Game Over!!!


Διαπιστώνω ότι η αηδία περί της μπλογκόσφαιρας έχει ξεφύγει από κάθε ανεκτό όριο.
Επίσης διαπιστώνω ότι η άλλη αηδία του όλοι να έχουμε γίνει ένας αχταρμάς προκαλεί «συναντήσεις» και «συνομιλίες» με ανθρώπους που δεν θα τους λέγαμε ούτε «καλημέρα» προκαλεί εμετικές καταστάσεις.
«Ευθύνη» και για τα δύο φαινόμενα έχει –ΔΥΣΤΥΧΩΣ!!!- και το monitor. Αυτό το τόσο χρήσιμο εργαλείο που με κόπο έχει φτιαχτεί από τον vrypan έχει παρεξηγηθεί από πολλούς bloggers που νομίζουν ότι όσα γράφει ο καθένας έχουν ως μόνο σκοπό να μπουν σε αυτό. Το monitor –πάλι για τους άσχετους- έχει μεταμορφωθεί σε ένα άτυπο forum-καφενείο. Μπαίνουν, βλέπουν τι έγραψε κάποιος, στοχοποιούν και εξαπολύουν την επίθεσή τους. Ταυτόχρονα μπουστάρουν και την κίνηση των επισκεπτών προμοτάροντας το μπλογκ τους.
Ο ρόλος του φυσικά δεν ήταν ποτέ αυτός –vrypan, έχω λάθος;- αλλά για να διευκολύνει την ανακάλυψη και γνωριμία με τους bloggers.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ –ξανά!!!- δεν λειτουργεί έτσι. Λειτουργεί ως κλειδαρότρυπα ενός απέραντου ριάλιτι.
Σ’ αυτό το παιχνίδι δεν θέλω να παίξω άλλο.
Τέλος!
Γι αυτό το λόγο και αποφάσισα να βγω από αυτό.
Καλύτερα στην άβυσσο των αζήτητων παρά ο κάθε βροντηγμένος που έχει κάψει λάδια να βλέπει τι γράφω και να σχολιάζει εναποθέτοντας τα ξερατά του όπου βρει.
Αλλωστε όποιος ψάχνει, βρίσκει!

Σχόλια

  1. Το monitor είναι απλά ένα εργαλείο :-)

    Δεν έχουμε μπει καν στην "εφηβεία" του blogging. Δεν ξέρουμε πώς να επικοινωνούμε, δεν έχουμε αναπτύξει κώδικες, συνήθιες, συμβάσεις που να διευκολύνουν την επικοινωνία μας.

    Σκεφτείτε ότι είμαστε στην εποχή που κυκλοφορούν οι πρώτες τηλεοράσεις. Δεν έχουμε κάν σκεφτεί τι είναι trash tv, tv guide, video, σειρά, ντοκυμαντέρ, ζώνες τηλεθέασης, τηλεπαιχνίδια, realiti shows... Το ίδιο συμβαίνει και με τα blogs τώρα.

    Μην περιμένετε ότι θα βρείτε διαφορετικούς ανθρώπους στα blogs από ότι στο δρόμο, στο γραφείο, στο ταξί. Η μόνη διαφορά είναι ότι η "αποκέντρωση" θα οδηγήσει (ελπίζω) σε μεγαλύτερη συμμετοχή και αίσθηση ευθύνης.

    Τα blogs είναι πιο δημοκρατικά από τα "συμβατικά" ΜΜΕ. Και όπως μου αρέσει να λέω (ελπίζω να μην το "ξεσήκωσα από κάπου υποσυνείδητα"), η Δημοκρατία δεν εγγυάται τις καλύτερες αποφάσεις, αλλά το ότι όλοι έχουμε ευθύνη σε αυτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ, απόλυτα. Είναι απλά ένα εργαλείο. Και φυσικά, δεν μπορούμε να αναλωνόμαστε σε ατέρμονες επεξηγήσεις στον κάθε κακεντρεχή σχολιαστή και να παίρνουμε σβάρνα τα blogs κάθε λίγο και λιγάκι...

    Εμένα μου αρέσει αυτός ο ορυμαγδός,
    γιατί οι "άχρηστοι (ότι σημαίνει για το καθένα αυτό)" εκτίθονται. Τους ευχαριστώ λοιπόν γιατί μου δείχνουν τι να αποφεύγω... Τόσο απλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Vrypan ξέρω ακριβώς τι λες και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Το έγραψα άλλωστε οτι είναι ένα εργαλείο. Εκτιμώ όσο δεν μπορείς να φανταστείς τον κόπο και την προσφορά σου με το monitor.
    Η επιλογή να βγω απ' έξω είναι προσωπική. Δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις μου να παίξω στα γεράματα ένα τέτοιο παιχνίδι. προτιμώ το έντιμο περιθώριο. Θέλω να γράφω απο όσο περίσσευμα ενέργειας έχω για μένα και για τα 2-3 (1-2 μάλλον) φιλαράκια μου. Τίποτα περισσότερο.
    Το "πρόβατο" ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η αφορμή. Υπήρξαν χειρότεροι που αναγκάστηκα να υποστώ. Αλλά όταν είπα στον εαυτό μου «ρε βλάκα θα έλεγες ποτέ «γεια», θα έδινες το χέρι σου σε κάποιον σαν αυτόν;» κι ο εαυτός μου είπε «ΟΧΙ», τότε πραγματικά η λογική είπε «ΕΞΩ! Τώρα! Βουλιάζεις!».
    Αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα, το θέμα μου δεν είναι αν φταίει το monitor ή όχι, σιγά το site στο κάτω-κάτω.

    Ο προβληματισμός μου είναι για την τάση "αναχωρητισμού".

    Όπως και να έχει, η απόφαση σεβαστή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Να είσαι καλά φίλε!

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εμένα με στενοχωρεί η φυγή. Υποδηλώνει ότι ο "θόρυβος", η λάσπη και η ευτέλεια έχουν περισσότερη δύναμη από την αξιοπρέπεια και την ουσία, τέτοια που να τις αναγκάζει σε άτακτη υποχώρηση.

    Η λύση είναι η επιλεκτική οριοθέτηση. Όχι με την έννοια του ελιτισμού αλλά με την έννοια του προσδιορισμού από μέρους του καθενός - με βάση τα κριτήρια που ελεύθερα και υπεύθυνα επιλέγει, διατηρώντας τα υπό διαρκή αναθεώρηση - του μικρόκοσμού του, του τι και ποιός επιτρέπεται να εισέλθει σε αυτόν, τι και ποιος τον αφορά.

    Καταλαβαίνω την πικρία σου αλλά ευελπιστώ ότι δε θα οδηγήσει στην παραίτηση από την εξωστρεφή σκέψη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ε, ναι λοιπόν, ΕΧΕΙ περισσότερη δύναμη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εχω την αίσθηση (απο τότε που άρχισα να ιστολογώ) ότι στη βάση αυτού που οι περισσότεροι/ες ιστολόγοι αναφέρουν ώς μπλογκόσφαιρα, εδράζει μιά κάπως νεφελώδης πεποίθηση η και πρόθεση ενός δήθεν δημοκρατικου διαλόγου με εξίσου νεφελώδεις οργανωτικές αρχές και καυγάδες γιά ένα πάπλωμα που δέν ξέρει κανεις τίνος είναι , αν όντως μπορει να είναι κάποιου, και αν ειναι και υπαρκτό ουσιαστικά η και εν τελει απαραίτητο σάν σκέπαστρο...Αν τα ιστολόγια δεν είναι άλλο απο δημόσιοι μονόλογοι, -που ενδέχεται να εξελιχθουν σε διάλογο-, η στην καλυτερη περίπτωση κατι σάν τους λόγους του Hayde park, τότε ο μόνος καθαρός κανόνας σχετικά με τον λόγο του ιστου είναι το αν θα διαλεξει να διατυπωθει δημόσια η όχι. Τα υπολοιπα: το αν θα σχολιαστει, θα αναφερθει, θα καταχωρηθει, θα ερμηνευτει, θα κραχτει, θα χρησιμοποιηθει κ.λ.π. δεν ειναι παρά φυσικό επακόλουθο αυτης ακριβώς της δημόσιας έκθεσης και δέν ανήκουν στον χρηστη τους νομίζω. Ωστε τά υπόλοιπα,-ισως κάνω και λαθος-, να μου φαινονται πολυ κακό γιά τίποτα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Naftile,
    ΄
    Μιλάς και πράτεις με αξιοπρέπεια.
    Να'σαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου