miniMALIA #029

  • Ενιωσα αληθινή συγκίνηση, μαθαίνοντας για την έκδοση από την «Αγρα» των «Μεταμορφώσεων της Κάδμως» του Guy Saunier, που αφορούν το έργο της Μέλπως Αξιώτη.
  • Εψαξα να βρω στη βιβλιοθήκη «Το σπίτι μου», τον «Εικοστό Αιώνα» και τις «Δύσκολες Νύχτες». Ματαίως. Κάπου τα δάνεισα, σε χρόνους που τέτοια διάβαζαν οι φίλοι, και χάθηκαν.
  • Τον Ρένο Χαραλαμπίδη τον παρακολουθώ εδώ και 15 χρόνια (πότε κιόλας!), από το υπόγειο θεατρικό εργαστήρι όπου θήτευσε, έχοντας εγκαταλείψει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο, και τα τραπεζάκια της Δεξαμενής όπου σχεδίαζε το «No budget story», μέχρι τα κολωνακιώτικα στέκια και τα σίριαλ του συρμού στα οποία πρωταγωνιστεί από καιρό σε καιρό. Πάντοτε με τα ίδια συναισθήματα ανησυχίας, θαυμασμού για την επιμονή, την άγνοια του κινδύνου και την ελαφρότητα που τον σώζει, αλλά και με κρυφό καμάρι, σαν να τον βλέπω να βαδίζει νύχτα στη μαρκίζα ενός ουρανοξύστη με μια τεκίλα στο χέρι, με το κενό και την ανοησία της τηλεόρασης να χάσκει κάτω από τα πόδια του.
  • Τώρα, διαβάζω ότι ολοκληρώνει τα γυρίσματα της ταινίας «Η καρδιά του σκύλου», που βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Πέτρου Τατσόπουλου και θα προβληθεί το Δεκέμβριο. Κι ελπίζω όλα να του πάνε καλά.
  • Λυπάμαι που δε θα καταφέρω να πάω στη συναυλία των Cure την ερχόμενη Τετάρτη. Εσείς μην τη χάσετε…
  • «Πώς έγινες της ποίησης μυστήριο, κι από πού πηγάζει το ταλέντο σου; Σ' αυτό απαντώ: είχα δύο θείους, ονόματι Τζο και Χάρι -ο ένας τραύλιζε και ο άλλος ήταν μουγκός». «Heredity», Tony Harrison.

Σχόλια