Ενα σταφύλι στην έρημο

Παίζοντας ξαπλωμένοι στο χαλί του σαλονιού:
«Μπαμπά, μ' αγαπάς;» ρωτά ευθέως.
«Πολύ σ' αγαπάω, παιδί μου», απαντώ γρήγορα στο ίδιο ύφος.
«Και με θέλεις;».
«Βεβαίως και σε θέλω».
«Ε, κι εγώ γι' αυτό ήθα», λέει μετά συμπεραίνοντας.

Σχόλια

  1. Καταλαβαίνετε, αγαπητέ...

    Από την στιγμή που λείπει κείνο το ρο γίνηκα δικό του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι εγώ το διάβασα στην "Ε" σήμερα...και συγκινήθηκα.Μου θύμισε κάτι από την ιστορία του μικρού πρίγκιπα με το τραντάφυλλό του...
    Ανιδιοτέλεια σε όλο της το μεγαλείο.
    Μακάρι να τη βρούμε όλοι κάποια στιγμή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου