Γράμμα στον γιο μου

Αγαπημένε μου Χάρη

Αύριο το πρωί θα πας σχολείο. Ξέρω ότι είσαι κάθετα αντίθετος με αυτή την εξέλιξη στη ζωή σου και ότι μας το έχεις ξεκόψει σε όλους τους τόνους και με τρόπο που δε σηκώνει κουβέντα: «Εγώ δεν πρόκειται να πάω σχολείο! Να μην το ξαναπώ!».
Ξέρω όμως ότι έχεις, χωρίς να το ομολογείς, αποδεχτεί τη μοίρα σου εδώ και καιρό. Το κατάλαβα φέτος το καλοκαίρι που σε έβλεπα λίγο αμήχανο, όταν τα άλλα παιδάκια σε ρωτούσαν τι τάξη πας κι εσύ δεν απαντούσες. Το κατάλαβα και με το εμβόλιο που δεν ήθελες να κάνεις τις προάλλες, αλλά το έκανες τελικά με αντάλλαγμα μια τουλούμπα στον ανακαινισμένο Χατζή στη Βενιζέλου.
Δε σου είπα ούτε και δε θα σου πω ψέματα. Ναι! Εχω μεγαλύτερο άγχος από σένα. Και η μαμά σου μεγαλύτερο άγχος κι από τους δυο μας μαζί. Από την ώρα που γεννήθηκες έχει μπροστά της την εικόνα σου, καθώς θα απομακρύνεσαι με το σακίδιο στην πλάτη και θα χάνεσαι πίσω από μια πόρτα. Αύριο το πρωί αυτή η εικόνα θα ζωντανέψει και τα σημάδια από τα κάγκελα της αυλής θα μείνουν στα χέρια της μέχρι το μεσημέρι.
Κι εγώ κι εκείνη δεν ανήκουμε στη γενιά που αγάπησαν το σχολείο και που το θυμούνται με νοσταλγία. Περάσαμε πολλά εκείνες τις δεκαετίες που η κάθε κυβέρνηση αποφάσιζε να κάνει κι από μία εκπαιδευτική αλλαγή. Πιο άτυχος ήμουν εγώ που έδινα εξετάσεις στην ε’ και στη στ’ δημοτικού, εξετάσεις για να μπω στο γυμνάσιο, εξετάσεις και το Φεβρουάριο και τον Ιούνιο, εξετάσεις για να μπω στο λύκειο, εξετάσεις στη β’ και στη γ’ λυκείου, εξετάσεις και για το πανεπιστήμιο. Και πήγαινα και σε αρρένων, αφού ακόμη δεν υπήρχαν μικτά σχολεία. Τι να νοσταλγήσεις από του λιναριού τα πάθη;
Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι αυτή τη φορά δε θα έχεις κανένα αντάλλαγμα από εμάς για να σε πείσουμε να πας σχολείο. Ούτε πανάκριβη τσάντα ούτε gameboy ούτε -φυσικά!- κινητό θα σου πάρουμε για να σου χρυσώσουμε το χάπι. Το σχολείο δεν είναι εμβόλιο, ένα «τσιμπηματάκι και τελειώσαμε». Εδώ τα ανταλλάγματα θα τα βρεις μόνος σου.
Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να σου κάνω διάλεξη για την αναγκαιότητα της εκπαίδευσης και τον πλούτο της γνώσης και το τι παράδεισος είναι το σχολείο. Ούτε όταν πηγαίνουμε στην παιδίατρο το έκανα. Θα σου πω άλλα πράγματα που θα τα καταλάβεις καλύτερα. Οπως, για παράδειγμα, ότι το να πηγαίνεις σχολείο είναι πολύ καλύτερο από το να βλέπεις «πρωινάδικα» στην τηλεόραση, ότι στο ίδιο σχολείο πηγαίνει και το κοριτσάκι που γνώρισες το Δεκαπενταύγουστο στην ταβέρνα του Λιάντα και που σου έλεγε «κλείσε τα μάτια σου και ονειρέψου ότι είσαι βασιλιάς», ότι θα μάθεις να ζωγραφίζεις τα ρομποτάκια σου, όπως τα θέλεις, ότι θα μάθεις να μας διαβάζεις κι εσύ παραμύθια και πολλά άλλα πράγματα που θα τα βρεις -θα τα βρούμε μαζί- στο δρόμο!
Γιατί αυτό έχει σημασία, καλό μου! Ο δρόμος! Κι αν δεν μπορούμε να καθόμαστε μαζί στο ίδιο θρανίο, το δρόμο που ξεκινάς αύριο -στο υπόσχομαι!- θα τον περπατήσουμε μαζί. Εσύ, η μαμά, ο μικρός σου αδελφός κι εγώ. Α! Και ο Μπομπ ο μάστορας και ο Κάρχας από το «Ψάχνοντας το Νέμο» και η …«δαγκάνα» από το σπασμένο ρομπότ σου.
Αυτά δεν έβαλες από χτες στην τσάντα σου;

Καλό δρόμο, αγόρι μου!
Ο μπαμπάς σου

Σχόλια

  1. Πραγματικά!
    Εύχομαι να γύρισε σήμερα -πρώτη μέρα- με την ταραχή του άγνωρου έντονα ζωγραφισμένη στο πρόσωπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όλοι οι γονείς αισθάνονται κάπως αυτές τις μέρες. Όσοι μπλεκόμαστε με τα της εκπαίδευσης, ας φροντίσουμε για αυτό που ακούστηκε σήμερα από τον παπά στον αγιασμό: "Ο δάσκαλος είναι δυο φορές γονιός".

    Περιμένουμε νέα από το "μέτωπο". Και καλή πρόοδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναφ μπόι να τον χαίρεσαι ρε μαν. Εγω δεν έχω ακόμη γιαυτό είμαι έτσι ξυνός και μπαντ γκάι. Αλλά πες μου που μπορώ να βρώ τη Μαρίβα από τη σελίδα 69?

    :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μερικά πράγματα δεν φαινονται ευκολα στα παιδια μας, γιατι νοιωθουν τις δικές μας ανησυχίες...
    Από την αλλη τη μερια πως να δωσεις κινητρα σε ενα παιδακι να παει στην πρωτη ταξη εκεινο δεν το θέλει εκτος και αν αναφερεις αυτα που του ειναι σημαντικά; Ο Βob ο μαστορας, η πυροσβεστική, οι αστροναυτες, ο Spidermann ειναι τα ενδιαφεροντα του δικου μου γιού. Εκεινος πηγαινει στο νηπιαγωγιο για να μαθενει πραγματα, ετσι ώστε να μπορεσει αργοτερα να γίνει μαστορας σαν το Βοb, πυροσβέστης, αστροναυτης και Spidermann :-) Ολα αυτα ταυτοχρονα βεβαιως βεβαιως.
    Να ειστε καλα και ευχομαι να περασε σημερα ο Χαρης μια καλη πρωτη μερα σχολειου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαιρετώ και 'γώ τη πατρική σου τρυφερότητα και ευγένεια Ναυτίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου