Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2005

Το εκκρεμές του φθινοπώρου

Εικόνα
Από τις φλόγες της ΧΑΝΘ στα πανηγύρια του μπάσκετ



Μέσα σε δύο εικόνες της περασμένης εβδομάδας, τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο ίδιες μεταξύ τους, μοιάζει να διαγράφεται όλη η λάμψη και όλη η παθογένεια της εποχής μας.
Δύο εικόνες τραβηγμένες στο ίδιο σημείο της Θεσσαλονίκης, σε ελάχιστα διαφορετικές ώρες της ημέρας. Η πρώτη στο πάρκο της ΧΑΝΘ, νωρίς το απόγευμα της Πέμπτης 22 Σεπτεμβρίου, η δεύτερη στο Λευκό Πύργο, αργά το βράδυ της περασμένης Κυριακής.
Και στις δύο πρωταγωνιστής το μέγα πλήθος.
Κι ένα εκκρεμές.
Το εκκρεμές της ζωής του καθενός μας ξεχωριστά αλλά και όλων μαζί.
Ενα εκκρεμές που μέσα σε λίγα 24ωρα κινήθηκε από το ένα άκρο στο άλλο. Από την πυρκαγιά που κατέτρωγε ένα από τα αρχιτεκτονικά -και όχι μόνο- σύμβολα της Θεσσαλονίκης σε έναν εθνικό θρίαμβο όπως αυτός της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος από την εθνική μας ομάδα στο μπάσκετ. Από τη φρικτή λάμψη της φλόγας που καταστρέφει το θέατρο «Αυλαία», στην πανηγυρική, ευφρόσυνη λάμψη του χρυσού κυπέλλου.
Η κάθε εικόνα ξε…

Copy Paste: Ομερτά

Το διαβόητο δοκίμιο του Ευαγγέλου Λεμπέση (καθηγητή πάλαι ποτέ της Παντείου) «H χρησιμότης των βλακών εν τη κοινωνία» φαίνεται να επιδέχεται ευρεία ερμηνεία και περιεχόμενο. Ο Καστοριάδης έβλεπε, από την άλλη, πως το χαρακτηριστικό της εποχής μας είναι η βασιλεία της μετριότητας, αλλά αν ρίξει κανείς μια ματιά γύρω του θα διαπιστώσει μια συνομοταξία εκτός των βλακών και των μετριοτήτων, των γελοίων, των αχρείων, των αγραμμάτων, των απατεώνων, των συκοφαντών, των συνωμοτούντων συντεχνιακώ δικαιώματι και κοινωνικής ενοχικής ανοχής και τα λοιπά και τα λοιπά. Δεν είναι μόνο σκάνδαλα, ανομίες, αυθαιρεσίες που κουκουλώνονται, είναι και κάθε απάτη που αποκαλύπτεται και κανένα αυτί δεν ιδρώνει. Γενική αδιαφορία, γαϊδουριά, αδιαντροπιά, ξετσιπωσιά, ακόμη και αναιδής παραδοχή με περισσό θράσος. Υπήρχε πάντα μια αλληλεγγύη ενόχων, το περίφημο esprit du corps, μια ομερτά πνευματικής κυρίως μαφίας που δρα στους υπονόμους της κοινωνίας.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ



ΤΑ ΝΕΑ , 30/09/2005

Does Anybody Here Remember Vera Lynn?

Remember how she said that we would meet again some sunny day?

(Τελευταία ημέρα του μήνα που αγαπώ να μισώ! Στο λεωφορείο, στριμωγμένος "ακούω" τους στίχους... Ενα εμβατήριο... Η κυρία που τις είπαν ότι θα πεθάνει σε λίγους μήνες... Κι εκείνη πάει για ψώνια με την φίλη της... ή με την αδελφή της... ή με τον άγγελό της, δεν ξέρω... Εχει κίνηση σήμερα... Θα κατέβουμε Διαγώνιο;... ρωτάει... Ναι καλή μου!... Θα κατεβείτε στη Διαγώνιο... Θα σταματήσει το λεωφορείο, θα ανοίξει η πόρτα και θα κατεβείτε... Σε λίγο... Σε λίγους μήνες... Ολοι θα κατεβούμε... Μια-δύο-τρεις στάσεις παρακάτω... ή στο τέρμα... Μετά το λεωφορείο θα γεμίσει και πάλι με άλλους επιβάτες...)

Vera! Vera! What has become of you? Does anybody else here feel the way I do?

(Σαν χθες "κατέβηκε" από το λεωφορείο η μάνα μου! Πριν 36 χρόνια... Ηταν μόλις 30... Κι εγώ 6... Και οι στίχοι ξαναέρχονται... Ποτέ δεν έπαψα... Τι κάθομαι και σου λέω τώρα;)

Σκατά!

Δεν τα είπα όλα όσα ήθελα να πω στο προηγούμενο post!






(Τέλικα κάνει βρώμα ή εγώ έχω πεθάνει;)

Σαν πόλη κουρσεμένη

Σπρώχνουμε το Φθινόπωρο μέσα στην γλίτσα της γαλάζιας (πρώην πράσινης) διαπλοκής και την πηχτή τηλεοπτική βλακεία…
Παχύρρευστα ποτάμια σκανδάλων, καταγγελιών, αλληλοκαρφωμάτων, εξυπηρετήσεων, απόγνωσης διοχετεύονται από κοστούμια με ροζ γραβάτες και ταγιέρ με διαμαντοφέρουσες καρφίτσες…
Η δικτατορία των παραθύρων και οι κουφάλες αντί κουφωμάτων…
Ξέφραγα αμπέλια
Αλειτούργητες εκκλησιές
Σκυλιά λυσσασμένα
Πόλεις κουρσεμένες
Ομιλούσες κεφαλές
Ακέφαλοι εστεμμένοι
Απελπισμένοι άνεργοι
Αντιμέτωποι με δακρυγόνα μικρόφωνα και με την απελπισία τους
Λιγούρηδες με χαρτοφυλάκια
Ή άνευ
Το ίδιο και το αυτό
Γαντζωμένοι από τις μικρο-εξουσίες τους, σκαρφαλωμένοι σε κάτι θρόνους με μέγεθος σκαμπό…
Λιγδερά τρωκτικά
Όχι του αγρού
Τρωκτικά εργαστηρίου
Φλομωμένα στη ντόπα και στα πολιτικά καρκινογόνα
Χρόνια τώρα
Πήρε τα λεφτά του ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ και τα έπαιξε στα ζάρια
Οι Ρωμαίοι Εκατόνταρχοι έφτασαν να διαμοιράζουν τα ιμάτια της ίδιας της εκατονταρχίας τους
Σε λίγο θα παίξουν και «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» του Καίσαρα!
Σε λίγο θα…

Παρα-γνωριστήκαμε

Οι αυτού εξοχότητες οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της προσπάθειάς τους να «ανανεώσουν και να εμπλουτίσουν τη σχέση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου με την πόλη του, την πόλη στην οποία γεννήθηκε, την πόλη που το αγκάλιασε, την πόλη που το μεγάλωσε, τη Θεσσαλονίκη», μας κάλεσαν σε συνέντευξη Τύπου στην… Αθήνα, για να μας πουν τα σχέδιά τους για τη φετινή, 46η διοργάνωση, που θα γίνει στην πόλη μας (τη Θεσσαλονίκη, ντε!).
Επειδή φαίνεται μάλιστα ότι μας θεωρούν εντελώς ηλίθιους, τη «βάφτισαν» «συνάντηση γνωριμίας», κατά το «to know us better», όπως θα έλεγε, το 19ο αιώνα, και η βασίλισσα Βικτωρία καλώντας τους Ινδούς υπηκόους της από την Καλκούτα στο Λονδίνο «διά ένα τέιον».
Και για να μη μείνουμε και εντελώς στα μαύρα σκοτάδια μαθαίνοντας τα νέα της πόλης μας από τις αθηναϊκές εφημερίδες, μας κάνουν τη μεγάλη χάρη να οργανώσουν και μια «κεντρική συνέντευξη Τύπου», εδώ στην Καλκούτα-Θεσσαλονίκη, στις 8 Νοεμβρίου, μιάμιση εβδομάδα πριν από την επίσημη έν…

Lunar Park: Οταν ο ήρωας ξεσκίζει το δημιουργό του

Η σκοτεινή πλευρά της Σελήνης

«Εκλεισα πάλι τα μάτια. Δεν ήθελα να συνεχίσω το γράψιμο. Εγραφα για τον πατέρα μου -γι' αυτήν τη λύσσα, τη μανία του για επιτυχία και καταξίωση, για τη μοναξιά του- που μέσα στο βιβλίο τον παρουσιάζω σαν ένα φανταστικό, κατά συρροή δολοφόνο και δεν είχα καμιά όρεξη να φάω ξανά στη μάπα τον Ρόμπερτ Ελις ή τον Πάτρικ Μπέιτμαν. Πάει πολύς καιρός που έχω εγκαταλείψει πίσω μου όλα εκείνα που έγραφα στα είκοσί μου, για κομμένα κεφάλια, για τις σούπες από αίμα και για γυναίκες που αυνανίζονταν με τα ίδια τους τα παΐδια…».
Ποιος θα μπορούσε να εξομολογηθεί με τέτοιο τρόπο την έστω και στιγμιαία αδυναμία του να συνεχίσει να γράφει;
Ποιος θα παρομοίαζε τον ίδιο του τον πατέρα με σίριαλ κίλερ;
Ποιος άλλος εκτός από το «τρομερό παιδί» της αμερικανικής λογοτεχνίας, τον Μπρετ Ιστον Ελις, συγγραφέα των «Less Than Zero», «The Rules of Attraction», «The Informer», του «Glamorama» και πάνω και πέρα από τα άλλα, του πιο καλτ βιβλίου της δεκαετίας του '90, «American Psy…

Πέστο κι ας πέσει χάμω

Εχει καταντήσει σπάνιος ο καλός ο λόγος. Κι όταν καμιά φορά ακουστεί, πνίγεται στις ιαχές, στις επικρίσεις, στη χολή, στην δίκαιη ή άδικη οργή, στις ύβρεις, στο σαρκασμό, στις ειρωνείες. Συνηθισμένοι να ελέγχουν –υποτίθεται- οι δημόσια γράφοντες τις κάθε λογής εξουσίες, σπανίως βρίσκουν χώρο για μια καλή κουβέντα. Με τον καιρό ο έλεγχος πέρασε και στους πέριξ της εξουσίας και στους υποψήφιους εξουσιαστές και σε ο,τι και όποιον θεωρείται «εξουσία». Και καλώς. Αυτός είναι ένας από τους ρόλους των δημοσιογράφων. Δεν είναι ο μόνος, όμως, ρόλος. Εχουν –ή θα έπρεπε να έχουν- κι άλλους: να αναζητούν διαμαντάκια στις λάσπες, να φέρνουν (και) τα καλά νέα στην Πόλη, να ξεχωρίζουν τα χλωρά απ’ τα ξερά, να φωτίζουν τα πρόσωπα που αξίζουν το φως…

Κι έτσι το σκηνικό των Μίντια –εκτός από διαπλεκόμενο- έγινε μονίμως χολερικό και σκατόψυχο, να μην χρωστά του αγγέλου του νερό!

Εσχάτως τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα καθώς οι πρωταγωνιστές της εξουσίας έμειναν στο απυρόβλητο από την μεγάλη πλειοψηφία …

miniMALIA #031

Ελάχιστοι θυμήθηκαν το «φευγιό» του Μάνου Λοΐζου πριν από 23 χρόνια, τέτοιες μέρες, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1982. Ανάμεσά τους το «Υλικό Ονείρων» της Π. Τομπρή στον 9,58 της ΕΤ3. Ελάχιστοι θέλουν να θυμούνται και τον Γιώργο Ιωάννου είκοσι χρόνια μετά το θάνατό του. Το γιατί το εξηγεί ο Νάσος Βαγενάς στο «ΒΗΜΑ» της περασμένης Κυριακής: κατά τους εκδότες «ο Ιωάννου δεν πουλάει». Τα ελληνικά blogs πλουτίζουν σε αριθμό, σε ποιότητα κειμένων, σε ζωντάνια. Στις ευχάριστες εκπλήξεις των ημερών το blog «Νέα Ελληνική Ποίηση» (http: //modern-greek-poetry. blogspot. com/) με κείμενα του Tάσου Α. Ε. Γκέκα και του Αύγουστου Κορτό. «H τελευταία εικόνα μου: ένα νησί του Αιγαίου, άδεντρο, μ' ένα μοναδικό χωριό· τοπίο απογυμνωμένο με τη μιζέρια και την ομορφιά συναρμοσμένες σαν δυο πλαγιές του ίδιου λόφου. Μιζέρια και ομορφιά. Σύζευξη των αντιθέτων, όπως η φράση του Ηράκλειτου που τα κυκλαδίτικα τοπία δεν παύουν να συλλαβίζουν μέσα στο φως τους: Αρμονία κόσμου παλίτροπος. Αν η εικόνα αυτού του χαμ…

Η αλλαγή του απαράλλαχτου

Δεν θυμάμαι που το διάβασα αλλά μου άρεσε, το αντιγράφω, το κάνω δικό μου, το κάνω "διδακτορικό" για τους επόμενους μήνες:

"Η πιο τρομακτική αλλαγή είναι αυτή που συμβαίνει όταν τίποτα δεν αλλάζει!"

"Γάντι"!

Προσφορές

"Θέλω να προσφέρω στην Αριστερά"
Απόστολος Γκλέτσος

Χμ... ναι!... τι;... πως είπατε;...ληγμένα;… στο Ντα Κάπο το είπε;… που;… Φιλιά στον Θανάση… ελα μανάρα μου… τι λέγαμε;… Θα πάμε για πίστα στην Αννας απόψε;… δεν σε ακούω… Ελα Κέιτ... Υπομονή μανάρι μου.... θα περάσει κι αυτό... έλα...κάνει διακοπές… δεν έχω σήμα γαμώ το ξεσταύρι μου… Η Μος ήταν... χάλια... μέτριο είπα μωράκι μου… να προσφέρει…. Ωραίο κώλο έχει το μωράκι… α, να κι ο Αντώνης… τι κάνεις ρε χάρβαλο;… Τι έπαθε ο Χωμενίδης τελευταία;… έλα… ακούω τώρα… αύριο δεν έχει γύρισμα;… Γαμιέστε… αν με γράψει ο πούστης ο τροχαίος θα του γαμήσω την αδελφή… τιμημένο ΚΚΕ… φεύγω… φιλάκια… έλα Αλέκα, έρχομαι από εκεί… ισχύει η προσφορά ρε… τι, παιδιά είμαστε;… Βενσερέμος μάγκες…

...Ellis

Εικόνα
"Patrick, seriously. I'll do whatever you want," she says. "If you don't want to go to dinner, we won't. I mean-""It's okay," I stress. Something snaps. "You shouldn't fawn over him . . ." I pause before correcting myself. "I mean . . . me. Okay?"
"I just want to know what you want to do," she says.
"To live happily ever after, right?" I say sarcastically. "That's what I want." I stare at her hard, for maybe half a minute, before turning away. This quiets her.

Later, predictably, she's tied to the floor, naked, on her back, both feet, both hands, tied to makeshift posts that are connected to boards which are weighted down with metal. The hands are shot full of nails and her legs are spread as wide as possible. A pillow props her ass up and cheese, Brie, has been smeared across her open cunt, some of it even pushed up into her vaginal cavity. She's barely gained consciousness an…

...Easton...

Εικόνα
"We slide down the surface of things"
Glamorama (1998)

Bret...

Εικόνα
‘‘When we sat down to eat,’’ Ellis writes about attending a neighbors’ dinner party, ‘‘I took inventory of the people in the room, and the remnants of my good mood evaporated when I realized how very little I had in common with them - the career dads, the responsible and diligent moms - and I was soon filled with dread and loneliness. I locked in on the smug feeling of superiority that married couples gave off and that permeated the air - the shared assumptions, the sweet and contented apathy, it all lingered everywhere - despite the absence in the room of anyone single at which to aim this. I concluded with an aching finality that the could-happen possibilities were gone, that doing whatever you wanted whenever you wanted was over. The future didn’t exist anymore.’’

Πόνεσε! Πολύ!

Εικόνα

Δεν ξέρω γιατί αλλά μου άρεσε!

Τhe League of Extraordinary Gentlemen




Α! Μην ξεχάσω! Μόλις γίνουμε ...13 διαγράψτε με! Είναι γρουσουζιά!
Ο Ιούδας

Κι άλλες δύο σκέψεις

Πάντοτε έτρεφα σεβασμό για όσους διαχώριζαν τη θέση τους και έβγαιναν από το «σωρό»…
Από την άλλη με συγκινούν όσοι επιμένουν στην ομαδικότητα, την κοινή προσπάθεια, το συλλογικό όνειρο…

Αρκεί το πρώτο να μην γίνεται αποι εστετισμό και σνομπαρία…
Και το δεύτερο να μην είναι «πολιτική» και ανασφάλεια…

Μία σκέψη για ένα Pause

Όταν τους έδειχνες το φεγγάρι ΕΚΕΙΝΟΙ κοίταζαν την μπλογκόσφαιρα!

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Εικόνα
Να μια έκπληξη...
Κείμενο μανιφέστο και ποιήματα του Tάσου Α. Ε. Γκέκα και του Αύγουστου Κορτώ στο blog τους...
Καλώς να ορίσουν!

Copy-paste του Copy-paste

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Π αρ’ ότι το Δίκτυο, τα τσατ, τα φόρουμ και τα μπλογκ ανακαλύφθηκαν όταν εγώ όδευα προς τη μέση ηλικία, κόλλησα. Κόλλησε ο βαρύς μετέφηβος μέσα μου. Διαβάζω μπλογκ. Ελλήνων κυρίως, γιατί σε αυτή τη γλώσσα αθλούμαι κι αυτή μπορώ να κρίνω με μια ματιά: πόσο κοφτερή, πόσο καίρια είναι, πόσο στυλ και πόση πόζα, πόσο ρίσκο περιέχει. Διαβάζω καθαρά κείμενα, αποσπασμένα από συμφράσεις, από προσωποληψίες. Δεν γνωρίζω κανέναν – σχεδόν. Πίσω από τη λαμπερή πρόζα διακρίνω ένα nickname, και φαντάζομαι ό,τι λείπει.
Δεν θα πω άλλα. Θα κάνω copy-paste, αντιγραφή-και-κόλληση, μερικά απ’ όσα γράφουν οι μπλόγκερ.

kukuzelis: «• dialogue inte-rieur / (...τι χαμπάρια γιαγιά, όλα καλά, μου χρωστάς ακόμη εκείνες τις χωριάτικες σπιτικές χυλοπίτες αλλά δε μασάω θα σε εκβιάσω με τη σύνταξή σου, τι περνάμε κι εμείς οι χορεύτριες των μπαλκονιών, μίλησε κανείς; τραγούδα.)».
Discolata: «Και ήρθε η Μεγάλη Εβδομάδα, η πιο μικρή απ’ όλες και μου φάνηκε να πέρασε αστραπή. Εγώ ερωτευμένη, πιο πολύ από π…
Το Καλοκαίρι αντιστέκεται σθεναρώς!

Οοοπς!

Εικόνα
...ταινία!


Update#01: Η ΑΠΟΛΥΤΗ αηδία! Ούτε για προνήπια! Γυρίσαμε απογοητευμένοι!

Μην τάξεις σε άγιο κερί

Εικόνα
...και σε παιδί ταινία!

Χμμμ

Λίγο σε ρουστίκ βγαίνει η σελίδα με τα σκόρδα, τους πινακες και τα τζάκια...

Φτιάχνει ο καιρός...

Εικόνα
...και μου χαλάει τα σχέδια!

Φτου!

Το διαμάντι που βρήκες χθες...

Εικόνα
"Here we are, those forever dead, dying once more, but this time in order to live"

Βρήκα κι εγώ ένα απο το ίδιο ορυχείο:

A name we have.
Now we will not die. Let us dance.
Now we shall not die. Named are we.

Health, brothers! Death to Death! Long live the EZLN!
Democracy!
Freedom!
Justice!

From the mountains of the Mexican Southeast.

Clandestine Indigenous Revolutionary Committee - General Command of the EZLN.

Αρμενίζοντας στις βούρτσες

Μου έχει πάρει πολλά χρόνια για να αποδεχτώ το ότι οι βαρκούλες είναι φτιαγμένες για να αρμενίζουν όπως ακριβώς και τα μου(δα)νιά για να χτενίζονται…

Όχι ότι το έχω καλοχωνέψει…

Σκόρδο- κρεμύδι Λουδοβίκε

Εικόνα
Το σχόλιο της ημέρας απο την Avanti με σπρώχνει σε κακίες...

Και ο Μάνος Χατζιδάκις έκανε παρέα με τον Καραμανλή, αλλά εκείνος ήταν ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ και ο άλλος ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ.

Αναλόγως το ανάστημα του ανδρός και το ανάστημα των ομοτράπεζών του!

Αλλο τώρα αν ο Λου(λου)δοβίκος νομίζει οτι είναι ο Μάνος της εποχής μας! (Γαμώ την εποχή μας, γαμώ!)

Η γουρουνόφατσα

Πολλές φορές προσπαθώ να φανταστώ πρόσωπα αγνώστων που γίνονται είδηση. Χθες προσπαθούσα να φανταστώ πως μπορεί να είναι το πρόσωπο αυτού του ανθρωπόμορφου κτήνους που ξεχύθηκε στο 5χρονο παιδάκι, στην Κρήτη. Η πρώτη εικόνα που μου ήλθε στο μυαλό ήταν αυτού εδώ του γουρουνιού!

Με εξαφάνιση απειλείται ο μεγαλύτερος πληθυσμός ιπποπόταμων

Ώστε ΤΟΣΟ χάλια η ΔΕΘ φέτος;;;

Βίρα!

Επιτέλους!
Η Αντεπίθεση αρχίζει!

Ένα free-zine από αγαπημένο ταξιδευτή…
Ένα full (monthly) zine από τα καρντάσια…

«Το πράγμα είναι εκεί έξω είναι έτοιμο. Το νιώθω. Περιμένει να συμβεί…»
είπε κάποια στιγμή ο Σ.
«Κι εγώ το νιώθω!» είπα εγώ…

Θα γράφουμε πάλι! Θα φύγει η γλίτσα από πάνω μας, το κατράμι από τα νύχια μας…

Ελπίζω σε μια Τζιχάντ ονείρων…

1 - 3

Αντε και του χρόνου!

"Εξω το "ΔΑ" απο τα Μουδανιά"

Ρε συ Τζιμάκο, να το πάρω προσωπικά;

ΣΤΟ ΝΤΟΥΚΟΥ

Αφου "Οι Αμερικανοί τρελάθηκαν! Οι Εγγλέζοι έπαθαν παροξυσμό! Οι Ιάπωνες έχασαν τον λίγο ύπνο που είχαν. Και οι Ελβετοί την παροιμιώδη ψυχραιμία τους!" για το Sudoku...

...εμείς, λέω, να το γράψουμε (sorry Χρ. Μιχ.) ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΑΣ!

Πέθανε ο Κώστας Κάππος

"Μια μέρα θα γράψω την ιστορία των χρόνων μου
Ένας κήπος μ' άδικα κομμένα άγουρα ρόδα
Μια θάλασσα που ταξιδεύουνε τα πλοία χωρίς προορισμούς
Πρόσωπα σπαταλημένα την εποχή που κατόρθωσαν
ν' αγγίξουν ελαφρά μια συνετά φυλαγμένη πτυχή μας"

Μ. Αναγνωστάκης

Γράμμα στον γιο μου

Αγαπημένε μου Χάρη

Αύριο το πρωί θα πας σχολείο. Ξέρω ότι είσαι κάθετα αντίθετος με αυτή την εξέλιξη στη ζωή σου και ότι μας το έχεις ξεκόψει σε όλους τους τόνους και με τρόπο που δε σηκώνει κουβέντα: «Εγώ δεν πρόκειται να πάω σχολείο! Να μην το ξαναπώ!».
Ξέρω όμως ότι έχεις, χωρίς να το ομολογείς, αποδεχτεί τη μοίρα σου εδώ και καιρό. Το κατάλαβα φέτος το καλοκαίρι που σε έβλεπα λίγο αμήχανο, όταν τα άλλα παιδάκια σε ρωτούσαν τι τάξη πας κι εσύ δεν απαντούσες. Το κατάλαβα και με το εμβόλιο που δεν ήθελες να κάνεις τις προάλλες, αλλά το έκανες τελικά με αντάλλαγμα μια τουλούμπα στον ανακαινισμένο Χατζή στη Βενιζέλου.
Δε σου είπα ούτε και δε θα σου πω ψέματα. Ναι! Εχω μεγαλύτερο άγχος από σένα. Και η μαμά σου μεγαλύτερο άγχος κι από τους δυο μας μαζί. Από την ώρα που γεννήθηκες έχει μπροστά της την εικόνα σου, καθώς θα απομακρύνεσαι με το σακίδιο στην πλάτη και θα χάνεσαι πίσω από μια πόρτα. Αύριο το πρωί αυτή η εικόνα θα ζωντανέψει και τα σημάδια από τα κάγκελα της αυλής θα μείνουν στα …

Οι Ελληνες της Νέας Ορλεάνης

Εδώ και μέρες πολλές ψάχνω με στο Google Ο,ΤΙ έχει σχέση με τη Νέα Ορλεάνη…
Κάποια στιγμή θυμήθηκα ιστορίες που είχα ακούσει κάποτε στις ΗΠΑ για τους Ελληνες αντιφασίστες και τη σχέση τους με τη Χαμένη Πόλη…

(Οι Ελληνες αντιφασίστες εθελοντές που έφθασαν από τις ΗΠΑ και τον Καναδά, αρχικά ανήκαν στη 15η Ταξιαρχία, ενώ στη 13η Ταξιαρχία των εθελοντών από τα Βαλκάνια ανήκε ο ξεχωριστός λόχος των Ελλήνων με την ονομασία «Νίκος Ζαχαριάδης». Στην ιδρυτική συνεδρίαση του λόχου, πολιτικός επίτροπος ανέλαβε το δοκιμασμένο στέλεχος του ΚΚΕ, Δημήτρης Σακαρέλος.
Ανταποκριτής του «Ριζοσπάστη» από το 1936 ως το 1937 στην Ισπανία ήταν ο αξέχαστος Κώστας Βιδάλης, ο οποίος με την επιστροφή του στην Ελλάδα συνελήφθη από τη βασιλομεταξική δικτατορία και εξορίστηκε στα Κύθηρα.
Η δημιουργία του ελληνικού λόχου έγινε δυνατή μετά την άφιξη στην Ισπανία, επτά Ελλήνων αξιωματικών, μελών του ΚΚΕ που κατόρθωσαν να δραπετεύσουν από τις φυλακές του Μεταξά. Μετά τη μάχη του Μπελτσίτε, τον Αύγουστο του '37, οι Ελλ…

Πόσο λίγα θέλετε!

Δίκαια τα αιτήματά σας σύντροφοι!

Θέλετε λίγα παραπάνω για να πληρώσετε τη δόση της κάρτας σας
κι άλλα λίγα για τη δόση του καταναλωτικού σας
κι άλλα λίγα για τη δόση του αυτοκινήτου
κι άλλα λίγα για τη συνδρομή της ΝΟΒΑ
κι άλλα λίγα για την τσάντα Μπάτμαν που ζητάει ο κανακάρης σας
κι άλλα λίγα για μία-δύο ταινίες DVD κι άλλα λίγα για να πάτε στη Γαρμπή…

Πόσο λίγα θέλετε!

Κι αύριο θα βγείτε να διαδηλώσετε με μοναδικό σας αίτημα «Θέλουμε να γίνουμε σαν και εσάς»…
Αν ξέρατε πόσο ΠΟΛΥ βολικό τους είναι!

Πόσα πολλά ΔΕΘα ζητήσετε!

Γεμίζω αδειάζω

"Όλη μέρα εδώ
Γεμίζω αδειάζω τασάκια
Γεμίζω αδειάζω κουράγιο
Γεμίζω αδειάζω έρωτα
Τίποτα δεν πρέπει να γεμίζει
Πάνω από τα όριά του
Διαφορετικά ξεχειλίζει
Λερώνει
Σε βάζει σε μπελάδες"

Γιάννης Αγγελάκας

Louis Moreau Gottschalk

Εικόνα

Στην κοσμάρα σου

Από τι πρέπει να χτυπηθεί ο μικρόκοσμός σου για να βγεις από την κοσμάρα σου και να πάψεις να το παίζεις πως δεν τρέχει τίποτα, μικρέ μου μαλάκα;

Μπλιάχ

Το ετήσιο καρναβάλι της ΔΕΘ ξεκίνησε.
Η Θεσσαλονίκη καλύπτεται από πηχτή, αηδιαστική ΔΕΘίλα!
Ονειρεύομαι κύματα εμετού να καλύπτουν την πόλη.
Οι δηλώσεις της Βαρβάρας Μπους μπορεί να ενισχύσει το φαινόμενο δίνοντάς του διαστάσεις θεομηνίας!

(Διαβάστε κι αυτό: ΔΕΘ, ΔΕΘ! αλλά κι αυτό: Μίζερο το αερόστατο (και όχι μόνο) της Δ.Ε.Θ.)

Laugh, I Nearly Died

Εικόνα
Laugh, I Nearly Died
(A Bigger Bang - Rolling Stones)

And I have been travelling
But I don’t know where
I’ve been missing you
But you just don’t care
And I’ve seen Greece an Rome
Lost in the wilderness
So far from home

I’ve been to Africa
Looking for my soul
And I feel like an actor
Looking for a role
I’ve been in Arabia
Seen a million stars
Been sipping champagne
On the boulevards

I’m so sick and tired
Trying to turn the tide
So I’ll say my goodbyes
Laugh, laugh, I nearly died

I been out in India
But it froze my bones
I’m leaving for the city
But I’m all alone
But I’ve been travelling
But I don’t know where
And I’ve been wandering
But I just don’t care

I hate to denied
How you hurt my pride
I’ve been pushed aside
Laugh, laugh, laugh, I nearly died

Been travelling far and wide
Wonder who’s gonna be my guide
Been travelling far and wide
Wonder who’s gonna be my guide

I’m living in a fantasy
But it’s way too far
This kind of loneliness
Is way too hard
I’ve been wandering
Feeling all alone
I lost my direction
And I lost my home

I’m…

σαν λυγμός

Εικόνα
Η Νέα Ορλεάνη υπήρξε η μόνη Αμερική που αγάπησα. Η μόνη Αμερική που θυμάμαι καλά. Αυτές τις μέρες μαζεύω τα κομμάτια της. Ασύντακτα. Πώς να συντάξεις κείμενο για εκείνο που κείτεται σε ερείπια
Πως να γράψεις για τη Νέα Ορλεάνη;
Τι να πεις, τι να μην πεις, τι να μιλήσεις;
Μαζεύω λέξεις-κομμάτια, προσπαθώ να θυμηθώ τους δρόμους της. Την Canal και την Bourbon Street. Τις γειτονιές της το τουριστικό French Quarter και το Storyville μια περιοχή σαν τις δικές μας, την Τρούμπα στον Πειραιά και την Μπάρα στη Θεσσαλονίκη. Το Treme, το Faubourg Marigny, την Bywater, το Garden District, το Irish Channel, το University District, το Carrollton, το Fountainbleau, το Broadmoor. Όλα όσα είδα και περπάτησα στη μία και μόνη επίσκεψή μου εκεί το φθινόπωρο του ‘89. Κενό. Λες και ο τυφώνας να ξερίζωσε ακόμη και τις δικές μου από αυτήν την πόλη. Τα μάτια βουρκώνουν από την προσπάθεια να διακρίνουν όλα αυτά τα μέρη στις εικόνες που δείχνει η τηλεόραση τις τελευταίες μέρες. Μάταια. Πριν τέσσερα χρόνια, σαν σήμε…

Tα παιδιά του κυκλώνα

Εικόνα
"H εικόνα τους έφερνε δάκρυα στα μάτια: επτά μικρά παιδιά να περπατούν μόνα σε έναν αυτοκινητόδρομο της Νέας Ορλεάνης, χωρίς προορισμό. Το μεγαλύτερο ήταν έξι ετών. Περπατούσε μπροστά, κρατώντας στην αγκαλιά του ένα βρέφος. Ακριβώς πίσω του βάδιζαν πέντε ακόμα εξαντλημένα νήπια, με τα χέρια σφιχτοδεμένα....


Βρέθηκαν την περασμένη Πέμπτη, τέσσερις ημέρες μετά το πέρασμα του κυκλώνα Κατρίνα. Ο Πατ Κόβενι, ο διασώστης που τα συνόδευσε σε ένα καταφύγιο του Μπατόν Ρουζ, μιλά για την πιο δύσκολη εμπειρία της ζωής του. «Πώς κατέληξε ένας εξάχρονος υπεύθυνος για έξι μωρά;» αναρωτιόταν. H πιο λογική απάντηση τον ξεπερνούσε: είτε οι γονείς τους ήταν νεκροί είτε τα είχαν εγκαταλείψει.

...".


ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ
ΤΑ ΝΕΑ , 08/09/2005

Μια πρόταση του Open για τη Θεσσαλονίκη

Δημοτικές Εκλογές 2006Ποιο 42% και κλάϊν!Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται τους (μέχρι) 40άρηδες όπως έχει πει και ξαναπεί ο Γιάννης Μπουτάρης.Και τέτοιοι υπάρχουν πολλοί και άξιοι που μπορούν να σταθούν απέναντι στον Δήμαρχο Παπαγεωργόπουλο και τον Νομάρχη Παναγιώτη.Το Openφτιάχνει τη δική του λίστα και μαζεύει κι άλλες προτάσεις:Ιεροκλής ΜιχαηλίδηςΜανώλης ΡασούληςΣτέφανος ΤσιτσόπουλοςΝίκος ΣτεφανίδηςΣάνια ΠαππάΑναστασία Τούρτα
ΓιώργοςΚορδομενίδηςΠερικλής ΠηλείδηςΤάσος ΡέτζιοςΓιάννης ΣημαντήραςΚαι μαζί τους οι «παλιοί»:Χρίστος ΖαφείρηςΠάνος ΘεοδωρίδηςΑλλά και ο (έκπληξη!) Βρετανός καθηγητής Μαρκ Μαζάουερ!Η λίστα είναι, φυσικά, ανοιχτή!Οσο τρελό κι αν ακούγεται, το θέμα έχει «ψωμί» (και ΨΥΧΗ!)…

εμένα οι φίλοι μου...

...ήσαν πάντοτε κοπρόσκυλα!
Δεν τρώνε με μαχαίρια και πιρούνια
Γιατί δαγκώνουν λαρύγγια…
Όχι γιατί δεν ξέρουν…
Ισα-ίσα
…ήσαν τυχοδιώκτες
…καθίκια
…θρασίμια
Όχι γιατί είναι αγράμματοι
Ισα-ίσα


Εμένα οι φίλοι αρνούνται να μιλήσουν μαζί μου για λεφτά και για καριέρες
Γιατί ξέρουν να σέβονται το χρόνο μου
Και πιο πολύ τον δικό τους!

Εμένα οι φίλοι μου δεν μιλούν για τα παλιά
Για τις παλιές ωραίες ημέρες
Όχι γιατί δεν τις έζησαν
Ούτε γιατί ξέχασαν

Ισα-ίσα

Οταν πέφτουν οι Πόλεις

Και εγένετο ουν θλίψις και πολύ κλαυθμός δια το θλιβερόν μήνυμα, ότι χείρον τούτου ου γέγονεν, ούτε γενήσεται.

Το ξε-κατρίνιασμα!

Εικόνα

Το παραμύθι του κότσυφα και η Χαμένη Ορλεάνη

Ξεχείλισε η ανοησία…
Ούτε ο καπιταλισμός συντρίφθηκε ούτε ο σοσιαλισμός επιβεβαιώθηκε στη Νέα Ορλεάνη!
Μόνο η αλαζονεία πνίγηκε στα θολά νερά του Μισισιπή! Και χιλιάδες Ανθρωποι!

«Πάει η φωλιά, παν’ τα κοτσυφόπουλα…»

Ταρό

Εικόνα
“Regnabo, Regno, Regnavi, Sum sine regno”(Θα βασιλεύσω, βασιλεύω, βασίλευσα, έμεινα χωρίς βασίλειο)Επιγραφή στον Τροχό της Τύχης Τράπουλα Ταρό

Ημερολόγια του Τέλους

Και τώρα ας αρχίσουμε να γράφουμε τα Ημερολόγια του Τέλους των Εποχών…Αυτό θα έχει πραγματικό ενδιαφέρον!

...τα αίματα να τους τρέχουν απ' τα σαγόνια!!!

Πού βόσκει ο εξολοθρευτής άγγελος;

* Εχω την αίσθηση ότι σε 2 χρόνια η κατάσταση των media στην Ελλάδα θα είναι εντελώς διαφορετική. Οχι καλύτερη ή χειρότερη: διαφορετική. Επίσης, πρωταγωνιστές δεν θα είναι όσοι διαγκωνίζονταν ώς τώρα στην ουρά για να φορέσουν το στέμμα των γερασμένων λιονταριών, αλλά νέα, αιφνίδια outsider, με τα αίματα να τους τρέχουν απ' τα σαγόνια.

* Είναι πάντως λιγάκι θλιβερό: τόσα χρόνια γυρνάμε στην πιάτσα οι ίδιοι και οι ίδιοι - και τα νέα παιδιά κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Ούτε ένας που να συνδυάζει δυνατές ιδέες και νέα αισθητική, τόσα χρόνια έχει να φανεί, να μας κάνει να αισθανθούμε σε μια νύχτα γέροι, πουλημένοι και αναίσθητοι. Να πάει τα πράγματα λίγο παρακάτω. Μια στάση πολυχρονεμένη επικρατεί παντού - χαιρέκακα ψοφίμια λυμαίνονται το χώρο που υπό κανονικάς συνθήκας θα 'πρεπε να 'ναι η θρυαλλίδα των νέων ιδεών, της αναζήτησης, της υγιούς τρέλας, των καινούργιων εικόνων. Πού είναι εκείνος που θα 'ρθει να μας βουλώσει το στόμα επιτέλου…

Εχθρός Καιρός - Εχθρός Λαός

Κι ήλθαν οι ημέρες που Εχθρός σου δεν είναι…

Ούτε οι κομμουνιστές
Ουτε οι Ινδιάνοι
Ούτε οι Ιρλανδοί
Ούτε οι Μαύροι
Ούτε οι Μεξικάνοι
Ούτε οι Βιετναμέζοι
Ούτε οι Κορεάτες
Ούτε οι Νικαραγουανοί
Ούτε οι Κουβανοί
Ούτε οι Ιρανοί
Ούτε οι Ιρακινοί

Εχθρός σου έγινε η Φύση…

Θα την θεωρήσεις κι αυτή Αυτοκρατορία του Κακού;

Για να δούμε!

.... μπλουζ στη Νέα Ορλεάνη

There is a house in New Orleans
They call the Rising Sun
And it's been the ruin of many a poor boy
And God I know I'm one

My mother was a tailor She sewed my new bluejeans
My father was a gamblin' man Down in New Orleans
Now the only thing a gambler needs
Is a suitcase and trunk
And the only time he's satisfied Is when he's on a drunk

Oh mother tell your children
Not to do what I have done
Spend your lives in sin and misery
In the House of the Rising Sun
Well, I got one foot on the platform
The other foot on the train I'm goin' back to New Orleans
To wear that ball and chain

Well, there is a house in New Orleans
They call the Rising Sun
And it's been the ruin of many a poor boy
And God I know I'm one

Μας υποχρέωσαν!

«Οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν φόρους και η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τους εισπράττει!»

Μεγάλα Λόγια - Μεγάλων Ανδρών