Παρα-γνωριστήκαμε

Οι αυτού εξοχότητες οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της προσπάθειάς τους να «ανανεώσουν και να εμπλουτίσουν τη σχέση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου με την πόλη του, την πόλη στην οποία γεννήθηκε, την πόλη που το αγκάλιασε, την πόλη που το μεγάλωσε, τη Θεσσαλονίκη», μας κάλεσαν σε συνέντευξη Τύπου στην… Αθήνα, για να μας πουν τα σχέδιά τους για τη φετινή, 46η διοργάνωση, που θα γίνει στην πόλη μας (τη Θεσσαλονίκη, ντε!).
Επειδή φαίνεται μάλιστα ότι μας θεωρούν εντελώς ηλίθιους, τη «βάφτισαν» «συνάντηση γνωριμίας», κατά το «to know us better», όπως θα έλεγε, το 19ο αιώνα, και η βασίλισσα Βικτωρία καλώντας τους Ινδούς υπηκόους της από την Καλκούτα στο Λονδίνο «διά ένα τέιον».
Και για να μη μείνουμε και εντελώς στα μαύρα σκοτάδια μαθαίνοντας τα νέα της πόλης μας από τις αθηναϊκές εφημερίδες, μας κάνουν τη μεγάλη χάρη να οργανώσουν και μια «κεντρική συνέντευξη Τύπου», εδώ στην Καλκούτα-Θεσσαλονίκη, στις 8 Νοεμβρίου, μιάμιση εβδομάδα πριν από την επίσημη έναρξη της φετινής διοργάνωσης.
Ετσι λοιπόν αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι για τους υπεύθυνους του Φεστιβάλ η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς «το λιμάνι του πολιτισμού μας», είναι κάτι πολύ πιο… σημαντικό: το εξοχικό τους στη Βόρεια Ελλάδα, στο οποίο έρχονται αν τους φέρει ο δρόμος, όποτε και αν ευκαιρούν. Ενα «χειμερινό ανάκτορο», μια «ντάτσα» εντελώς ακατάλληλη για συνεντεύξεις Τύπου και οι Θεσσαλονικείς δημοσιογράφοι που καλύπτουν τον τομέα του πολιτισμού είναι ισάξιοι κηπουρών, ιπποκόμων, μαγείρων, μουζίκων και λοιπού υπηρετικού προσωπικού, όπως θα έλεγε και η Μαντάμ Σουσού του Δημήτρη Ψαθά.
Τοιουτοτρόπως θεωρούν ότι «θα πάψει να υφίσταται η απόσταση ανάμεσα στο Φεστιβάλ και την πόλη», παραδεχόμενοι και… εμπράκτως ότι «το Φεστιβάλ δεν ανταπέδωσε στην πόλη του αυτά που της αξίζουν».
Φτύνοντάς μας!
Προσβάλλοντας και τη Θεσσαλονίκη και τους Θεσσαλονικείς και μαζί τους ντόπιους δημιουργούς, τους καλλιτέχνες, τους κινηματογραφόφιλους αλλά και τους τοπικούς άρχοντες (αυτοί οι τελευταίοι, οι τόσο εύθικτοι, όπως απέδειξαν προσφάτως, θα έπρεπε να είχαν ήδη προβεί σε έντονα διαβήματα διαμαρτυρίας).
Προσβάλλοντας στο τέλος τέλος και εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον ίδιο τον υφυπουργό Πολιτισμού, κ. Τατούλη, από το χαιρετισμό του οποίου, κατά τη λήξη του 7ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, και όλα τα παραπάνω εντός εισαγωγικών αποσπάσματα.
Και δεν είναι δικαιολογία το «εμείς έτσι τα βρήκαμε από τους προκατόχους μας». Είναι υποχρέωσή τους να αλλάξουν αυτό κι όλα τα στραβά που βρήκαν.
Γιατί μ’ αυτά και μ’ αυτά η οργή των Θεσσαλονικέων, όσο εύπιστους, καλόβολους ή όπως αλλιώς τους θεωρούν κάποιοι, θα γίνει ποτάμι που θα πάρει και θα σηκώσει όσους εξακολουθητικά τους προσβάλλουν.

Ετσι, «to know us better»!

Σχόλια

  1. Νομίζω οτι είναι προφανές πως ήταν κατα λάθος...
    Τζάμπα τα σχόλια που μου κάνατε.
    Πήγα να βάλω εκείνο τον κώδικα που πρέπει να αντιγράφεις για να μην μπορούν να σου κάνουν αυτόματο spamming και μάλλον τσέκαρα και την άλλη την αηδία...



    Είσαι άδικος αδερφέ μου!
    Επειδή εγώ, δίχως να το παινευθώ, φημίζομαι για το τεράστιο(sic) ΙQ μου (μπου-χα-χα-χα), το κατάλαβα το μπλέξιμο, και το έχω ήδη καταγεγραμμένο-κατατιθεμένο σε σχόλιο του Μανιφέστου!

    ΞΕΧΑΣΑ ΟΜΩΣ ΤΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ου γαρ έρχεται μόνον!

    Θυμήσου το και ΓΡΑΦ'ΤΟ! Να με χτυπήσεις αλύπητα, να με κατακρίνεις, να με κάνεις χώμα, κομμάτια, σμπαράλια, το θυμάσαι! Αυτό γκούγκου!

    Καλά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βρε συ μιά ώρα έστελνα το σχόλιο κι όλο μου το πέταγε όξω, και δεν ήξερα τι σκατά φταίει!

    Κανείς δεν σ'έκανε χώμα-κανείς δεν σε χτύπησε αλύπητα, κανείς δεν σε κατέκρινε, κανείς δεν σ'έκανε κομμάτια, απλά αν δεν στο λέγαμε-πως θα το διόρθωνες το ρημάδι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να με χτυπήσεις αλύπητα, να με κατακρίνεις, να με κάνεις χώμα, κομμάτια, σμπαράλια, το θυμάσαι!

    Αν έχεις περιέργεια να δείς μέχρις που φτάνει η ανθρώπινη κακία, ένα κλικ κάνεις στο www.blogspot.com

    Σ'αγαπάμε Ναυτίλε μην μου ταράζεσαι!
    Είχατε και τις ατυχίες σας εψές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν έχεις περιέργεια να δείς μέχρις που φτάνει η ανθρώπινη κακία, ένα κλικ κάνεις στο www.enantion.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βαρέθηκα σύντροφε!
    Πραγματικά βαρέθηκα...

    Μου επιτρέπεις να σε διαβάζω στο πρωτότυπο -εσένα και όσους άλλους μου κάνουν κέφι να διαβάζω- και όχι τα σχόλια άλλων για σένα και για όσους μου κάνουν κέφι να διαβάζω;

    Ελεος!

    Θέλω να βλέπω το έργο σας και όχι τις "τηλε"κριτικές του!

    Ούτε να σε υπερασπιστώ δεν έχω το κουράγιο!

    Χαλάστηκα άσχημα, όπως καταλαβαίνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου