MiniMALIA #18

  • «Πόσοι είναι οι αστέρες - ήλιοι του Γαλαξία μας; Δισεκατομμύρια! Πόσοι είναι οι Γαλαξίες; Δισεκατομμύρια! Πόσα άστρα βλέπουμε με τα μάτια μας μια ανέφελη νύχτα χωρίς φεγγάρι; Αμέτρητα; Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση. Ενας παρατηρητής με γερά μάτια βλέπει στο βόρειο ημισφαίριο της γης περίπου 3.000 άστρα» (…)
  • Νομίζω ότι δεν έχει υπάρξει παιδί που να μην κάνει αυτήν την ερώτηση στον πατέρα του. Νομίζω ότι δεν έχει υπάρξει παιδί που δεν έχει προσπαθήσει να μετρήσει τα άστρα. Δεν ξέρω τι εξήγηση έχει αυτή η αρχέτυπη περιέργεια. Ισως να έχει να κάνει με την έμφυτη ανάγκη μας να μετρήσουμε το μπόι μας απέναντι στο σύμπαν, να μη μας καταπιεί ο ουρανός. Κι όμως κάθε φορά που ένα παιδί μετράει τα άστρα, συναντιέται για πρώτη φορά με τα μαθηματικά και την ποίηση. Δίχως να το γνωρίζει ακόμη.
  • Η ελληνική ποίηση ως αστεροσκοπείο με τηλεσκόπια ογδόντα Ελληνες ποιητές «και διευθυντή του τον Ομηρο» στα «Λυρικά Ουρανογραφήματα» του Θεσσαλονικιού συγγραφέα και μαθηματικού Στέφανου Μπαλλή.
  • Διότι «μόνο δύο γλώσσες έχει ο άνθρωπος για να κατανοήσει τον κόσμο: τα μαθηματικά και την ποίηση», όπως είχε πει ο Χάιζενμπεργκ.
  • Εξίσου πολύτιμη με τα «Ουρανογραφήματα» η «Ιστορία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας» του Τάσου Χριστίδη (Εκδ. Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών).
  • «Σε τούτο το τελευταίο πόνημα του Τάσου Χριστίδη (…) φωνή και γραφή συνομιλούν συνεχώς μεταξύ τους. Με τη συνομιλία τους αυτή διασώζεται η διδακτική παρουσία του Χριστίδη μέσα στην αδιανόητη σωματική απουσία τους» (από το προλογικό σημείωμα του Δ.Ν. Μαρωνίτη).
  • Φυσικά και δεν υπήρξε καμιά αναφορά στην πανευρωπαϊκή συνδιάσκεψη για το βιβλίο που έγινε στη Χαλκιδική από τα ραδιοτηλεοπτικά μας μέσα και την euro-κοσμάρα τους.
  • OLYF λέγεται το blog της ποίησης που ταιριάζει με τα σημερινά minima. Στη διεύθυνση http: //olyf. blogspot. com.

Σχόλια