Κι άλλες δύο σκέψεις

Πάντοτε έτρεφα σεβασμό για όσους διαχώριζαν τη θέση τους και έβγαιναν από το «σωρό»…
Από την άλλη με συγκινούν όσοι επιμένουν στην ομαδικότητα, την κοινή προσπάθεια, το συλλογικό όνειρο…

Αρκεί το πρώτο να μην γίνεται αποι εστετισμό και σνομπαρία…
Και το δεύτερο να μην είναι «πολιτική» και ανασφάλεια…

Σχόλια