Οι Λύκοι επιστρέφουν...

Επιστροφή στο 1996. Δέκα χρόνια, πότε κιόλας;
«Χμ. Κάτσε να προσπαθήσω να θυμηθώ. . . Σε εκείνη την ζωή σου ………………, remember; [Πληροφορίες για εκείνη τη ζωή. Ενας Ιστός που συνδέει το τότε με το τώρα…]. Τότε ήμουν ενεργός ιντερνετικός δημοσιογράφος και αποτελούσες μια από τις 'πηγές' μου. Μετά παραλίγο να συνεργαζόμασταν όταν σχεδίαζες να ανεβάσεις κάτι που θα το έλεγες Act If. Σήμερα νομίζω ότι το λες Open. [Δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Αλλά ούτε κι εγώ είμαι πια…]».

«Χθες έλεγα στον Γ. τον Μ. ενώ πίναμε καφέ εγώ και τσάι αυτός -τούρκικο με γεύση μήλο κέρασα, δεν του άρεσε, πίνει πράσινα --αλλά, ξεφεύγω- ότι σε πέτυχα σε νέα μετενσάρκωση, ως μπλόγκερ πλέον, κι αυτός μου διηγήθηκε ότι σου είχε φτιάξει κάτι 'συμπαθητικά κείμενα' --his words-- για ένα πόνημα στο οποίο είχες εμπλακεί στη Σαλόνικα αλλά απέτυχε μετά πολλών επαίνων».

Το Αλτσχάιμερ έχει νικηθεί…
Τα μπουκάλια με τα μηνύματα φτάνουν σε χέρια που δεν περίμενες κι όμως είναι γνώριμα…

Κι όσοι κρατούν φιλίες από το ’95 έχουν πάντοτε κάτι να πουν…

Ωραίες εκπλήξεις!

Χαίρε Λύκε της Στέπας!

Σχόλια