζουν αποτελούν αγκάθι για την ελεύθερη σκέψη και δηλητήριο για τους πολιτικούς θεσμούς. Πώς να το πούμε αλλιώς για να το χωνέψουμε; Οι ανεξάρτητες αρχές είναι φύσει και θέσει ενάντιες στην ανεξαρτησία.

Το ερώτημα, λοιπόν, τίθεται ωμά και απροκάλυπτα: αποτελεί η κάθε ανεξάρτητη αρχή αρχή διά ανεξαρτησία;


jparaske@enet.gr


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/11/2005

Σχόλια